Niyobe

Hrant...

2012-01-19T16:35:00.008+02:00

ADALET

İnsansız adalet olmaz

Adaletsiz insan olur mu?

Olur, olmaz olur mu!

Ama olmaz olsun.

Özdemir Asaf

İnsaniyetin ayakkabısı hala delik. Irkçılığın köselesinde ise zerre aşınma yok.

Gelecek Uzun Sürer / Özcan Alper

2011-12-14T23:09:00.009+02:00

Özcan Alper'in ikinci uzun metrajlı filmi "Gelecek Uzun Sürer" 'i nihayet seyrettim. Filmde şiirin, sinemanın izlerini görmek iyi geldi. Keşke biraz daha "müzik" olsaydı...

Karakterlerin ve hikayenin özünde sıkıntılar vardı. Uzun uzun anlatmanın gereği yok çünkü her şeye rağmen filmi beğendim ve mutlaka izlenilmesi gerektiğini düşünüyorum. Filmle ilgili okuduğum en iyi yazı Barış Saydam'ın, paylaşmayı istedim.

Sonbahar’ın Bıraktığı Yerden

Barış Saydam

Özcan Alper’in Sonbahar’dan sonra merakla beklenen ikinci uzun metrajlı filmi

Gelecek Uzun Sürer, bir atın vurulma sekansıyla açılıyor. Son derece görkemli ve estetik bir şekilde hazırlanmış sekans, aynı zamanda Türkiye’nin son otuz yıldır yaşadığı savaşın acımasızlığının, direnişin, özgürlüğün ve umudun karışık bir panoramasını sunuyor. Bunların hepsinin iç içe geçtiği, duyguların karşıtlarıyla anlam kazandığı, kimsenin geçmişin hayaletlerinden kurtulamadığı, herkesin kirli bir savaşın öyle ya da böyle mağduru olduğu bir hikâyeye ortak ediyor bizi.

Louis Althusser’in meşhur otobiyografi kitabının ismine gönderme yapan ve geleceğin uzun da sürse geleceğini müjdeleyerek umut verici bir söylemi baştan empoze eden film, ilerledikçe bu umuda çok da bel bağlamamız gerektiğini hatırlatıyor. Sonbahar filminde Yusuf ve Eka’nın birbirini bulmasına rağmen çıkmak istedikleri yolculuk hiç gerçekleşmiyordu. Gelecek Uzun Sürer’de Sumru ve Ahmet, Yusuf ve Eka’nın çıkamadıkları yolculuğu bir anlamda tamamlıyorlar, o ruh halini devam ettiriyorlar. Çıktıkları yolculukta kendi acılarıyla yüzleşmenin ötesine geçerek, birbirlerinin acılarıyla da empati kurup bir ortaklık yakalıyorlar; fakat bu da geçmişin hayaletinden kurtulmalarına yeterli olmuyor. Yaşanan kanlı savaşın uzantıları ne kadar umuda vurgu yapılsa da, ikilinin peşini bırakmıyor.

Temsili bir okumayla Türklerin ve Kürtlerin acılarıyla yüzleşerek birbirlerini anlama yolunda katettikleri mesafe olarak da okunabilecek yolculuk, bu açıdan bakıldığında Türkiye’deki sol hareketin Kürt meselesine (ve genel olarak ‘merkezin’ dışında kalan meselelere) uzaklığını da çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor. Sumru’nun ağıt derlemek için gittiği Diyarbakır’da yaşanan acılara uzak kalışı, ağıtları toplarken ağıtların varoluş nedenini kavramaktan yoksun oluşu ve iletişimde bulunduğu insanlarla arasına koyduğu mesafe solun politik eğiliminin de bir karşılığı gibi. Kendi kaybının peşinden Hakkâri’ye giden Sumru’nun, hafıza merkezindeki kayıtlar aracılığıyla yaşananları anlamlandırması ve o noktaya kadar fotoğraflara sadece dışarıdan bakması, bu bağlamda son derece anlamlı. Fotoğrafın bütününü görmeye çalışmasına karşın fotoğrafın dışında kalan Sumru, ancak ağıtların arkasında yaşanan trajediyle karşılaştığında kendi acısıyla yüzleşebiliyor ve o resmin bir parçası hâline geliyor.

Sumru’nun dönüşümü Kürt meselesindeki çoğu Türk’ün konumunu da açıklar nitelikte. Belki de film boyunca umuda yapılan göndermelere, hakikat araştırma merkezlerinin kurulacağına yönelik temennilere ve Althusser’in kitabından hareketle geleceğe duyulan özleme atıfta bulunulsa da, kanımca filmin en umut verici ânı Sumru’nun hafıza merkezindeki kayıp insanların fotoğraflarıyla ontolojik bir ilişki kurması. Bir şeylerin değişmesinin belki de anahtarı bu ilişkiyi kurabilmekte saklı. Sonuçta toplumsal travma sadece şiddete maruz kalmakla, insan hakları ihlalleriyle ya da savaş şartlarıyla gerçekleşmiyor. Bir yanıyla da modernizme içkin bir durum. Gelişimin ve değişimin sancıları da bu travmaları tetikliyor. İçinde yaşadığın evde bir yabancı ya da Arundhati Roy’un tabiriyle bir “misafir” olduğunu fark ettiğinde, modernleşmenin yarattığı travmayla da karşı karşıya kalınıyor. Sumru’nun bu anlamda yaşadığı dönüşüm, sadece son otuz yılın bir kolajıyla karşılaşmaktan öte, Türkiye’nin modernleşme sürecinde yaşadıklarının birey üzerindeki etkileriyle de yüzleşmesinden dolayı önem kazanıyor. Sumru, yaşadığı topraklarda misafir olduğunun farkına varıyor ve “ev” kavramını yeniden kurmaya zorlanıyor. Uzağında olduğu, belki de bilinçli bir şekilde yapmasa da arasındaki mesafe nedeniyle içten içe “öteki”leştirdiği bir coğrafyayla birlikte kendi yerini yeniden çizmeye ve kendi varlığını bu şekilde anlamlandırmaya zorlanıyor.

Bu noktada belki de Gelecek Uzun Sürer’in önemli zaaflarından birini de anmak gerekiyor. Diyarbakır gibi yaşamanın bile başlı başına politik hâle geldiği, köylerden göç edenlerle, kayıp yakınlarıyla, savaş mağdurlarıyla ve iktidarın her türlü tahakkümüne karşı çıkarak yaşamaya çalışan insanlarıyla son derece dinamik ve kolektif bir bölgenin filmde fragmanlaştırılarak ekrana taşınması, Sumru’nun ve filmdeki diğer karakterlerin gerçekliklerini ve dönüşümlerini de olumsuz anlamda etkiliyor. İçinde yaşadıkları ortam toplumsal ve sinemasal hafıza üzerinden birtakım göndermelerle dolaylı bir şekilde aktarılırken, teneffüs ettikleri hava ve yaşadıkları alan eksik kalıyor. Atmosfer aşırı gönderme nedeniyle fazlasıyla stilize ve kurmaca bir hâle geliyor. Diyarbakır’ı sinemada yeniden yaratmak, Diyarbakır’dan çok şey götürüyor. Sonuçta Diyarbakır’ın devlete, iktidara, topluma, insana bakışı, talepleri, sloganları, yaşama pratiği herhangi bir Batı şehrinden çok daha farklı. Onu alıp “rafine” bir hâle getirmek şehrin, insanların yaşamlarını etkileyen unsurlarını da görünmez kılıyor.

Sonbahar ve Gelecek Uzun Sürer’i kıyaslamak bu noktada belki haksızlık olur; yine de Gelecek Uzun Sürer’in güçlü sinematografisi, olağanüstü müzikleri ve desteklenmesi gereken söyleminin yanı sıra fazlasıyla dağınık bir film olduğu gerçeğini de teslim etmek gerekiyor. Özcan Alper’in Sumru’nun hikâyesinin etrafında kurduğu dünya fazlasıyla eğreti, yer yer de romantik duruyor. Karakterlerin varoluşlarını ifade etmesi gereken pek çok şeyin altı doldurulamıyor ve karakterler bir yerden sonra kendi filmlerinin başrollerini oynamaya soyunuyorlar. Yine de filmin bütün eksikliklerine karşın, Alper’in ikinci filminde de iktidarın görmezden geldiği ve üstünü örtmeye çalıştığı meselelerin peşinden giderek, Türkiye’deki solun genel tavrının aksine merkeze uzak olanla da ilgilendiğini ve solun mevcut sıkışıklığını aşmaya gayret ettiğini görüyoruz. Yönetmenin bu gayreti Sumru karakterinin dönüşüm sürecinde ortaya çıksa da, bu sürecin olgunlaşması ve genel resim içerisinde anlamlı bir yer edinmesi Gelecek Uzun Sürer’de gerçekleşmiyor. Sumru’nun hikâyesi başlı başına önemliyken, diğer yan hikâyelerin ve mekânın görece zayıf kalması filmi de olumsuz anlamda etkileyerek zayıflatıyor. Netice itibariyle Gelecek Uzun Sürer, Momi (ilk kısa filmi) ve Sonbahar’dan sonra Özcan Alper’in politik tavrından ödün vermeden sinema yapacağının altını çizerek, ilerisi için ümitlenmemizi de sağlıyor.

Alıntı : http://www.hayalperdesi.net/vizyon-kritik/100-sonbaharin-biraktigi-yerden.aspx

Zahit Atam'ın da film üzerinden sanat sinemasını ele aldığı yazısı için;

http://www.zahitatam.com/2011/12/09/gelecek-uzun-surer-sevabi-ve-gunahlariyla-sanat-sinemasi-by-zahit-atam/

Filmin son sahnesindeki ağıt ;

Sinek Isırıklarının Müellifi

2011-12-09T01:01:00.007+02:00

Şiir gibi kitap... Su gibi akıyor. Gündelik hayatın, ayrıntıların, inceliklerin, farkındalıkların şiiri. Yani her gün ağırlığı altında ezildiğimiz kocaman gerçekliklerimizin üzerine bizi tutup sinek ısırıklarını görmeye davet eden müellif Cemil'in kitabı. Okurken hem hüzünlendiğim hem de deli gibi mutlu olduğum bir başka kitap yoktur. Öylesine hikayenin içindesiniz ki, sıcacık sarıyor satırlar sizi. Cemil'in umudu umudumuz oluyor, hayatın bir şölen olduğunu hissettiren şeylerin listesine Barış Bıçakçı'nın bu nefis romanı da giriveriyor.

Yıllarca eryaman'da oturmuş biri olarak, bir kitabın satırlarında yeniden Ankara'yı yaşamak, elimde kalemle kah İzmir'de bir toplu taşıma aracında, kah Antalya'da Atatürk parkı'nın çimenlerinde, kah Lebowskiyle karşılıklı bira içerken paylaşılan satır araları... Bitmesin diye bekledim,okumadım kitabı ama maalesef her güzel şeyin bir sonu var.

Kürk Mantolu Madonna'da "Raif efendi ile Maria Puder", Aylak Adam'da "C. ile Güler" , Tutunamayanlar'da "Selim Işık ile Günseli" ve şimdi de Sinek Isırıklarının Müellifi'nde "Cemil ile Nazlı ". Ve "safların belli olması iyidir ":)Yıllar boyu unutulmayacak, tebessümle hatırlanacak bir karakter yarattın sevgili Barış Bıçakçı, bin selam olsun sana !

Daha çok şey yazmak isterdim fakat Birgün gazetesin'de Meltem Gürle o kadar güzel bir yazı kaleme almış ki kitapla ilgili buyrun okuyun derim.

Birgün Meltem Gürle Yazısı için tıklayın.

Kitaptan alıntılar :

"Yolun sonunda iki adam, şiirin bile fayda etmediği çünkü şiir çaredir bir bakıma ölüme, özellikle de son dize ve her şeye çengel atan kafiye." s.7

"Kitaplar bir bakıma başarılmış, tamamlanmış şeylerdir. Oysa hayat başarılamayan ve tamamlanmayan şeylerle doludur." s.10

"Kendi dünyamdan çıktığımda, basit cümlelerin öznesi oluyorum. " s.14

"Dünyamızda alışılmışın dışındaki her şeyin açıklanması gerekir ve bu hiç de masum bir gereklilik değildir. Açıklama yaparsınız, neden gösterirsiniz, makul gerekçeler sunarsınız, sonra bir de bakmışsınız tam da sizden açıklama bekleyenlerin dilini kullanıyorsunuz, kendi dilinizi değil. birilerine açıklama borçluysanız borcunuzu daima kendi dilinizi harcayarak ödersiniz." s.27

"Aforizma modern insanın kullandığı bir ağrı kesicidir. Hiç olmanın ağrısını dindirir. Sonra ağrı yine başlar." s.39

"Kendi acılarımıza ve başkalarının acılarına hiçbir yeni biçim arayışına girmeden tanık olmamız ve sessizce katlanmamız bekleniyor. Her şey kendini ölçüsüzce çoğaltarak var olmaya çalışıyor: İnsanlar, silahlar ve para." s. 129

"Yazarlar her şeyin sebebini , esasını ararlar ama hayatın anlatılmaya değmez basit şeylerle dolu olduğunu da gayet iyi bilirler. Yarattıkları karakterleri, kurdukları dünyaları inandırıcı kılmak ve hayatı en geniş şekilde kuşatıp kağıda aktarmak için esasa dair gibi görünmeyen bu basit şeyleri, gündelik kırıntıları, manasız fazlalıkları anlatmaya bilhassa çaba gösterirler. Sonra zaten sala okunur." s. 158

İÇ SES

2011-11-23T22:32:00.007+02:00

Majörler tükendi, minörlere yolculuk.

Yine yorucu günlerin ardından varoluşuma bir anlam olsun diye nefes almaya geldim. Gelirken de sevdiklerimi, içimden gelenleri, geceye eşlik eden sesleri bir albümde buluşturdum. Derin, demli bir albüm oldu, umarım seversiniz.

Albüm Listesi

1. Kaçkar İllusion - Kaska
2. Beşçay - Orientology (Turkish Ballad)
3. Dem Ferde - Çöl
4. Ara Dinkjian - His Master's Voice
5. İsmira - Çok Geç
6. Stelios Petrakis & Efren Lopez & Bijan Chemirani - Üç Telli
7. Eliyahu Sills - Msho Geghen
8. Shoom - 395
9. Rima Khcheich - Muwashah Lahen Tayyah
10. Janet & Jac Esim Ensemble - Por Amar Una Donzea
11. Khvarena - Haurunatat
12. Minor Empire - Selim's Anatomy
13. Cenk Erdoğan Trio - Sabah Bozlağı
14. Ciwan Haco - Xeribi
15. Metin & Kemal Kahraman - Ferfecir
16. Nezaket Teymurova - Gal Sene Gurban
17. Aynur Doğan - Yaranmaz Aşık
18. Alla Levonyan - Krrunk
19. İnga & Anush - Ashnan Gisher

Download - İndir

Download Alternatif 1

Download Alternatif 2

Bunu seven, bunları da sevdi, indirmek için tıkla :

His & Niyobe Albümü Part 1

His & Niyobe Albümü Part 2

Zefir Albümü

Karadeniz Seçkileri

Başar Başaran

2011-11-01T11:21:00.004+02:00

"Bugün ödenmeyen bir senet mi canınızı daha çok sıkıyor yoksa patlayan bir bombanın haberi mi, bu sabah bir savaşın içinde parçalanan onlarca çocuk mu keyfinizi kaçırdı, lodostan ağrıyan başınız mı? "

Başar Başaran ismini ilk kez duyuyordum, Yeni Harman adlı derginin editörü, yazar ve felsefe öğrencisi olduğunu öğrendim ve sonra daldım diğer yazılarına. Fakat sarsıldım, tam da demek isteyip bir türlü o düzenli cümleleri biraraya getiremeyişimin ifşası idi yazdıkları. Yukardaki paragraf hepimizin gerçeğini ortaya koymuyor mu ?

"Acılar insanlığın tıpkı aşk gibi en doğal örgütlenme biçimidir. Ölü evine taşınan yemekler gibi, elden ele uzanan bir sandalye gibi, ağlayan bir arkadaşın peşinden balkona çıkmak gibi, söylemeden, bilmeden sadece paylaşılır. Acı ile örgütlenememiş bir toplumun yalan bir sefa ile parçalanması doğaldır. O yüzden asıl dert acı çekmek değil, sahiden acı çekememektir."

Gerçekten yazın dili ve anlattığı gerçekliklerle sürekli yüzümde kekremsi bir gülümsemeye sebebiyet veren bu adamı takip edin, okuyun ,haberdar olun, paylaşın ...
Tanışıklığımı sağlayan yazı ;

EKRANDAN KAYIP GİDEN ALTYAZILAR KİMİN KUCAĞINA DÖKÜLÜR?

Karanlık bir sabahta şarkılı bir televizyon programına altyazı olmak da var. Zorlanmış neşeden sırıtan şu makyaja benzeyen hayattan böyle çekip gitmek. Otuz kişinin içinde bir küsurat olmanın, huyundan suyundan çıkarak sadece bir rakama dönmenin ihtimali de var. Paçalarından biri dizine çıkmış, bir yeni uyanan görür seni, sakalını kaşır, yüzünü ekşitir, kanalı değiştirir. Peki, ekrandan kayıp giden altyazılar kimin kucağına dökülür? Bunu anlamadan yaşamak da var. Kaçmak, kovalamak, bitmeden, durmadan kendini düşünmek... Hâlbuki ne zor geçmiştir senin gecen, kimse anlamaz. Ölmekten beterdir korkusu, kokusu, bunu düşünmeden, isyan etmeden, gerçekten üzülemeden, nefes almayı yaşamak zannetmek de var.

Çok kişi aynı anda ölünce yazılıyor bu yazılar. Bir başına gidenlerin yalnızlığından utanmadan. Ah şu kısıtlı infial duygumuzun sayılarla olan patetik ilişkisi… İyi bir kazağı çok para olmasından anlıyoruz, acının büyüğünü de çok ölüm olmasından. Ruhumuz, algımız, piyasanın kurallarına teslim olmuş, ırgalanacaksak da onun ölçüleriyle deniyoruz. Bu kadarı da fazla, diyoruz. Ne kadarı az acaba? Bunu ancak ‘bir kişi’ dediğimiz şeyin kendimiz olduğunu varsayabildiğimiz zaman anlarız. Bir türlü üstesinden gelemediğimiz şu ‘büyük’ hayatımızın, sevdiklerimizin, düşüncelerimizin, yaşadıklarımızın, hayallerin, özlemlerin, bütün hepsinin aslında sadece ‘bir kişi’ olduğunu düşünebilirsek, vakitsiz bir ölümün ne demek olduğuna da vakıf olabiliriz. Ne var ki biz kendimizden başka birisini umursama yeteneğimizi çoktan yitirdik. Modernliğin mütemmimi olarak bencilliğimiz duygu çemberimizi her gün daraltıyor. Bireyselliğimizle kendimizden geçip, dünyayı kişisel kaygımızda duymaktan öteye gidemez oluyoruz. Varlığımızı, mutlak sandığımız gündelik dertlerimizin üzerine bina edip, kurduğumuz çatının sağlamlığından hiç şüphe duymuyoruz. Ya da bilakis o kadar kuşkuluyuz ki, yıkılmasın diye kimseyi oraya yanaştırmamak için elimizden geleni yapıyoruz. Haberler bize ondan değmiyor, şu gördüklerimizi film sanıp sonuna doğru uyukluyoruz. ‘Ne kadar izlersek o kadar az yaşarız’ diyor Guy Debord. Biz artık sadece izliyoruz.

BAŞKASININKİNİ PAYLAŞAMAYAN KENDİ ACISINI DA HİSSEDEMEZ

Marazımızı konuşurken dürüst olmazsak deva bulamayız. O halde düşünelim, bugün ödenmeyen bir senet mi canınızı daha çok sıkıyor yoksa patlayan bir bombanın haberi mi, bu sabah bir savaşın içinde parçalanan onlarca çocuk mu keyfinizi kaçırdı, lodostan ağrıyan başınız mı? Sözünü ettiğimiz insanın insanla kurduğu en varoluşsal bağın kopmasıdır. Sevmek de, başkası için üzülmek de tıpkı koşmak, zıplamak gibi insanın kapasitelerindendir. Nasıl yaşlandıkça eskisi gibi koşamayan birisi varsa kapitalist modernitenin içinde de giderek üzülemeyen insanlar var. Ne var ki başkası için hissedilememiş bir acı artık kendimiz için de aslında olduğu gibi duyulamaz olur. Çünkü paylaşabilmek bu duygunun asıl kavrayışına ermek demektir. His bundan çıktıkça mahiyetinden de sapar, başkalaşır. Acı çekebilen bir neslin yerini neden acı korkusundan kıpırdayamaz bir neslin aldığını düşünelim. Ancak darağacındaki arkadaşına sahiden üzülebilenler sıraları geldiğinde kendi iskemlelerini tekmeleyebildiler. Onların çektiği acılar bizimkilerden az değildi ama eylemsiz kalamadılar. Her şey takas imkânıyla kaimdir. O yüzden bir hayatı gerçek bir hayat yapacak olan ondan bile vazgeçebilme iradesini göstertebilen bir idealdir. İnsanın kapasitesi ancak böyle hayata geçer.

Kapitalizmin ortaya çıkardığı insan kendi kaygısına kapanıp, sıkıntısı içinde böylesine yalnızlaştığı için acılardan korkar oldu. Başkasının dayanılmaz acısına kılımızı kıpırdamazken kendi basit telaşlarımızı büyük bir hadise gibi yaşamamız bundandır. Demek ki başkasının acısını duyamayan birisi kendi öz acısının manipüle edilmesini de önleyememektedir. Benliğiyle arasına giren bir başka etkinin onu yönlendirmesine tabi olmaktadır. Kariyer, güvenlik, konfor, düzene dair başarı, statü yükseltmek telaşı gibi duygular birleşerek onu korku ve eylemsizliğe sevk eder. Başkasının acısıyla kurulan bağın kuvveti aynı zamanda zalimle mücadele etme gücünü verendir. Bu yeni durumda artık unutmak için uğraşmaya gerek bile kalmaz. Olan biten çabucak geride kalır. ‘Safları sıklaşmayanların arasında siyah bir koyun gibi şeytanın dolaştığını görüyorum’ diyor Hz. Muhammed. İşte burada insanların arasında dolaşan şeytan onların düzene teslimiyetidir. Acılar insanlığın tıpkı aşk gibi en doğal örgütlenme biçimidir. Ölü evine taşınan yemekler gibi, elden ele uzanan bir sandalye gibi, ağlayan bir arkadaşın peşinden balkona çıkmak gibi, söylemeden, bilmeden sadece paylaşılır. Acı ile örgütlenememiş bir toplumun yalan bir sefa ile parçalanması doğaldır. O yüzden asıl dert acı çekmek değil, sahiden acı çekememektir.

Bu sebepten infialimiz sınırlıdır. Gündelik hatta anlık homurdanmalardan ibarettir. Sonra karnımız acıkır, patron işe gelir, çocuk ağlar, hayata kapılır gideriz. Buradan kesintisiz bir tavır çıkması mümkün değildir. Otuz yıldır evlatları yiten bir halkın el ele o dağlara yürümemesi, orada yatıp orada kalkmaması, bu lanetin sonunu getirmemesinin sebebi bu atalettir. Herkes kendi başına gelmeyenin sevinciyle susmaktadır. Gizlice masaların altına vurulan eller, içimizden edilen şükürler, birazdan öleni öldüğünle bırakıp, evlerine çekilirler. Başkasının sırtını sıvazlamakla acılar tükenmez. Düşen koru yerden alıp avucumuzda tutabilmek gerekir. Hala ağlayabildiğimizden emin olana dek sıkmalıyız. Böyle olaylardan sonra nasıl olup da hayatımıza kaldığımız yerden, aynı şekliyle devam edebilmemizin tuhaflığı üzerinde düşünmeliyiz. Gösterdiğimiz tepkilerin kifayetsizliği üzerinde durmalıyız. İnternette öfkeden, üzüntüden naralar basmakla hangi yağmamış yağmurun bulutunu ziyan ettiğimizi anlamalıyız. Bizim gazımızı kimler ne için almaktadır? Bir an için sakin olup yaşadığımızın mahiyeti üzerine uzun uzun düşünmek vakarını göstermeliyiz. Politik bir şeyler söylemeden evvel sahiden burada olup olmadığımızı kendimize sormalıyız. Şu acıların bize gerçekten değdiğine emin miyiz? Yoksa kanıksanmış bir hayatın içinde kestirilebilir tepkiler veren, öğrendiği mecralarda kumla oynayan ve hep aynı şeyi yapmaktan sıkılmayan robotlar gibi miyiz?

Yazının orjinali

Başar Başaran
Twitter.com/nobasaran
basarbasaran@hotmail.com

Büyük İnsanlık

2011-10-25T09:21:00.005+03:00

"Ay ve güneş herkesin lambasıdır, hava herkesin havasıdır, su herkesin suyudur da; Ekmek neden herkesin ekmeği değildir ? Acı niye herkesin acısı değildir? "

Şeyh Bedreddin

Öyle depresif günler yaşıyoruz ki, artık hiçbir şey şaşırtmıyor beni. İnsanlığımız artçılarla sarsıla sarsıla yok olmaya yüz tuttu. Çürümüş insanlık kokuyor her taraf, öyle bulanık ki önümüz, biri gelse "bu felaketlerin hepsi geçti" dese bile, umudumuz kalmamış gibi... O kadar vahim durumumuz...

Süreyya Karacabey'in tam da bugünler için söyledikleri duygularıma tercüman oluyor;

"Siz bir depreme sevinecek kadar düştüğünüzde insanlığa hiçbir şey bırakılmayacaktır, korkunç bir utançtan başka. Biz sizin yerinize de utanıyoruz, dilinizin, aklınızın sürçtüğüne inanmak istiyoruz, çünkü kendinizi konumladığınız pozisyon o denli korkunç ki, biz düşmanımızı bile orada görmek istemeyiz.
Doğanın yıktığını onarır insan, yıkılmış evleri yeniden yapar, yetim çocukları büyütür, başkasının acısını acısı bildiğinde yeni bir şehir kurabilir yıkıntıların üstüne; bir savaşı bitirebilir, daha yaşanılası bir dünyayı kurabilir, doğaya, tanrı’ya ve yoksulluğa rağmen ama ruh çöküntüsünün üzerine hiçbir şey kuramaz, çürümüşlük içine çeker onu, geride sadece tarihin utanç müzelerine kalıntı, insanlık düşmanı sözlüklere kelime bırakır, bir lanet bırakır geleceğe."

Yazının tamamı için tıkla

Şimdi her yerde bir seferberlik hakim; devletin reddettiği yardımlara inat, ellerin boş bırakılmasına inat, memleketin dört bir yanından Van'a yardım toplanmakta. Umut, her zaman var mı?

BÜYÜK İNSANLIK

Büyük insanlık gemide güverte yolcusu
trende üçüncü mevki
şosede yayan
büyük insanlık.
Büyük insanlık sekizinde işe gider
yirmisinde evlenir
kırkında ölür
büyük insanlık.

Ekmek büyük insanlıktan başka herkese yeter
pirinç de öyle
şeker de öyle
kumaş da öyle
kitap da öyle
büyük insanlıktan başka herkese yeter.

Büyük insanlığın toprağında gölge yok
sokağında fener
penceresinde cam
ama umudu var büyük insanlığın
umutsuz yaşanmıyor.

diyor ya Nazım ;

Oysa artık büyük insanlık;

vergisini verir,
hep aynı muhafazakar partiye oy atar.
Düşenle dost olmaz,
okuyabilirse okur , iş bulur evlenir, çoğalır, sonra da çocuğunu döver. Yere çöp atar, piknikte orman yakar, yeni yapılan metroyu taşlar. Memleketinde deprem olur, sırf doğu'da olduğu için o felaketi bile "ilahi uyarı" olarak görüp bundan sinsi bir keyif duyar. Irak bombalanırken ve çocuklar ölürken çekirdek çitleyerek canlı yayında savaşı izler. Borcu harcı varken bile kurban keser ama yoksula dağıtmaz, kavurma yapar dolaba atar. Sokakta dövülen bir kadın oldu mu kenardan bakar izler, sonra gidip en aşağılık küfürleri savurup olayı "herif karıyı nasıl dövdü, demek ki kadın yaramaz" diye yargısız infazla tanıdıklarına anlatır. Hakları elinden alındı mı ses çıkartmaz, hatta devletin attığı pandik acıtmaz felsefesini güder. Geçmişsiz ve geleceksiz olarak an'ı yaşar, anlık düşünür. Küçük hesapların adamıdır, ona dokunmayan yılanın bin yaşaması için duacı olur.

İsmira / Yorgun Sesler

2011-10-18T00:01:00.015+03:00

2007 Nisan ayının sonlarına doğru kurulan grup, birkaç besteyle çalışmalara başladı. İlk çalışmalarını çello, gitar ve vurmalılar olarak trio şeklinde yaptı. Daha sonra bas gitarın da eklenmesiyle son halini alan grup, CD çalışmasına başladı. İzmir'de kayıtlarını aldığı çalışmayı, dinleyicilerle internet aracılığıyla paylaştı.

Grup üyeleri, genel olarak belirli bir tarza yönelmektense birçok tarzı barındıran bir müzik anlayışını tercih ettiler. Kategorik olarak açıkça sınıflandırılacak olursa; doğu etnik müziği, caz, blues ve yer yer funk'ı da içine alan ve müziğin evrensel bir dil olduğunu benimseyen grup, içten ve samimi bestelerle ilgilenmeye çalıştı.

İsmira, genellikle kompozisyon ağırlıklı bir müzik yapıyor gibi görünse de doğaçlamaya açıktır. Doğaçlamalarda cazın ve doğu etnik müziğinin yanı sıra deneysel unsurlar ile dinleyiciyi düşsel bir dünyaya götürmektedir. Özellikle, çellonun teatral havasındaki naif ve utangaç melodilerine, bas gitar ve vurmalıların kararlı ve heyecanlı eşliği İsmira'nın müziğine farklı boyutlar kazandırmaktadır. Perdesiz gitarın zaman zaman görünüp kaybolması ise ruh durumlarının sorgulanması olarak duyulabilir.

Bu albümde "ve artık uyanınca rüyadan, bulamadıklarımızı yaratırız." diyen sevgili İSMİRA; yeni çalışmasıyla yine anılarımıza usulca dokunmak, bir melodiden yola çıkıp bambaşka sokaklarda buldurmak için iş başında.

Albümdeki Şarkılar

1. Buluşma Anı
2. Çok Geç

3. Kayıklar

4. İstasyon Saati

5. Kavak Ağacı

6. Sevgili

Onur Duygulu : Gitar, perdesiz gitar, ud, e-bow, akordeon

Kerem Duru : Çello
Sinan Göksan : Kontrbas
Ümit Çağlar : Vurmalı çalgılar

Albümü indirmek için tıklayın

İlk albümleri için tıklayın

İzafiyet

2011-10-16T02:13:00.002+03:00

Zaman,

Beklerken çok yavaş,

Korkarken çok hızlı,

Kederliyken çok uzun,

Sevinçliyken çok kısa…

Henry Van Dyke

Yağmur, İnce Sızı...

2011-10-10T21:33:00.021+03:00

Yüreğim ıslaktır benim
Kuytularda ağlamaktan
Ve hafif uçuktur rengi
Kurusun diye
Kaç kez güneşe asılmaktan

Sunay Akın

Günler günleri kovaladı, geldi çattı sonbahar... Yağmurlu günlerde hayatın ritmi yavaşlıyor ve bu beni çok mutlu ediyor. Muazzam bir yaz mevsiminden sonra gelen günler... Gidilen yollar, sevilen insanlar, uğurlamalar, dinletiler, tatiller ... Ama en sonunda dönülen en güzel yer, beni her halimle konuk eden evim ve kalbime usulca değen müziklerim. Sakin sularda seyreliyorum. Akıyorum kendi mecramda...
Soluduğum havanın, soframdaki ekmeğin, bitmeyen dertlerimin, bütün sevinçlerimin, okuldaki sıramın ve dahi düşlediğim bir başka dünyanın ortağı, sevgili Ezgi'm göç etti bu şehirden. Onunla şarkılar söylediğimde gerçeklikten kopmak; acıtan, inciten, yoran her şeyden uzaklaşıp melodilere teslim olmak... Özleyeceğim...
Ortaçgil'i çok sever. Şehrimde yağmur var çokça, bu şarkı da ona armağan olsun...

Bugün yağmur
Bir kadın saçıdır
Yeryüzüne dökülen
Upuzun, ince ince
Karanlık kokulu

Sen ki aşkta aldatıldın
Yüreğin taş parçası
Dinle, yağmuru dinle
Teselli bul türküsünden

Herşey olur, herşey büyür
Herşey geçer, hayat kalır.

Bülent Ortaçgil

Mutsuzluktan Söz Etmek İstiyorum

2011-09-27T17:45:00.005+03:00

“Doğal dünyada kusursuzluk söz konusu olamaz ve özellikle de insanoğlu tehlikeli bir kusurdur.”
Jean Baudrillard

ACIYOR

Mutsuzluktan söz etmek istiyorum
Dikey ve yatay mutsuzluktan
Mükemmel mutsuzluğundan insan soyunun
Sevgim acıyor

Biz giz dolu bir şey yaşadık
Onlarda orada yaşadılar
Bir dağın çarpıklığını
bir sevinç sanarak

En başta mutsuzluk elbet
Kasaba meyhanesi gibi
Kahkahası gün ışığına vurup da
Öteden beri yansımayan
Yani birinin solgun bir gülden kaptığı frengi
Öbürünün bir kadından aldığı verem
Bütün işhanlarının tarihçesi
Sevgim acıyor

Yazık sevgime diyor birisi
Güzel gözlü bir çocuğun bile
O kadar korunmuş bir yazı yoktu
Ne denmelidir bilemiyorum
Sevgim acıyor
Gemiler gene gelip gidiyor
Dağlar kararıp aydınlanacaklar
Ve o kadar

Tavrım bir çok şeyi bulup coşmaktır
Sonbahar geldi hüzün
İlkbahar geldi kara hüzün
Ey en akıllı kişisi dünyanın
Bazen yaz ortasında gündüzün
Sevgim acıyor
Kimi sevsem
Kim beni sevse

Eylül toparlandı gitti işte
Ekim filanda gider bu gidişle
Tarihe gömülen koca koca atlar
Tarihe gömülür o kadar

Turgut Uyar

Ne kadar kusursuz bir şiir, insan soyunu anlatmak adına...
Mükemmel mutsuzluğundan insan soyunun diyor ya şair;
Mutlu değiliz elbette. Çünkü mutlu insan normal insandır. Mutlu insan sıradan olmayı, kaderci olmayı, boyun eğmeyi, ölümleri, çirkinlikleri alkışlayan, onaylayan; insan olma erdemlilik evrimini henüz tamamlayamamış insandır bana göre. Sistemin yarattığı ve de evcilleştirdiği geleneksel insan tipi mutludur. Yine de şairin işaret ettiği gibi "Tavrım bir çok şeyi bulup coşmaktır".
Normal ve mutlu insan olmayı kendi adıma zül sayıyorum.

Hakan Vreskala / Kurdî Nizanım

2011-09-26T01:26:00.004+03:00

“Türk Kürt kardeş falan değil, ayan beyan sevgilidir. Ayıran kalleş değil ancak hayatın tam da kendisidir… Her öpüşmemiz daraltacak, ırkçıya faşiste dünyayı. Kudurup köpürseler bile, keçe kürdamsın böyle biline. Sözleri Şivan Perwer yazdı, Sezen Aksu besteledi bu aşkı…”

Gerçekten çok başarılı bir klip , çok başarılı bir şarkı.İzlerken düşündüm de; keşke şiddetle, ölümlerle dağ gibi büyüyen ve herkesin kalbinde derin yaralar açan sorunları müzikle, aşkla, insani duygularla tedavi edebilsek.Yine de bu şarkı içimize serpilen bir su misali, uzaklaştırıyor...

İsveç'te yaşıyor. İzmirli. Perküsyon büyücüsü. Sokak ve düğün çalgıcısı. Hakan Vreskala, internette dolaşan şarkısı 'Kurdî Nizanım'da kırık bir Kürtçe, aksanlı bir Türkçeyle 'Yaşasın halkların aşkı!' diye haykırıyor...

Güne sıcak ve mutlu başlamak için bu adamın hikayesini okuyun derim.

Devamı için tıklayın

AŞK

2011-09-16T15:05:00.003+03:00

...
Güç iştir çünkü bir tarihi insan gibi yaşamak
Bir hayatı insan gibi tamamlamak güç iştir
Birazdan akşam olacak sevgilim
Bütün heybetiyle akşam olacak
Sevgilim, diyorum, oysa kimsecikler yok yanımda
Bilmiyorum kime sevgilim dediğimi
Bildiğim bir şey varsa
O kadar yeni bir anlamda söylüyorum ki bu kelimeyi
Unutup birden zamanı ve yeri
Onunla bir günü kutluyorum coşarak
Onunla bir günü kutluyoruz sanki.

Edip Cansever
("Aşklar içinde" adlı şiirinin son bölümünden alıntıdır.)

Aşk olacaksa, olmalıysa, ayrılık da olacak, olmalı. Aldatılmak, yalanlar ve kir; olacak, istemesek de. Çünkü acıyla başlar insanın bireysel tarihi, acılarıyla başlar; sevinçleriyle değil…

Aşkta deneyim yaramaz bir işe. Aynı değilse insanlar, aynı olmayacaksa yaşanılacaklar, her “yeni” bir parça umut ve gelecek barındıracaksa “eski” den kazandığımız deneyim tam da “yenilen kazıkların bileşkesi” olarak kalacak… Hepsi bu.

Çünkü aşk yenilemeli bizi; ‘format’ ımızı değiştirmeli. Bizi biz olmaktan, bizi zıvanadan, bizi dinden imandan çıkarmalı, sarsmalı, bildiğimiz sandığımız her şeyi yıkmalı bence. Yoksa ne yapılabilir aşk’la?

Delirtmiyorsa, bir şehri terk ettirmiyorsa ve alıştığımız konforun, statükoculuğun temeline dinamit koymuyorsa, ne kalır aşktan elimizde?

Herkes kadar yaşadım ben de. Herkes gibi yaşamadım. Aşka yalnızca bir kez inandım; biliyorum: Yalnızca bir kez aşık olur insan, sonrası utandırası tekrarlar ve bir ritüel.

"Seyr-ü Sefer " / Konser

2011-09-08T14:27:00.004+03:00

Müzikal yolculuğumuzu, dostlarla paylaşmanın zamanı geldi. İsim konusunda o kadar sancılı bir süreç yaşadık ki , provaların birinde dilimin ucundan çıkıverdi "Seyr-ü Sefer". Bir yol, gidiş geliş, hisler, aklımıza gelenler, aşure gibi bir repertuar...

Güzel bir eylül gecesini rüzgara ve müziğe vermeye ne dersiniz dostlar ? Biz orada olacağız, söyleyeceğiz şarkılarımızı içtenlikle , sizleri de bekleriz :)

17 eylül 2011 / Cumartesi / 19:30 / Nâzım Kültürevi İzmir : Cumhuriyet Bulvarı no:240 2. Kordon - Alsancak

Bizim Büyük Çaresizliğimiz / Barış Bıçakçı

2011-09-05T23:37:00.018+03:00

Hala şaşırabiliyoruz ya hayata, ne mutlu ...
Bir çocuğun sevinçli şaşkınlığı ile hayata bakabilmek, elbette çok güzel.Yazar Andre Mallraux, bir din adamına; "Elli yıldır bu meslektesin, söyle bakalım insanlık hakkında şimdiye kadar neler öğrendin?" diye sorar. Adam cevap verir : "Öncelikle insanlar düşünebildiğinizden çok daha mutsuz; ve sonra şöyle bir gerçek var ki , yetişkin insan diye bir şey yok."

Bence insanların büyük çoğunluğunun arayışları(kendileri bunun farkında olmasalar da) kaybettikleri çocukluklarını , içtenliklerini aramakla geçiyor. Ama bunu içlerindeki çocuğun sesini kısarak yapmaya çalıştıkları için de arayışları hep sonuçsuz kalıyor.

Kişinin anlamlı bir hayatı olabilmesi, hatta hayatının kendine ait olabilmesi için yolun nereden geçtiği belli ; kendini ve yaşadığı toplumu tanımak, onunla yüzleşmek ama aldatma olmadan !
Herkes ödül peşinde, herkes sonsuz sevilmek, herkesin imreneceği biri olmak arzusunda ve bu çok da temiz bir istek değil aslında.Hayata dair ödevlerini, görevlerini yerine getirirsen oyun oynamana da izin veriyor toplum. Ama kontrollü bir oyun bu. Toplumun uyumlu olmaları karşılığında vaat ettiği ödüllerin peşinde koşuyor insanlar. Bu ödüllere kavuştuklarında yaşamış oldukları acıların sona ereceğine, kaygılarından kurtulacaklarını zannediyorlar. Güçsüzlüklerini, yetersizliklerini ve çaresizliklerini tatsız bir mazi gibi geride bırakıp cennete kavuşacaklarını umuyor. Halbuki her şeye sahip olmak ve insanlara hükmedebilmek, imrenilen biri olmak hırsı ; içinde yaşanacak bir hayat bile bırakmıyor insanlara...

Hepimiz bu kurulu düzen içinde önümüzü ilikleyip, ayakkabılarımızı bağlıyoruz. Bir çoğumuz ise, ev içinden başlayarak, bir düzen kurma ve kurduğu düzeni koruma çabasına adıyor ömrünün geride kalan kısmını. Böylelikle herkes ne kadar büyüdüğünü göstermeye çalışıyor. Bunu yaparken de herkesten farklı ve üstün olmaya ya da görünmeye çalışıyor. Herkes sıradışı ve farklı olma/ görünme telaşı içinde. Oysa kimsenin derdi değil gerçekten sıradışı olmak. Sıraya, hizaya girmişler zaten. Onların tek derdi , herkesin kendilerine imrenerek bakmasını sağlamak. Bunun için sahip oldukları ya da olmadıklarını ama öyle sandıklarını cilalayıp ortaya sürüyorlar.

Ben gerçek bir meziyete ve erdeme sahip olan insanlara imrenirim ama onlara haset etmem. Çünkü hayatımızı zenginleştiren şeyin bu insanların varlığı olduğunu bilirim. Gerçekten meziyetli ve erdemli insanlar gözü tok ve kendine güvenli olur zaten. Ama ya diğerleri? O farklı görünmeye, herkesin ilgisini çekmeye çalışan , herkesin onlara imrenerek bakmasını isteyenler ne yapacak? Bu güçlü ama hiç temiz olmayan kirli arzularını nasıl giderecekler ? Diğer insanların sahip olamadıklarına , olamayacaklarına sahip olarak. Yani metalarla, nesnelerle... Başka bir şeye sahip olamadıkları ve bu kafayla da asla olamayacakları için...

Madem başka türlü değerli ve anlamlı kılamıyorlar hayatı; madem başka türlü dindiremiyorlar içlerindeki korkunç yoksulluğu; çare yok bu metalara sahip olmaktan başka. Oyunu kuralına göre oynamaya devam...Zaten ne olduğunun pek bir önemi yok; nasıl göründüğünün önemi var. Görüntü, poz ya da rol. Sahicilikten bütünüyle uzak bir yer. Yanılsamalar iklimi... Yoksunluğu sahip olamadıkları nesnelerin- eşyaların yokluğu ile tarifliyorlar, mutsuzluğu da, kaygıyı da. Ayrıca sahip oldukları da tatmin etmiyor bu insanları, iktidarsızlıklarını gideremiyor bu metalar. Çünkü her şeyden önce kendi hayatlarına sahip çıkmayı, kendileri olmayı bile beceremiyorlar da ondan.
İsmet Özel bu çıkmazı ne güzel özetliyor ;

"O herkesler" diyor, "O herkesler, kendilerine akarak boğulanlar."

Boğulmaktan kurtulmak kendine değil başkalarına akmakla mümkün. Şu anda benim yaptığım gibi. Hayatı başkalarının varlığının, özelliklerinin ve becerilerinin anlamlı kıldığının farkındayım. İnsanı insan kılan , ötekinin varlığıdır. Sahici olmayan, içten olmayan, özgürce olmayan hiçbir şey tat vermiyor artık bana.

Aslında ben buralara nereden geldim sevgili dostlar, bir kitap var Barış Bıçakçı'ya ait, işte onun naif kitabı bana bu cümleleri kurdurttu. Okuyun, okutturun.

Kitap : İletişim Yayınları / Barış Bıçakçı - Bizim Büyük Çaresizliğimiz

Film: Bizim Büyük Çaresizliğimiz / Yönetmen : Seyfi Teoman

Sıcacık Bir Şarkı / Söz & Müzik : Lebowski

2011-09-03T02:31:00.002+03:00

Aşkımız yürür
Sevgimiz büyür
Lambamız yok
Işığımız çok

Aklımız beyaz
Sevda kırmızı
Leylak lavanta
Isıtır bizi

Söz & Müzik : LEBOWSKi

İyi Bayramlar

2011-08-30T11:39:00.005+03:00

Yasmin Levy - Una Hora (Aman Yolla)
Uzun yıllar sonrasında sürprizlerle dolu bir bayram sevinci benim için...

Gece yarısı Ankara'dan abim çıkageldi, annem yanımda, ablam, sevdiklerim hep biraradayız...

Eviniz mutlu, şekerleriniz tatlı, bayramınız kutlu olsun.Bu şarkıda benden size bayram armağanı olsun :)

Getma Getma / Crockett ve Aylakadamız

2011-08-29T03:01:00.012+03:00

Yöre : Artvin
Seslendiren : Aslı Özdemir
Enstrümanlar: Onur Duygulu

Dostlar ırmak gibidir;
Kiminin suyu az, kiminin çok...
Kiminde elleriniz ıslanır yalnızca,
Kiminde ruhunuz yıkanır boydan boya...

Bundan bir yıl önce blog sayesinde karşılaştık Crockett ile. Sesini hiç duymadım, yüzünü hiç görmedim ama en kötü anımda bana en sağlam desteği o verdi. Yanımda değildi ama ne önemi vardı ki...

Fevkaladenin fevkinde bir sitesi var hem bu aylak adamın :) Bizim gibi aylakların uğrak yeri. Sinemadan, müziğe, edebiyattan, siyasete, pek çok konuda yaşamın inceliklerini en güzel kelimeleri biraraya getirerek yazan bu dostlara türküm armağan olsun ve bilin ki paylaştıklarınızla, ruhumu yıkıyorsunuz boydan boya...

Dostlar,tıklayın, üşenmeden okuyun, bu tadından yenmez sitenin farkına varın, önerin, paylaşın ...
Okumadan önce bir sayfa açın ki kaydedeceğiniz, not alacağınız bir sürü şey olacak orada.

http://www.aylakadamiz.com/

...Tüm aylakdaşlara selam olsun...

Sevgili dostum Crockett sağolsun bu türküyü ilk okuduğumda ona yollamıştım ve şahane bir yazıyla sevincimi taçlandırmıştı.Yazıyı okumak istersen linke tıklayınız :)

http://www.aylakadamiz.com/archives/3520

Hakan Günday

2011-08-28T01:57:00.027+03:00

2000 yılında tam bir kitap kurdu olan Ülkü'nün, Ankara'da okumam için verdiği "Kinyas ve Kayra" ile Hakan Günday serüvenim başlamış oldu. Nasıl etkilenmiştim kitaptan.Altını çizmedik yer bırakmamıştım.

Sonra takibe aldım yaptıklarını, gittim fuarda tanıştım, melül melül bekliyordu stantta.Ben de ilk baskısı Om yayımlarından çıkmış kitabı vardı.

Çekinerek gittim Doğan kitap standına, çünkü farklı yayınevinin kitabıyla gitmiştim yanına. İlk baskıyı görünce çok sevinmişti. Uzun uzun sohbet ettik, fotograf çektirdik. Ve yıl 2011 oldu ben hala takipteyim.

Edebi olarak belki çok şeyler vadetmeyebilir romanları ama kesinlikle çok etkileyici, onu okurken kendimi bir Tarantino filminin içine düşmüş gibi hissediyorum.
Her röportajında sürekli, Louis-Ferdinand Celine 'in kitabı "Gecenin Sonuna Yolculuk" adlı kitabından bahseder. Aldım, okudum ama ben Günday'ı daha çok sevdim. İçimden geçirirdim hep, "şu 'Piç' 'in filmi çekilse de izlesek" diye, öğrendim ki Selim Demirdelen yönetmenliğinde, senaryosu Ümit Ünal'a ait, Hakan Günday kitabı Piç 'in filmi yolda :) Selim Demirdelen'in bu işi üstlenmesine öyle sevindim ki. Çünkü kendisi şahane bir müzisyen ve kitapta, müzik ve kurgu iç içe geçmiş durumda zaten. Gerçi Fatih Akın çekseydi daha bir mutlu olurdum sanırım.

Hakan Günday'ın her kitabı, satır aralarında kendi kendinize konuşmanıza neden olan, film tadında, arıza ruhlara seslenen kitaplar.

Alın ,okuyun, okutun.

Öneri: Hakan Günday okumaya ilk kitabından başlamayın.

Favorilerim : Kinyas ve Kayra, Azil , Piç , Zargana

Web Sitesi

Kinyas ve Kayra için

Söyleşi Videosu

Ntv Cumartesi Hakan Günday

Azil 'den sevdiğim paragraflar ;
"Sevgi, tırmananları birbirine bağlayan bir halattı. Biri düşerse diğerlerinin hayatta kalması için halatın kesilmesi gerekiyordu. Ancak sevgi, kesilemeyecek kadar kalın bir halattı ve sonunda herkes düşerdi. Aptallar sevdikleriyle düşer, kötüler sevdiklerini aşağı çeker."

"Asil ,
yaşayan bir delidir.
Anımsamadığı için geçmişi,
önemsemediği için geleceği yoktur."

"Hiçbir şey geçmeyecek baba. Kimse kurtulmayacak çünkü tanrının tanrısı yok. Biz ona inanıyoruz, ama o hiçbir şeye inanmıyor. Belki de tek gerçek tanrısız, tanrının kendisi. Tanrısızlık tanrıya mahsus. Bu yüzden, kurallarda adalet ve asalet arama! Çünkü tanrı ne asil ne de adil olmak zorunda! Benim gibi!

" Günümüz dünyası asla tatmin olmayan insanların ürünüdür."

"Tanıklık ettiğim dünya şiddet kullanılarak yönetiliyordu. Ancak kimse bunu itiraf etmiyordu. Hatta şiddet kelimesi bile gömülmüştü. Onun yerine başka bir kelime kullanılıyordu: Para. Çok daha nazik. Çok daha yasal. Çok daha ahlaki. Çağdaş uygarlıkta şiddetin anlamı paraydı. "
"İnsanlığın bin bir çabayla ikibin yılda yarattığı asgari ahlak, elli yılda televizyon tarafından çiğnenmiş ve on yılda da internet tarafından yutulmuştur."

Keklik Dağlarda Şağılar

2011-08-23T14:48:00.004+03:00

Malatyalı Fahri Kayahan 'a ait türküyü bir de bizden dinleyiniz :)

Aslı Özdemir & Onur Duygulu

2011-08-23T10:33:00.006+03:00

Nihayet bir demo albümümüz oldu. Sevgili Onur'un müthiş özverisi sayesinde bu güzel demoya kavuştuk. 2010 yılında birlikte müzik yapmaya başladık Onur'la, ilk müzik serüvenimizin meyvesi de bu demo oldu. Eylül'de güzel bir repertuar ile İzmir'de , hep birlikte, yedi düvelden müziklerle sahnede olacağız.
Hepimiz için hayırlı olsun :)

"Durup ince şeyleri düşünmeye vakit bulan" insanları seviyorum. İzlerimizin peşinde, serüvenimizi her tonda sürdürmeye devam...

Albümdeki Şarkılar

1. Keklik Dağlarda Şağılar

2.Dostum Dostum

3.Bedir

4.Yangından Sonrası

5.Pencereden Kar Geliyor

6.Bahriye Çiftetellisi

Albümü indirmek için tıklayınız

Ah'lar...

2011-07-30T01:07:00.003+03:00

“Zenciler prensesi olacağım.
Hayat işte asıl o zaman başlayacak”
...
"güçlü bir el silkeledi beni sonra
sanırım bu tanrının eliydi,
sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan,
çok şey görmüşüm gibi,
ve çok şey geçmiş gibi başımdan
ah dedim sonra,
ah!"

En sevdiğim şairlerden biriydi.O da göçtü gitti bu dünyadan,ardında hüznümüze katık olan şiirler bırakarak...

"Anlatarak bitiriyorum hayatımı
bilmiyorum başka nasıl bitirilir bir hayat
bir çiçek çizdim bu akşam avcuma
ismini her şey koydum"

Ki ben onun şiirini kendime şiar edinmiştim ;

"Yıllardır kendini bulutlarda saklayan illegal bir yağmurum.
Bir yağsam pahalıya malolacağım."

Sevgili Didem bugün rakı içtim,içerken iyi müzikler dinledim,bak şimdi onlardan biri çalıyor "büyük ceviz ağacının dibi" Erkan Oğur yine e-bow'la ciğerleri dağlıyor,işte bu da sana armağanım olsun.

Çiçekli Şiirler Yazmak İstiyorum Bayım
Siz Aşktan N'anlarsınız Bayım
Şimdiden Bir Hatırasın
Ahlar Ağacı
Ağrı

En sevdiğim şiirlerinden bir demet,unutmamacasına...

30. Doğum Günüm

2011-07-11T22:30:00.011+03:00

Güller ve Çikolatalar için teşekkürler :)

18 yaşım,20 yaşım ve 30 yaşım...İşte bu üç yaşımda kutladığım doğum günlerim unutulmaz oldu .Sabahtan beri mutluluk serhoşu oldum:)Egom fena halde tavan yaptı.Dolayısıyla çok sevdiğim doğum günü mesajlarımı paylaşmak istedim.Dememişler mi hem,söz uçar ,yazı kalır.Bu da 30 . yaş anım olsun.Sanalda yarattığım bu dünyadan sevdiklerime kocaman teşekkürler:)Beni ihya ettiniz.

Anne be,iyiki doğurdun sen beni :)

"Aslı bir candır..ama bir canlıdan farklıdır..sudur örneğin...doğallığın kimyasıdır...mavzer yatağında bazen bir öykü..kalabalığın içindeki mavi duruluktur...ölüme inat yaşamaktır 'Aslı'nda...Aslıcım iyiki doğdun :) "
"Nice güzel yıllara Aslıcım , hayatının tadı tuzu eksik olmasın :)"

"Sol-sol-la-sol
do-si
sol-sol-la-sol
re-do
sol-sol-sol-mi
do-do-si-la
fa-fa-mi-do
re-do
SAĞLIK MÜZİK VE DOSTLARIN HER ANINDA YANINDA OLSUN :X"

"Dilerim hayat sana dokunsun, sen de ona.
muhabbetle,"
"Aslı'cımm sevdiklerinle daha nice güzel günler göresin.. güneşli günler.... bol rakılar içesin (bizle birlikte tabiki) ve motorları maviliklere süresin... (alkollü motor kullanmaktan ehliyetide kaptırmayasın )) :))) mutlu yıllarr..."

"Tonton bir Nine olduğunda bahçendeki sandalyene oturup eski günlerine daldığında hatırlamak istediğin kadar güzel günler seninle olsun. Doğum günün kutlu olsun.
gülyüzü gülen dostum nice yaşlaraaa.......seni çok seviyom"

"Sen Bizim Minik Kuşumuzsun.Seni çok seviyoruz,iyiki varsın. Yeni yaşın uğurlu olsun. Nice yıllara hep birlikte..."

"Güzel sesli, doğuştan nağmeli+gamzeli ve tertemiz kalpli insan:))Nice sağlıklı, huzurlu yıllar diliyorum ve her zaman birlikte çalıp söylemeyi istiyorum:))"

"İyiki doğdun bizi sevinçlere boğdun."

"En azimli müzisyen dostum:)) sesi güzel ,gönlü güzel,gülüşü güzel,hele kahkahaları :)))bir de fotoğraf çeker ki fenaa! :)) bayılıyorum senin beni pozlayan haline...cok tatlısın canım benim...doğum günün kutlu olsun,en geç pazar günü izmir deyim, gelip yanaklarını sıkıp gideceğim..:)))"

Ne hallere düştük ulan durup dururken :)

2011-07-10T15:52:00.006+03:00

Yaz geldi ve misafir sezonum temmuzun kavuru sıcaklarını göstermesiyle beraber tam yol ileri açılmış durumda.Öncelikle Türkanımla geçirdim iki gün,doğanın kucağında yaptığımız piknik.

Sonrasında candostum,gül yüzlü Fundamın ve sevgilisinin evime gelişleriyle şenlenen İzmir ,bizimle daha bir güzelleşti.Anason ve arpa limitini aşan 3 gün geçirdik deli dolu.

Onların ardından pek sevgili,nev-i şahsına münhasır Pinomun gelişiyle yine şenlenen ben,bu aralar çok mutluyum.Bu güzel günler için güzel bir şarkı Pino ile benden tüm sevdiklerimize ,"Lan olum ezdirmeyin kendinizi,ulan canavar gibi grupsunuz lan" :)

ÇAMUR / HARA

Dize geldim anladım ki bu alem budur
Yazamadım sevdiğime beş altı satır
Neyse dedim de duruldum tutundum aşka
Hem üzüldüm hem de üzdüm susaydım keşke

Duman oldum o halimden eser kalmadı
Aşkım figanım gülüm baharım
Meyhanelerde sakiler derman olmadı
Çok istedim olsun diye sensiz olmadı

Bana yine gül yüzünle gel tek sözümle gel
Gözüm yolda gönlüm sende kaldı al da gel
Yana yana yaz oldu kışım kor oldu düşüm
Can yürekte yürek sende kaldı al da gel

Geceleri gündüzlere katıp dururken
Sıkılmadan orda burda atıp dururken
Uzun ince bir yollarda kayarken alem
Ne hallere düştük ulan durup dururken

Şarkıyı dinlemek için buraya tıklayın :)

Video şeklini izlemek için de bi zahmet burayı dürt

Niyobe & Lebowski

2011-06-26T12:00:00.001+03:00

Lebowski : Niyobe,niyo böyle oluyor hayat be,niyo istediğimiz gibi olmuyo be?

Niyobe: Senle ben ayrı dünyaların insanıyız :)

...Yerleştir Bu Sevdayı Her Yerine...

2011-06-24T13:36:00.004+03:00

Edip Cansever için ne denilse az gelir,az kalır.İkinci yeni'nin üç atlılarından en sevdiğim...Şiire inandıran,hak edilmiş hüzünlerimin sahibi şair...

İÇİNDEN DOĞRU SEVDİM SENİ

İçinden doğru sevdim seni
Bakışlarından doğru sevdim de
Ağzındaki ıslaklığın buğusundan
Sesini yapan sözcüklerden sevdim bir de
Beni sevdiğin gibi sevdim seni
Kar bırakılmış karanlığından.

Yerleştir bu sevdayı her yerine
Yüzünde ter olan su damlacıklarının
Kaynağına yerleştir
Her zaman saklamadığın, acısızlığın son durağına
Gül taşıyan cocuğuna yerleştir
Ve omuzlarına daracık omuzlarına
Üşümüş gibisin de sanki azıcık öne taşırdığın
Tam oraya işte, uçsuz bucaksız bir düzlükten
Bir papatya tarlasıyla ayrılmış göğüslerine yerleştir
Ve esmerliğine bir de, eski bir yangının izlerinin renginde
Saçlarının yana düşüşüne, onları bölen ikiliğe
Alnından başlayan ve ayak bileklerinde duran
Yani senin olmayan, seni bir boşluk gibi saran hüzne
Yerleştir onu bir kentin parça parça aklında tuttuğun
Kar taneleri gibi uçuşan
Ve her gün biraz daha hafifleyen semtlerine
Yerleştir bu sevdayı her yerine.

Ekledim ben tattığım her şeyi denizlere
Bildiğim ne varsa onlar da hep denizlerden
Sen de bir deniz gibi yerleştir onu istersen
Sevdayı
Ve köpüklendir
Ve yaşlandır ki işte kederi anlamasın
Ama dur, her deniz yaşlıdır zaten
Öğrenmez ama öğretir mutluluğu
Bizim sevdamız da öyledir, iyi şiirler gibi
Biraz da herkes içindir. Ve gelinciğin ikinci tadına benzemeli
Var eden kendini birincisinden
Yani bir sevdayı sevgiye dönüştüren.

Ben şimdi bir yabancı gibi gülümseyen
Tanımadığın bir ülke gibi
İçinde yaşamadığın bir zaman gibi
Tam kendisi gibi mutluluğun
Beni bekliyorsun
Ve onu bekliyorsun beni beklerken

Edip CANSEVER

Müzik,İz Bırakır...

2011-06-11T00:34:00.013+03:00

İnsan ömrüne iz bırakmış bazı müzikler vardır. Yaşınız kaç olmuşsa olsun işte o ezgiyi işittiğinizde hemen ilk duyduğunuz an’a gidersiniz. Bu sadece ezgilerde değil mesela bazı kokuların da insan yaşamı üzerinde derin etkileri vardır. Nerde ya da kimde veya nasıl duyduysanız duyun sadece o an’ı,o kişiyi,o yeri,o zamanı anımsatacaktır size.Bir de kimsenin duymasını istemediğiniz ,hep azınlık bir kitle dinlesin dinleyecekse de dediğiniz albümler vardır,ben tam da onlardan söz etmek istiyorum kendi coğrafyama yayılan bu müziklerden…

İlkokuldayken babamın da enstrüman çalması dolayısıyla Belkıs Akkale dinlerdim hep, adeta kadın benim idolüm haline gelmişti. Hatta daha ilkokul 2 ‘de iken okul korosunda onun bir albümündeki “Tren Gelir Kışladan” türküsüyle solo yapmıştım . Sonra babam beni Musiki cemiyetine gönderdi ama 12 yaşında bünyeme ağır geldi musiki,fazla devam edemedim.Devamında Ankara'da bir çok thm,tsm korolarında yer aldım.Büyük ablamın da inanılmaz etkisi vardır müzikal gelişimimde.Orhan Gencebay-Sibel Can düetleri,Gülden Karaböcek ve Grup Kızılırmak kasetlerini hep onun sayesinde keşfetmişimdir.

90’lı yılların başında bir çocukluk geçirdiyseniz eğer ,o zamanlar bir virüs gibi yayılan “pop müzik” furyasından etkilenmemek mümkün değildir.Tarkan,Mirkelam,Haluk Levent posterleri asılıydı duvarımda.Bildiğin pop müzik dinleyicisiydim.Kral Tv’de hiçbir klibi kaçırmazdım.Rengin,Jale,Aşkın Nur Yengi,Yıldız Tilbe,Teoman,Kenan Doğulu,Niran Ünsal,Rafet El Roman,Sertap Erener,Levent Yüksel,Ümit Sayın,…Adapazarı’nda Haluk Levent’in hiçbir konserini kaçırmazdım,pankartlar hazırlayarak giderdik konserlere…

Yaşadığınız şehrin ve yaşınızın da büyük önemi vardır müzik kültürünüzün gelişmesinde.Ben ortaokul dönemimi Adapazarı’nda geçirdiğim için pop müzikten liseye doğru alternatif rock müziğe bir geçiş yaşadım.O zamanlar kasetler vardı 60’lık 90’lık ,karışık doldururduk içine Sezen Aksu hitlerini de koyardık,Metallica,Guns N' Roses ‘ın en popüler parçalarını da,Yaşar,Ah Canım Ahmet ,Teoman,Özlem Tekin,hatta Serdar Ortaç'tan Kibariye'ye,Ferdi Tayfur'dan,Müslüm Gürses'e o denli geniş bir yelpaze.

Sonra bir “Bulutsuzluk Özlemi” sevdası başladı bende.Ama Adapazarı’nda hiçbir müzik markette yok .Özel siparişle getirtiyordum albümlerini.”Uçtu uçtu”,”Güneşimden kaç”,”Aklımı tutamadım kafatasımda”,”Sözlerimi geri alamam”,”Cezaevinde bayram görüşmesi”,Hayır hayır”,”Tepedeki çimenlik”… bir dönem sabahlara kadar dinlediğim şarkılar oldu.Tabi ardından Cem Karaca,Moğollar,Erkin Koray,Fikret Kızılok,Bülent Ortaçgil,Doğan Canku,İlhan İrem,Üç Hürel sevgisi sardı dört bir yanımı.Ankara'da Ssk işhanının en üst katı bir ara uğrak yerlerimdendi.Kavel,Baraka,Mavi,Fikrim,Gölge ...Sonra Sakarya caddesindeki Nil ve Alesta...Hey gidi günler.Sonra gittim bir gitar aldım her hevesli genç gibi.Kursa da gittim,akor basarak başladım,arpej kısmına gelince bırakıverdim kursu. Fikret Kızılok şarkılarını çalıp kasetler kaydettim. Sonra daha alternatif gruplar buldum,Kumdan Kaleler,Kramp,Mor ve Ötesi,Demirhan Baylan,Mask,Vega,Kesmeşeker...

Lise yıllarımda Ankara’ya taşınmıştık.Ankara,politik bir şehir,ister istemez havası,suyu,atmosferiyle sarıyor insanı.Genciz,muhalifiz ya hani,dönemin şehirli aşıklarından Zülfü Livaneli,Edip Akbayram,Selda Bağcan,Ahmet Kaya,Musa Eroğlu,Arif Sağ,Yedi Karanfil ,Grup Yorum,Grup Kızılırmak,Yeni Türkü,Koma Amed,Agire Jiyan,Ezginin Günlüğü,Metin&Kemal Kahraman,Kardeş Türküler,Tülay German,Sümeyra,Selva Erdener,Seza Kırgız,Grup Çığ,Nurettin Rençber,Tolga Çandar,Efkan Şeşen,Çağdaş Türkü,Trio Aksak,Yaşar Kurt,Düş Sokağı Sakinleri,

Gelenekçi muhaliflerden Mahsuni Şerif,Nesimi Çimen,Ali Ekber Çiçek,Ruhi Su,Daimi,Muhlis Akarsu,Hasret Gültekin gibi aşıkları dinlemekle geçti lise dönemi.Sağolsun Ankara'da "Gizem Müzik Market" hemen dost kitabevinin yanında,orası sayesinde müzik kültürüm epey genişlemiştir.Tam bir keşif dönemi idi zaten.Bir yandan halk müziği,bir yandan protest müzik,bir yandan batı formundaki türküler ve alternatif pop diyeceğimiz sözleri şiir tadında nice albümler…

Kendi ülkemin her tür müziğine aşina olduktan sonra internetin de 2000’li yıllarda yaşamıma girmesiyle,başka ülkelerin halk türküleri beni cezbetmeye başladı.Rossy Dally albümlerini ararken bir bloga rastladım, “qubat “ adlı bir arkadaşın kişisel müzik blogu idi.Sonra biz büyüdük ve kirlendi dünya .Dahası blogun adminlerinden biri oldum.Çığ gibi büyüdü blog ve orada dünya müzikleriyle tanıştım.

Ermenice,Gürcüce,Arapça,Latin,Morocco ellerinden Balkanların büyük bir kısmı,Yunanca,Keltçe,Farsça,İbranice,Ladino,İspanyolca,adını sayamayacağım kadar çok dilde bir dünya albüm dinledim.Etnik Müzik içime işlemişti.Hem keşfediyor,hem dinleyip arşivler hale gelmiştim.Her gece neredeyse radyo programlarında sabahlamak,toplu buluşmalar…Derken müzik serüvenim aldı başını gitti.
Arto Tunçboyacıyan,Night Ark,Axiom Of Choice,Radio Tarifa,Vas,Niyaz,Yasmin Levy,Estrella Morenta,Concha Buika,Mamak Khadem,Mohsen Namjo,L’Ham De Foc,Nezaket Teymurova,Rashid Behbudov,Alla Levonyan,Dhafer Youssef,Hayedeh,Lilit Pipoyan,Zulal,Tony Gatlif,Eleni Karaindrou ,Tara Fuki,Amel Matlouthi,Beirut,Oi Va Voi,Kayhan Kalhor,Vassilis Saleas,Tara Jaff,Anouar Brahem,Le Trio Joubran,Fairuz,Lela Tataraidze,Lhasa De Sala,Monika Jalili,Monir Vakili,Mor Karbasi,Nim Sofyan,Susheela Raman,Haig Yazdjian,Ara Dinkjian,Farid Farjad,Lejla Jusic,Lena Chamamian,…diye listeleyemeyeceğim kadar çok ,adını yazmadığım için darılacak gecelerimden af dileyerek (çünkü bir albümle geceden sabahı ettiğim çok olmuştur.)bu yolculuğun hiç bitmeyeceğini vurgulamak isterim.

Benim müzik yolculuğum şimdi okulla taçlandı,bambaşka bir boyut kazandı.Hammamizade İsmail Dede,Reşat Aysu,Leon Hancıyan,Saadettin Kaynak,Selahattin Pınar,Sadi Hoşses gibi üstatların eserleriyle hemhalken öte yandan Aşık Ruhsati,Sümmani,Çekiç Ali,Zaralı Halil,Celal Güzelses,Neriman Tüfekçi gibi isimlerle hemhalim.Müziğin her türlüsü,musikiden,jazz'a,arabesk'ten pop'a,türkülerden,rock'a,etnik müziklerden dünya müziklerine bu su hiç durmaz...Yeter ki kalbimize dokunsun,ruhunu bulalım ezgilerin...

...Müzikle Daima…

...Sorarlar Bir Gün Sorarlar ... / Metin Ağabeyim

2011-06-03T12:00:00.007+03:00

Biber gazı ve heyecana bağlı kalp krizi sonucu yaşamını yitiren memleketlim emekli öğretmen Metin ağabey için Başbakan 'ın sözleri ;

“Tabii bu arada bir tanesi de kalp krizi geçirerek, kimliğini bilmiyorum, üzerinde durmaya da gereğini duymuyorum, kalp krizi sonucu ölmüş.”
...Sorarlar bir gün sorarlar....

Metin Ağabey ,güzelim söyle bir mendil niye kanar,
Diş değil,tırnak değil,bir mendil niye kanar
Mendilimde kan sesleri...

Bak senin için söylüyor,Stelios Petrakis Yunan ellerinden,sonra Efren Lopez İspanya'dan sana çalıyor "Üç telli"...Aynı kaderi paylaşan Arkadaş Zekai Özger ,dostumuz,şair...bir mayıs sabahı sokakta ölü bulunmuş,hayata izler bırakmış,güzel şiirler...Onun bu manidar şiirini de sana ithaf ediyorum,söyleyecek hiçbir söz de bulamıyorum inan... Demokrasiymiş,hakmış,hukukmuş,adaletmiş,hilal kartmış,600 tlymiş,çılgın projeymiş....Hiçbirinize inanmıyorum !İktidar hırsı ne menem bir şeydir,nasıl bir canavardır faşizm !

AŞKLA SANA

alnını
dağ ateşiyle ısıtan
yüzünü
kanla yıkayan dostum
senin
uyurken dudağında gülümseyen bordo gül
benim kalbimi harmanlayan isyan olsun
şimdi dingin gövdende
uğultuyla büyüyen sessizlik
birgün benim elimde
patlamaya sabırsız mavzer olsun

başını omzuma yasla
göğsümde taşıyayım seni
gövdem gövdene can olsun

söyle bana ey
ölümün açıklayıcı pervanesi
hangi yavru tek başına yiğittir
hangi yangın bir başına söndürülür
ah herkes susuyor
hiçkimse bilmiyor içimin yangınını
ah herkes mi susuyor
kalbimi kalbine bağladım dostum
ah herkes mi susuyor
kalbi kalbimize benzeyen dostlar
bir çarmıh gibi bırakıyorken kendini dünyaya
hayatın ateş renkli kelebekleri
bir bir tutuluyorken korkunç koleksiyonlar için
ah herkes mi susuyor

bağırsam içimdeki dehşeti
hırsım deler mi toprağı
beni
acısıyla onduran
dostumu
aşkla vurduran hayat
sana
yaşananla harlanan bağrımın sevdasını akıttım
dünyanın yeni baharına
çatlarken kadim güneş
bağrım delinirken fidanların kanıyla
anamın doğurgan karnıdır diye
sevgilimin sütlenecek göğsüdür diye
dostumun üretken gülüdür diye
sana bağlandım
sana sarıldım

beni umutsuz koma
tarihle avutma beni
çünki aşkla sınanmışım sana
sana yangınla, suyla, ateşle
ölümle, yaprakla, şiirle sınanmışım
ey yaşarken kanayan acı
şimşekli gök, tufan, kan fırtınası
uçurum kıyısında hızla büyüyen ot
yapraksız bir ölümün anısı için
körpecik kuzuların derisi için
beni tarihle avutma
umutsuz koma beni

akıtsam deliren sevdamı
köpürür mü hayatı besleyen su
ey benim
yedi başlı kartalım
her başını
bir dağ başlangıcında koyanım
senin
böyle diri bir akarsu gibi kıvrılan gövdendir
bizim aşkımızı solduranların korkusu
çünki elbette bir su
kendi akacağı toprağın sertliğini bilir
ve suyun gövdesiyle yırtılınca toprak
artık ırmak mı ne denir
işte devrim
ona benzer bir akışın hızına denir

yarın ne olur bilirim ben
bahar gelir, otlar büyür
ölüm de yapraklanır
bir dağ bulur uzun uzun bakarım
bir çam ağacı gölgesi
güzel kokular veren
bir damla güneş görünce
sana da gülümseyeceğim yarın

şimdi senin uzanıp yattığın otlarda
yarın yeni bir yeşillik büyüyecek

Arkadaş Zekai ÖZGER

Ömür Hanım'la Güz Konuşmaları / Şükrü Erbaş

2011-05-01T18:05:00.008+03:00

"Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize? "

Gündoğdu meydanından ayağımın tozuyla geldim,binlerce insan doldurmuştu alanı...Burada da anısı olsun istedim.Ezgi ve bilumum arkadaşlar oradaydık bizde.

İnternet üzerinden bir şeyler okumak çok sıkıcı olabiliyor,hele okuduğunuz uzunca bir yazı ise tamamını okumadan çoğu zaman kapatıyoruz sayfayı.Şimdiki şiir de böyle uzunca fakat her satırı üzerinde uzun uzun düşünülesi...

"Bu dünya ile yazarak ödeşmeyi seçtim. kime öfke kime umut, bilirim. acısı da sevinci de başım gözüm üstüne"

diyen şair, yazar, insan,Şükrü Erbaş,Ankara'lı bir şair.Daha önce de çok sevdiğim iki şiirini burada yayımlamıştım.Ankara deyince ,her şeyi bir başka...İnsan ömrünün bir zamanı,mutlaka Ankara'dan geçmeli.İnsana hüznü,kalabalıklar içinde yalnızlığı yaşattıran bir şehir.Hatta eğer öğrenciliğiniz ve benim gibi ilk ergen günleriniz orada geçtiyse siyasi olarak şekillenmeniz,hayat içinde bir duruş edinmemeniz olanaksız gibidir.
Ankara'yı sevenlere,şiir sevenlere,hayata dair incelikleri görebilenlere gelsin Ömür Hanım'ın konuşmaları...

ÖMÜR HANIMLA GÜZ KONUŞMALARI

...Ve güz geldi Ömür hanım. Dünya aydınlık sabahlarını
yitiriyor usul usul. İnsanın içini karartan bulutların seferi var
göğün maviliğinde. Yağmur ha yağdı ha yağacak. İn-
cecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin.
Hüznün bütün koşulları hazır. Nedenini bilmediğim bir
keder akıyor damarlarımdan. Kalbimin üstünde binlerce
bıçak ağzı... ve yüzüm ömrümün atlası; düzlükleri bunaltı,
yükseklikleri korku, uçurumları yıkıntılarımla dolu bir
engebeler atlası. Yaşamak bir can sıkıntısı mıdır Ömür
hanım?

Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize? Acıyı
görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek
kederin işleyip yaralamadığı bir insan, mutluluktan,
umuttan, sevinçten ne anlar? Göğü görmeden, denizi gör-
meden maviyi anlamaya benzemez mi bu? Bir güz dü-
şünün ki Ömür hanım, ilkyazı olmamış, yazı yaşanmamış,
böyle bir güzün hüznü hüzün müdür? Başlamanın bir
anlamı varsa bitişi göze almak, bitişin bir anlamı varsa
başlangıcı olmak değil midir? Yaşamı düz bir çizgide tut-
mak tükenmektir. Yaşamak zorunda olduğumuz şunca yılı
aykırı uçlar arasında gezdirip geçirmedikçe, alışkanlıkların
sınırlarını aşmadıkça zaman zaman, yaşamak nasıl yenilik
olur tükenmek değil de?

Yağmur yağıyor Ömür hanım...gökten değil, yüreğimin
boşluğundan ömrümün ıssız toprağına...Ve ben sonsuz
bir düzlükte bir küçücük, bir silik nokta gibi eriyip gi-
diyorum. Seslensem kim duyar sesimi yalnızlıklar ka-
tından?

Dönelim...Dönmek yenilmektir biraz da, yarım kalmasıdır
çıkışlarımızın, korkaklıktır, alışkanlıkların güvenli küflü
kabuklarına sığınmaktır...Olsun dönelim biz yine de. Bi-
lincinde olmadan üstlendiğimiz sorumluluklarımız var.
Evlere dönelim, sırtımızın kamburu evlere, cılızlığımızın
görkemli korunaklarına, yalnızlığımızın kalelerine dö-
nelim. Ölçüsüz yaşamak bize göre değil Ömür hanım.
Büyürken geniş ufuklarımız olmadı bizim. Küçücük
avuçlarımızla sınırlarımızı genişletmek istedikçe yaşamın
binlerce engeli yığıldı önümüze. Hangi birini yenebilirdik
bunca olanaksızlık içinde. Umutsuzluğu tanıdık, yenilgiyi
öğrendik böylece.

Yaşama sevinci adına bir tutamağım kalmadı Ömür hanım.
Bir garip boşlukta çiviliyim günlerdir gözbebeklerimden.
Sahi nedir yaşamın anlamı? Geriye dönüyorum sık sık
yanıt aramak adına, yüreğimin silik izler bırakıp, ağır
yükler aldığı zamanın derin denizlerine. Bakıyorum umut
karamsarlığın, sevinç acının azıcık soluk almasından başka
ne ki? Yaşamsa gerçekle düşün umutsuz bir savaşı, her şeyi
içine alan kocaman bir yanılsama... Değil mi yoksa?

Öyle büyük umutlarım olmadı benim, büyük düşlerim,
özlemlerim, büyük beklentilerim olmadı. Koşullarım beni
oluşturdu ben acılarımı buldum. Herkes gibi yaşasaydım
eğer, yaşamı onlar gibi görebilseydim çarşılar yeterdi
avutmaya beni. Bir gömlek, bir ayakkabı, bir elbise; bir
yemek lokantalarda; televizyon, halı, masa ve daha nice
eşya yeterdi yalnızlığı örtmeye, kendimi göstermeye, va-
rolmaya, 'dar çevre yitikleri'nde önem kazanmaya...

Oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının
eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla
dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. Öyle bir tüketmek
ki, sonucu yepyeni bir "ben"e ulaştırırdı beni, kederli dal-
gınlığımdan her döndüğümde...Bir ben ki tüm ilişkilerin
perde arkasını görür de gülerdim sessizce yapay ya-
kınlıklarına insanların. Kim kimi ne kadar anlayabilir
Ömür hanım?

Susmak yalnızlığın ana dilidir, Ömür hanım, şiiridir, beni
konuşmaya zorlama ne olur. Sözün sularını tükettim ben,
kaynağını kuruttum. Geriye bir büyük sessizlik kaldı yü-
reğimde, kalabalıklar, kalabalıklar kadar büyük...Yalnızım
Ömür hanım, geceler boyu akıp giden ırmaklar gibi ka-
ranlıklar içre, öyle yitik, öyle üzgün, yalnızım...Sularım
toprağa sızıyor bak. Yüzümü geceler örtüyor. Binlerce taş
saklanıyor içimde. Kim kimin derinliğini görebilir, hem
hangi gözle?

Kendilerinin olan tek sözcük yok dillerinde, öyle çok ko-
nuşuyorlar ki...Bir söz insanın neresinden doğar dersiniz?
Dilinden mi, yüreğinden mi, aklından mı? Düşlerinden
mi yoksa gerçeğinden mi? Ve kaç kapıdan geçip yerini
bulur bir başka insanda? Yerini bulur mu gerçekten? Sözü
yasaklamalı Ömür hanım yasaklamalı...Kimsenin kimseyi
anlamadığı bir dünyada söz boşluğu dövmekten başka ne
işe yarıyor ki? Olanağı olsa da insanların yürekleri ko-
nuşabilseydi dilleri yerine, her şey daha yalansız, daha içten
olurdu. Aklı silmeli diyorum insan ilişkilerinden. Yanılıyor
muyum? Olsun. Yanıldığımı biliyorum ya...

Yeni bir şeyler söyle bana ne olur, yeni bir şeyler. Kurşun
aktı kulaklarıma hep aynı sözleri, aynı sesleri duymaktan.
Belirsizlik güzeldir, de örneğin, kesinlik çirkin. Sessizlik
sesten -hele de güncel ve kof- her zaman iyidir; düş gücü,
iç zenginliği verir insana. Dünyanın usul usul ağaran o
puslu sabahları ve günün turuncu tülleriyle örtünen dingin
akşamları bu yüzden etkiler bizi, duygulandırır, de. Anlık
izlenimler sürekli görünümlerden her zaman daha güçlü,
kalıcı ömürlüdür...Alışkanlıklar öldürür güzelliğimizi,
bizi değişmek çirkinleştirir de.

Kimse düşlerine yetişemez ve kimse geçemez gerçeğini bir
adım bile; bu yüzden sıkıntı verir zaman, kısa kalır, sonsuz
olur, insanın küçücük ömrünün karşısında. İstemenin kuralı
yoktur, de, açıklaması sınırı suçu yoktur; istemek ya-
şamın kendiliğinden sonucudur, ne haklı ne haksız,
ne yerinde ne yersiz...

Biz hepimiz dikenli tellerle sarılıyız, her ilişkide bir par-
çamız kalır ve bölüne bölüne biteriz de. En büyük hü-
nerimiz kendimize karşı olmak, aykırı yaşamaktır, acı
kaynaklarımızı ellerimizle yaratarak...Kıyılarımız duy-
gularımızın boyunda, derinliğimiz aklımızın ölçüsündedir;
ufuklarımızsa sisler içinde...O kıyısız gökyüzü nasıl sığar
küçücük gözlerimize, bir bardak suya, demirli bir pen-
cereye...Nasıl gizleriz ağız dil vermez bir geceye? Ve nedir
ki gizi, daraldığımız her yerde bir genişlik duygusu verir
içimize. Çözemeyiz, de, bu güdük bilinç, bu sığ yürek,
bu ezbere yaşamla.

Dünya bir testidir, de, Ömür hanım, ömür bir su...Sızar
iğne ucu gözeneklerinden zamanın, bir içim serinlik bir
yudum mutluluk için. Ve bir gün ölümün balkonundan...
dökülür toprağa el içi kadar bir su. Yerde birkaç damla
nem, bir avuç ıslaklık...Ölümü bilerek nasıl yaşar insan,
geride dünyanın kalacağını bilerek nasıl ölür; bilmek bütün
acıların anasıdır, de...

Sars aklımın cılız ayaklarını, kuşat beni. Değişik şeyler
söyle ne olur, yeni bir şeyler söyle. Yıldım ömrümün ka-
lıplarından. Beni duy ve anla.

Yağmur dindi Ömür hanım. Gökyüzü masmavi gülümsedi
yine. Doğa aynı oyununu oynuyor bizimle. Umudun
ucunu gösteriyor usulca, iyimserliğin ışığını süzüyor mavi
atlasından. Ne aldanış! Bulutların rengi mavi-beyaz mıdır,
kurşuni-külrengi mi yoksa?

Gökyüzünü öpmek isterdim Ömür hanım, gözlerimle değil
dudaklarımla. Yoruldum bulutları kirpiklerimde taşı-
maktan. Delilik mi dedin? Kim bilir...Belki de yerde sü-
rünmenin bir tepkisidir bu, ya da ne bileyim bilinçsiz bir
aykırı olmak duygusu. Gökyüzü de olmak isteyebilirdim
değil mi? Kim ne diyebilir ki?

Kimseler görmedi Ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim.
İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş
ölüsü yüreğim -içinde senin ve benim ağırlığım- benim
olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına,
ben geçtim...Yerini bulmamış bir içtenlik, yanılmış bir
saygı ve bir hüzün eğrisi olarak ilişkilerin gergefinde,
ördüm ömrümün dokusunu ilmek ilmek. Beni cam kı-
rıklarıyla anımsasın insanlar, savrulan bir yaprak hüznü
ve dağınıklığı ile... Yükümü yanlış bedestanlara çözdüm.

Ezilmiş bir gül hüznü var yüreğimde. Saatlerce dayak
yemiş bir sanığın çözülmesi içindeyim. Ürperiyorum. Bir
at kestanesi durmadan yaprak döküyor yalnızlığın so-
kaklarında, örtüyor ömrümün ilk yazını. İçimde bir çocuk,
yalın ayak koşuyor yaşlılığa doğru, binlerce kez yenilmiş
umut ölülerini çiğneyerek. Sahi yaşlılık, derin bir iç çekiş,
yanılmış bir çocukluk olmasın Ömür hanım?

Ankara, Güz/1983

ŞÜKRÜ ERBAŞ

Çocuksun Sen

2011-04-15T12:29:00.003+03:00

ÇOCUKSUN SEN / I

Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen
Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu
Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen
Kum taneleri var ya onlardan birindeyim
Yeni bir yolculuğa çıkıyorum kar yağıyor
Bir aşk tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte

Çocuksun sen sesindeki tipiye tutulduğum

Dönüşen ve suya dönüşen sorular soruyorsun
Sesin bir çağlayan olup dolduruyor uçurumlarımı
Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman
Birisi adres sorsa önce silaha davranıyorum
Kekemeyim en az kasabalı aşklar kadar mahçup
Ve üzgün kentler arıyorum ayrılıklar için
Bir yanlışlığım bu dünyada en az senin kadar
Ve sen kendi küllerini savuruyorsun dağa taşa
Bir daha doğmamak için doğmak diyorsun
Ölümlülerin işi bir de mutlu olanların
Onların hep bir öyküsü olur ve yaşarlar
Bırakıp gidemezler alıştıkları ne varsa

Çocuksun sen her ayrılıkta imlası bozulan

Susan bir çocuktan daha büyük bir tehdit
Ne olabilir, sorumun karşılığını bilmiyor kimse
Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman
Bir kaza olsa adı aşk oluyor artık
Aşksa dünyanın çoktan unuttuğu bir tansık
Seni bekliyorum orda, o kirlenen ütopyada
Kirpiklerime düşüyorsun bir çiy damlası olarak
Yumuyorum gözlerimi gözkapaklarımın içindesin
Sonsuz bir uykuya dalıyorum sonra ve sen
Hiç büyümüyorsun artık iyi ki büyümüyorsun
Adınla başlıyorum her şiire ve her mısrada
Esirgeyensin bağışlayansın, biad ediyorum.

Çocuksun sen ve bu dünya sana göre değil

ÇOCUKSUN SEN / II

Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüm
Bir çiçeğe tutundum düşerken, ordayım hâlâ
Sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı
Nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle
Zaman benim işte, nesneleşiyor tüm anlar
Dursam ölürüm paramparça olur dünya

Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüğüm
Uçurum diyordun bir aşk uçurum özlemidir
Bırakıyorum öyleyse kendimi sesinin boşluğuna
Tutunabileceğim tüm umutları görmiyeyim için
Gözlerimi bağlıyorum geceyi mendil yaparak
(Gözlerim bir yerlerde daha bağlanmıştı, bunu
Unutmuyorum unutmuyorum unutmuyorum hiç)

Bir rüzgâr esse ellerin fesleğen kokuyor
Kırlangıçlar konuyor alnına akşamüstleri
Bu yüzden bir kanat sesiyim yamaçlarda
Üzgün bir erguvan ağacıyla konuşuyorum
Ayrılığın zorlaştığı yerdeyim ve dalgınlığım
Bir mülteci hüznüne dönüyor artık bu kentte

Çocuksun sen alnına kırlangıçlar konan

Bir bulutun peşine takılıp gittiğimiz yer
Okyanus diyelim istersen ya da sen söyle
Batık bir gemiyim orda, seni bekliyorum
Upuzun bir sessizliğim fırtınalar patlarken
Gövdem köle tacirlerinin barut yanıkları içinde
Ve gittikçe acıtıyor yaralarımı tuzlu su

Çocuksun sen, büyümek yakışmazdı hiç
Gülüşünün kokusuyla yeşerdi bu elma ağacı
(Soluğunun elma kokması bundandı belki)
Bir elma kokusuna tutundum düşerken
Sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı
Nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle

Çocuksun sen, çocuğumsun

AHMET TELLİ

Aslı Faslı

2011-04-14T17:29:00.006+03:00

Git gide maskeleniyor dünya.
Ekran başlarında arıyoruz sevdayı,umudu,aşkı ve hayatı...
Azalıyoruz yavaş yavaş...
Oysa başka türlü bir şeydi bizim istediğimiz
Ama yok aynasında yüzüm kirletilmiş...
Hadi geç ,süslen,temizlen,tamamla kendini...
Ve çık sokağa...
Kahramanı ol herkesin... ..........................................................

Ben inanmıştm ki "dünyayı güzellik kurtaracak,bir insanı sevmekle başlayacak"'tı her şey...Ben biliyordum ki bu dünya yeterince yorucu,zor ve kötü.İşte tam da bu yüzden hep hayatıma dahil olan insanların yaşamlarını kolaylaştırmak için gerekli anlayış,özen ve saygıyı göstermek için elimden geleni yapmaya çalıştım.Ama öyle şaşılası bir dünya ki burası,cennetini bir telefonla bile cehenneme çevirecek kadar zalim...Güven,sevgi,dostluk,aşk,saygı,hoşgörü,anlayış,erdem vb. bu kavramların içi boşaltılmış birer kelime ve sadece yaşarken takınmamız gereken maskelerden bir kaçı.

Bir filmde geçiyordu "kendime yalan söylemeye başladığımdan beri kimseye inanmıyorum".Sanırım Çingeneler Zamanı adlı filmde...ve yine aynı filmde " hayalleri olmadan bir çingene ne işe yarar? Çatısı olmayan bir kilise, sesi çıkmayan bir çan gibi...."

Bütün bu sözlerin bir anlamı,bir karşılığı olmalı diyor insan... Bizi insan yapan değerleri yitirmeye başladığımız andan itibaren artık her şey mübah,her şey olağan ve sıradanlaşmaya mahkum.Artık herkesi aynı ölçüde anlamaya çalışmaktan başka bir şey gelmiyor elimden.Kimseyi bana benzemediği için de suçlayamam.Ne olursa olsun yaşamaya mecbursun...
Hem ne demiş Cemal Süreya;

" HAYAT KISA,KUŞLAR UÇUYOR ! "

Ve her şeye rağmen hayat devam ediyor,yola devam,yılmamacasına...Ortaokuldan beri her yerlere yazdığım yaşam felsefesi haline getirdiğim şiirle bu karamsar yazıya bir umut ışığı açmak isterim,çünkü insanın olduğu yerde her zaman umut varolacaktır.

YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİRŞEY VAR

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa
Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
Kopmaz kökler salmaktır oraya

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine
Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına
İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu

Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın
Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle
Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına
Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana
Ataol BEHRAMOĞLU

Un Homme De 50 Ans

2011-03-28T15:03:00.004+03:00

Foto :Ara Güler (En sevdiğim fotograflardan biri,yaşamın bomboş olmadığını anlatır bana)

Un Homme De 50 Ans (50 Yaşında Bir Adam)

50 yaşında bir adam arıyorum her düşü kurmuş, her düşü yitirmiş her şeyi istemiş şimdi artık ne istediğini bilen..

50 yaşında bir adam arıyorum her borca girmiş, her borcu ödemiş sonra yeterince para edinmiş ama paradan gözleri kamaşmamış..

50 yaşında bir adam arıyorum yaşamış, her tütünü içmiş her içkiyi devirmiş yeteri kadar kadın tanımış ve artık başkalarını aramayan..

50 yaşında bir adam arıyorum veremeyeceklerinin farkına varmış geçmişi geleceğinden fazlalaşmış ama ancak şimdi yaşamaya başlamış..

50 yaşında bir adam arıyorum kendini en kötüye hazırlamış zamanın neleri iyileştirmeyeceğini öğrenmiş çok cenazeler kaldırmış..

50 yaşında bir adam arıyorum gerçeklerle yüzleşebilen yalan söylememe cesaretini edinmiş hislerinden kaçmamayı öğrenmiş..

50 yaşında bir adam arıyorum kendini artık ciddiye almayan yüzünde kırışıklıkları olan beni sükûnetle seven ve benim için elinden gelecek her şeyi iyi yapan
50 yaşında bir adam arıyorum..

Lynda Lemay

Yaşam Arsızı

2011-01-28T10:46:00.008+02:00

Oyuncu Yasemin Alkaya'nın yönettiği "Yaşam Arsızı" adlı belgeseli izledim.

Bireyselleşen,yalnızlaşan dünyada yok olan bir his'ten söz etmek istiyorum.Adı "DUYARLILIK" ve akabinde toplumsal duyarlılık.Yaşadığımız topluma olan duyarlılığımız sadece dizilerden ibaret hale geldi.Diziler yüzünden yeni yeni hastalıklar türer oldu.Bunlardan biri de "dizi duyarlılığı".Osman ölecek mi?Fatmagül'e yazık değil mi ?Bihter'i Behlül'ü,Ali Rıza Bey'i...Gözyaşlarıyla izlenme rekorları kıran diziler her biri.Üstelik hepsi kurmaca.İşte tam da bu yüzden evet tam da bu yüzden tüm olan bitene rağmen yaşamaya arsız arsız devam eden Yasemin Alkaya'nın komşusu Elif''in trajik hikayesinin izlenmesini istiyorum.

Film,sosyal devletin yokluğunu, toplumun önyargılarını gözler önüne serip sarsıyor izleyeni.Ajitasyona bile gerek olmadan tüm çıplaklığı ile hikaye ortada.
70'lerin sonu,bir trafik kazasında, anne ve babasının ölümlerine şahitlik eden üç kız kardeşin, hayatlarının yokoluşunun gerçek hikayesi. Kazanın yarattığı travma sonrasında, iki kız kardeş zihin sağlığını kaybeder ve en büyük kız kardeş onlara, iki çocuğu ve alkolik kocası ile bakmak zorunda kalır. Çözümsüzlükler büyük kız kardeşi pavyonlara sürükler, kardeşleri ve çocukları arasında seçim yapmaya zorlar. Bu film, umursamaz sistemde tutunamayan iki şizofren kardeş ve onların ablalarının hayata tutunma çabasını çarpıcı bir biçimde gözler önüne serer...

Konuyu okuduğumda "Türk filmi gibi" deyip fazla ciddiye almamıştım ama izlediğimde soğuk duş etkisi yaptı Elif'in sıradışı hikayesi.Kader var mı sahiden diyesim geldi.Devrimci bir baba ve çocuklarının öyküsü,tüm çıplaklığıyla bu belgeselde.Bu bir düşüş öyküsü mü, direniş öyküsü mü ? ...

Kendinizden bir şeyler bulacağınız kesin.İzleyin,izlettirin.

http://www.yasamarsizi.com/

2011...FİLM...

2011-01-23T00:46:00.023+02:00

Korkuyor

İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor.
Sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için.
Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.
Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.
Duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için.
Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için.
Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi birşey vermedigi için.
Ve ölmekten korkuyor aslında yaşamayı bilmediği için.

William Shakespeare

Korkuyorum

Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
İşte,bunun için korkuyorum;
Beni de sevdiğini söylüyorsun...

William Shakespeare

Geldi çattı 2011'de...Umarım mutluluk ,üretkenlik ve huzurla dolu bir yıl olur.Film tavsiyesi de vereyim gitmeden,biri henüz vizyonda değil ama mutlaka sinemada seyredilmeli diye düşünüyorum Natalie Portman'ın oynadığı ,Darren Aronofsky'nin "Black Swan" filmi.Afişleri de ayrı güzel.Kendi izini süren biri karakterimiz,bu yolda karşısına çıkan bütün engelleri yine kendisiyle çözmeye çalışıyor,ve sonunda kendini yeniyor.Filmin ilk bölümü bence sıradan ve ağır olsa da ikinci bölüm de çokca hareketleniyor ve renk değiştiriyor.Bale sevmem diyenler bile eminim severek izlemişlerdir filmi.Sözün özü;seyirlik ,bolca da ödül alacak bir film.

Diğer film,İran'lı yönetmen Abbas Kiarostami'nin yaptığı "Copie Conforme" filmi.Juliette Binoche başrolde.Bir kopya üzerinden "aslına" gidilmeye çalışılırken oyunun içinde bile gerçekliğin insanın yüzüne vurması.Açıkçası filmi , entellektüel bir zorlama olarak gördüm diyebilirim.Hoş mekanlar,sanatsal çevre,bir yanda yazar abimiz,öte yanda ,sanat galerisi sahibi ablamız.Gayet sıradan diyaloglar,bir iki aforizmavari söz,ve film ,Juliette Binoche 'un sevimliliği için izlenir kılıyor kendisini.

"O homen que copiava" : "Fotokopi çeken adam" filmi ise,son zamanlarda izlediğim en eğlenceli ve en naif filmdi.Geçimini annesinin yanında yaşayıp fotokopi çekerek kazanan kahramanımız bir gün bir kıza aşık olur ve olaylar gelişir.

"My life Without Me" : "Bensiz Hayatım" Eski bir film,uzun zamandır izlenmeyi bekliyordu arşivde.Nihayet sessiz sedasız izledim filmi.Ve beni " Mark Ruffalo"'ya hayran bıraktı bu film.Canlandırdığı karakter yalnızca kadın hayalgücünün yaratabileceği kusursuzlukta romantik bir erkek.Onu kusursuz ve imkansız kılansa;

1. İlk görüşte aşık olduğu Ann'i çamaşırhanede uyurken bütün gece seyreder.
2. Hem çekingen tavırlı hem de kendi çapında girişken ve kararlıdır.
3. Kendisini terk eden ve bütün eşyalarını da alıp giden sevgilisi belki birgün döner diye hala tamtakır olarak tuttuğu evinde oturmaktadır.
4. Kendi halinde, içe dönük ve kitap kurdu bir adam portresi çizer ki bu da onun sadakatsizlik yapabilecek bir karakter olduğu düşüncesini daha en başından yok eder.
5. Duygularını incinmek pahasına söylemekten çekinmez.
6. Ann'e, onun çocuklarına bakmak, hatta kocasına bile iş bulmak istediğini söyleyecek kadar aşıktır.
7. Tutkuludur ve ufak tefek romantik jestlerde üstüne yoktur.
8. Tam da ann'in istediği gibi hayatı hakkında soru sormaz, deşmez ve Ann onu terkettiğinde acısını içine atar.
9. Ve tabi ki... son derece yakışıklı ve karizmatiktir.

"Karadeniz Seçkileri " ( Toplama Albüm )

2010-12-21T19:10:00.009+02:00

Öncelikle fotoğraf için Baran Gündüzalp'e teşekkür etmek isterim.Bir Artvin'li olarak uzun zamandır böyle bir toplama albüm yapmayı istiyordum fakat birbirinden kıymetli o kadar güzel karadeniz ezgileri var ki sevdiğim...Hangi birini listeden çıkarsam da sıkmadan bir albüm hazırlayabilsem diye bir sürü sevdiğim başka karadeniz ezgilerini koyamadım albüme.Bir kaç ezgi dışında diğerleri tamamen Karadeniz Havalarından oluşuyor. Karadeniz ezgisi olmayan ama kendileri karadenizli oldukları için yer vermeden edemediğim bazı şarkılar da albüme eşlik ediyor.Sound olarak tam bir çeşitlilik var..Tam bir yol albümü oldu bu seçki.Umarım siz de severek dinlersiniz:)

Albüm Listesi

1.Vova - Maa Aakağ Ma
2.Fatih Yaşar - Sırlarumı Söyledum
3.Bayar Şahin -Borçka Hemşin
4.Birol Topaloğlu - Heyamo
5.Karmate -Karaduman
6.İsmail Hakkı Demircioğlu - Sevdalı Kuş
7.Fatih Yaşar - Çiktum Yüksek Dağlara
8.Baba Jam Band - Yaylanın Soğuk Suyu
9.Birol Topaloğlu - Ahmedum/Oy Ana
10.Volkan Konak -Dertliyim Kederliyim
11.Erkan Oğur&İsmail H. Demircioğlu -Divane Aşık Gibi
12.Senem Diyici -Trabizon
13.Marsis -Marsis Dağı
14.Nikos Mihailidis - Çayeli Geçiş
15.Kazım Koyuncu -Gelevera Deresi
16.Senem Diyici -Dolama Dolamayi
17.Ruhi Su&Sümeyra Çakır - O Vay Beni Ağlarım
18.Vova -Ha Yaylalar
19.Birol Topaloğlu - Mektup
20.Mircan Kaya - Osman'um
21.Bayar Şahin - Bahmaros Mtaze
22.Nikos Mihailidis - Ela Legose Pulim
23.Fatih Yaşar - Biçtum Çayır Çimenu
24.Fuat Saka - Bahr-i Hazer
25.Karmate - Skan Maskvama
26.Birol Topaloğlu - İki Ayak Horon
27.Erkan Oğur & İsmail H. Demircioğlu - Ben Seni Sevduğumi
28.Birol Topaloğlu - Margaluri Orapa
29.Aytekin G. Ataş - Ha Bu Ander Sevdaluk
30.Ayşenur Kolivar - Gitme Sevduğum Gitme
31.Ahu Sağlam - Dere Akar Bulanık
32.Emin İgüs - Gemiler Giresun'e
33.Gökhan Birben - Kar Yağar Karamişa
34.İhsan Eş & İlknur Yakupoğlu - Ormanın Arasında
35.Jülide Özçelik - Anan Var Midur
36.Kazım Koyuncu & Umay Umay - Gyuli Çkimi
37.Erkan Oğur & İsmail H. Demircioğlu - Oy Benum Sevduceğum
38.Sonbahar OST - Hey Gidi Karadeniz
39.Yaşar Kabaosmanoğlu - İnce Gargan
40.Zuğaşi Berepe - Ben

DOWNLOAD / İNDİR

Alternatif link

Alternatif link 2

Link Yenilenmiştir.

İÇİNDEYMİŞİK,YEŞİLMİŞİK,MİM'LENMİŞİK :)

2010-12-17T14:34:00.004+02:00

Sevgili blog arkadaşım htttp://kevaseninnotdefteri.blogspot.com ,tarafından mimlenmişim.

Kitaplığımdan bir kitap seçip 55. sayfasında yazan paragrafı buraya aktarmam gerekiyormuş.Kitabımı seçtim; HERMAN HESSE'den
"Bozkırkurdu" kitabının 55.sayfasını aynen aktarıyorum.

"Bozkırkurdu ,kendi düşüncesine göre burjuva dünyasının tümüyle dışında bulunmaktaydı,çünkü ne bir aile yaşamı vardı ne de toplumsal bir hırsın sahibiydi.Kendine düpedüz yalnız ve acayip biri,bazen hasta bir münzevi,bazen de dahice yeteneklerle donatılmış,sıradan bir yaşamın üstüne çıkmış,normalin üstünde bir kişi gözüyle bakıyordu.Burjuva sınıfına mensup insanları bile bile aşağılıyor,bunlardan biri olmadığı için de gurur duyuyordu.Ama yine de kimi bakımdan tastamam bir burjuva hayatı yaşamaktaydı;bankada parası vardı,yoksul hısım ve akrabalarına destek oluyordu,pek özenli sayılmasa da yakışık aldığı gibi,dikkati çekmeyecek şekilde giyinip kuşanıyor,polisle,vergi dairesiyle ve diğer yetkili makamlarla barış içinde güzel güzel yaşamaya bakıyordu.Ayrıca ruhunda içten içe yaşayan güçlü bir özlem,burjuvazinin küçük dünyasına ,temiz bahçecikleri,ışıl ışıl sahanlıkları,düzen ve yakışık alırlığın alçakgönüllü atmosferiyle sessiz,mazbut ailelerin yaşadığı evlere çekiyordu kendisini,sürekli olarak.Ufak tefek kusurları ve acayiplikleri kendisinde barındırmaktan ,kendini tuhaf ya da dahi biri gibi görmekten hoşlanıyor,ama deyim yerinde ise burjuva havasına bundan böyle rastlanmayan taşra kentlerinde oturmak ve yaşamak istemiyordu."(Syf-55-AFA Yayınları-6.baskı)

Devamını merak edenlere kitabı şiddetle önerir ;

mim'i cevaplamak üzere kitapkurdu olduklarına emin olduğum diğer üç bloga paslıyorum:))

Bu gemi ne zamandır burda; http://kayikci.blogspot.com/

Rüzgar ve Zaman ; http://selincozdemir.blogspot.com/

Mıknatıs Şaşkınlığı ; http://miknatissaskinligi.blogspot.com/

Üvercinka /Yo Era Ninya

2010-11-04T02:52:00.008+02:00

(Resim: Pablo Picasso - Güvercinli Kız)

ÜVERCİNKA

Böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden
En uzun boynun bu senin dayanmaya ya da umudu kesmemeye
Laleli'den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız
Birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun
Ama nasıl oluyor sen yüreğimi eller ellemez
Sevişmek bir kere daha yürürlüğe giriyor
Bütün kara parçalarında
Afrika dahil

Aydınca düşünmeyi iyi biliyorsun eksik olma
Yatakta yatmayı bildiğin kadar
Sayın Tanrıya kalırsa seninle yatmak günah, daha neler
Boşunaymış gibi bunca uzaması saçlarının
Ben böyle canlı saç görmedim ömrümde
Her telinin içinde ayrı bir kalp çarpıyor
Bütün kara parçaları için
Afrika dahil

Senin bir havan var beni asıl saran o
Onunla daha bir değere biniyor soluk almak
Sabahları acıktığı için haklı
Gününü kazanıp kurtardı diye güzel
Birçok çiçek adları gibi güzel
En tanınmış kırmızılarla açan
Bütün kara parçalarında
Afrika dahil

Birlikte mısralar düşünüyoruz ama iyi ama kötü
Boynun diyorum boynunu benim kadar kimse
değerlendiremez
Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek
İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar
Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar
Zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna diziyorlar
Bütün kara parçalarında
Afrika dahil

Burda senin cesaretinden laf açmanın tam da sırası
Kalabalık caddelerde hürlüğün şarkısına katılırkenki
Padişah gibi cesaretti o, alımlı değme kadında yok
Aklıma kadeh tutuşların geliyor
Çiçek Pasajında akşamüstleri
Asıl yoksulluk ondan sonra başlıyor
Bütün kara parçalarında
Afrika hariç değil

Cemal Süreya

İkinci yeni ve Cemal Süreya,lise defterimde en çok şiiri olan adam,yaşam şiarım "hayat kısa,kuşlar uçuyor"...
Uzun yağmurlardan sonra,Onur'la tekrar biraraya geldik,o aldı eline gitarı karşılıklı sohbet edercesine aldık bir kayıt doğaçlama.Janet&Jac Esim'den sonra bu şarkıyı yorumlamak pek akıllıca değildi ama yine de şarkı hüzünbaz,üstelik bana hep Üvercinka şiirini anımsatır.çekti bizi...Umarım seversiniz.

Janet&Jac Esim hakkında bilgi için :
http://www.janetjakesim.com/

Yo Era Ninya (genç bir kız idim)

zengin aile kızıyken
acı nedir bilmedim
kalbimi çalınca sen
dünyaları görmedim
beraber olmak için
kendi kendimden geçtim

Aslı Özdemir&Onur Duygulu yorumu için burdan buyrun ;

ZEFİR /Deep Breath From Anatolia Vol.1

2010-10-10T20:11:00.006+03:00

ZEFİR;Nefes vermek,Batı'dan esen rüzgar gibi anlamlara geliyor.

Okuldan arkadaşlarla kurduğumuz gruba isim bulmak için çabaladığımız zamanlarda anlamı ve seslenişi hoşumuza gittiği için bu ismi koymuştuk.Albüm kapağına gelince,evrensel radyodan dolayı tanıdığım Evren arkadaşım Enstrümantal toplama albümü çok beğendiği için "bir de türküler için böyle bir şey yapsana bak kapağı benden" demişti ve bu kapağı hazırlayıp yollamıştı.Çok geç oldu ve tam da onun istediği gibi olmadı ama bu parçalar da benim en sevdiklerim,dinlemeye doyamadıklarım.Albüm kapağı için tekrardan teşekkürler Evren,ellerine sağlık.

Tamamen kişisel beğenilerimden oluşan sözel bir toplama albüm hazırladım beğeninize.Daha önce enstrümantal bir seçki hazırlamıştım(HİS/Niyobe),şimdi de yandaki müzik kutusundaki müziklerle ilgili temin konusunda mailler almaya başladığım için hem oradaki müzikleri hem de yine eklediğim başka müzikleri bu toplama albümde bulabilirsiniz.

Zefir Albüm Listesi

1.Lejla Jusic-Sevemez Kimse Seni

2.Mohsen Namjoo-Sarevan

3.Erkan Oğur&Djivan Gasparyan-Volor Molor

4.Eleni Vitali-Pou To Pane To Paidi

5.Radio Tarifa-Sin Palabras

6.Rashid Behbudov-Gözelim Sensen

7.Monika Jalili-Ghoghaye Setaregan

8.The Shin-Gelino

9.Lela Tsurtsumia-Ballad

10.Axiom Of Choice-Color Of Dreams

11.Lena Chamamian-Sareri Hovin Mernem

12.L'ham De Foc-Historia Curta D'un Vent

13.Papiers D'armenies-Hanane

14.Janet&Jac Esim Ensemble-Yo Era Ninya

15.Aslı Özdemir&Onur Duygulu-Getma Getma

16.Parvin Cox-Ay Gegoom Ey

17.Siya Siyabend-Deneme Yok

18.Tarhana-Dülger

19.İdil Üner-Güneşim

20.Lela Tataraidze-Cxrajer Chavshale

21.Nermine Memmedova&Sinan Seid-Evlerinin Önü Yonca

22.Sevda Alekperzadeh-Ele Deme

23.Sonbahar-Zaman Geçişi

24.Zulal-Come Like Water Go

25.Element Band-Aghunig

26.Giorgos Ntalara-Sto'pa Ke Sto Ksanale

DOWNLOAD/İNDİR

Bunu seven bunu da sever diyeyim ve böylelikle enstrümantal toplama albümü de hatırlatmış olayım indirmeyenler için ;

HİS/NİYOBE - Enstrümantal Seçki

DOWNLOAD/İNDİR PART 1

DOWNLOAD /İNDİR PART 2

Demler,Nevalar,Terennümler... Bir de Bizden "Yaylalar"

2010-10-05T21:35:00.009+03:00

Son Ev Kaydımız "Yaylalar"

...

doğadan bir vahiy bekledimse boşuna

baktım akşam herkesin kabul ettiği kadar akşamdı

hiç bir meşru yanı kalmamıştı hayatımın.

Sözlerimin anlamı beni ürkütüyor

böylesine hazırlıklı değilim daha.

Bilmek. Bu da ürkütüyor.

Gene de biliyorum:

Kapanmaz yağmurun açtığı yaralar çocuklarda

....

İsmet Özel

Yorucu ve yoğun yaz günlerini geride bırakırken son derece koşuşturmalı bir temponun içine düştüm tekrardan.Okul açıldı,işyeri desen çok yoğun,herkesi aynı ölçüde anlamaya çalışıyorum,hiçbir yaşamı,yaşanmışlıkları,kimseyi bana benzemedikleri için suçlamıyorum evet anlamaya çalışıyorum yalnızca.Hem ne demiş şair Nazım; "Anlamak,gideni ve gelmekte olanı" Herkes bir şekilde kendi payına düşeni yaşıyor,kendi mecrasında akıyor yaşamlar...Birikmiş hüzünler...Derken zihnim allak bullak,bir yandan hayata yetişme çabası.Arkadaşlar,dostlar,konserler,kayıtlar...

Eve geliyorum "Yaylalar",okula gidiyorum "Gönlümün ezharı içinde gül gibi dildarı var,neyleyim sevgisinde bir yığın ağyarı var" şeklinde sabuklamalar.Musiki,jazz,türkü,pop derken Aslı'mı şaşırdım :)Her birine de ayrı kıymet veriyorum ama.

Yeni bir kayıt aldık Duygulu Onur'la ,"Yaylalar".Epey sound değişikliği oldu,jazz vokaller denedik,umarım seversiniz.Bunun dışında bolca şiir okuyorum.Bir dizenin cümlesiyle sabahladığım geceler oluyor,eskiden sabahı ettiren müziklerim olurdu,şimdi ise dizelerle hemhalim.En çok da İsmet Özel'le.Kim ne derse desin onun için,kulaklarım tıkalı.Tek kelimeyle "işte şair" diyorum!Unutmadan bir de film tavsiye edeyim :) Lars Von Trier'in "Deccal" 'ini izleyin derim.Sonra demli çaylarda hayatı pekiştiriverin .

Biliniyor şarkıların sırası bizde/Biliniyor hayat bizden razıdır

2010-08-26T13:07:00.022+03:00

...

yaşamak debelenir içimde kıvrak ve küheylan
beni artık ne sıkıntı ne rahatlık haylamaz
çünkü ben ayaklanmanın domurmuş haliyim
yürüsem rahmet boşanacak.
ve sana bir karşılık vereceğim

sana bir karşılık vereceğim
toprağı deşen boğuk sesimle
sana bir karşılık vereceğim
amansız kum fırtınası altında
sana bir karşılık vereceğim
birbiri üstüne yığılırken günler
ey taşan suların imkanı
ey taşan suların bekareti
sana bir karşılık vereceğim.
...
İsmet Özel("Yaşamak Umrumdadır" şiirinden alıntılanmıştır.)

Efem türküsünü dinlemek için aşağıdaki kutuyada basabilirsiniz:)

Sıcak yaz günlerinin eşiğinde işten fırsat buldukça yaşam enerjimizi tazelemek amacıyla Onur'la buluşup şarkılar söylüyoruz.O günlerden biri ve biz pek çok kişinin söylediği ama yorum açısından pek akılda kalmayan bir türküyü seçtik "Efem"...Umarım seversiniz.

Vokaller:Aslı Özdemir(Nam-ı diğer Niyobe)
Enstrümanlar:Onur Duygulu

Burdan izlenemezse şurdan buyrun ; Efem videosunu izlemek için tıkla :)

Biz de güzel çocuklardık bir zamanlar...

2010-08-16T03:54:00.005+03:00

19 yaşındaydım,her şey ilahiydi benim için,hayatımın hikayesi olacak an'lar da büyülü ve unutulmaz olmalıydı,aşık olmuştum.Benden mutlusu yoktu,herkese,herşeye yetecek kadar ben vardı ben'de.Boyun eğmez bir aşk,şiir gibi bir şeydi...
Sonrasında elbetteki acı,hayal kırıklığı ve hüsran...Acısını asla dindiremeyeceğim ve bir yara olarak ömrüm boyunca saklı kalacağını sandığım bu ilişki,şimdi sadece dünde kaldı.

Yıllar sonra mesaj kutuma gelen iki mesaj ; o'ndandı,bir şarkı dinlemiş ve ben gelmişim aklına ?!Güldüm...,geçtim...

Susarak Özlüyorum

Sözcüklerim varmıyor uzaklarına,
Birer birer düşüyor bütün öpmelerim.
Ağır yenilgiler olarak,ağır yenilgiler olarak...
Adresinde yokluğun kıyamet bilerek,
Sadece susarak özlüyorum seni,
Hiç tanımadan ne garip,
hiç tanımadan ne garip?

Sense uzak, çok uzakta,bir deniz gibisin resimlerde.
Dokunsam dersim olur, göçerim mecburen
Duydum çok sonradan adın önemli değil
Acın aynı tadı veriyor,acın aynı tadı veriyor zaten.
Adresinde yokluğunu kıyamet bilerek,
Sadece susarak özlüyorum,özlüyorum seni,
Hiç tanımadan, ne garip,hiç tanımadan ne garip?

İşte buna bıçak çekiyorum!!!

Şimdi adı yok, hiç bir sevgilinin,
Zaman zaman değil şimdi
Yalnız benmiydim bu ahir zamanda
Derviş mekanını aşk ile çağıran
Bu ahir zamanda...

Söz:Fadıl Öztürk Müzik: Ahmet Aslan

Türküler Kardeş !

2010-08-14T12:49:00.009+03:00

Nazım Hikmet 'in kendi portresi (Otoportre)

Nazım Hikmet İle İlgili Her Şey İçin Tıkla

İnsanların türküleri kendilerinden güzel,

kendilerinden umutlu,

kendilerinden kederli,

daha uzun ömürlü kendilerinden.

Sevdim insanlardan çok türkülerini.

İnsansız yaşayabildim türküsüz hiçbir zaman.

Kadınlarımı aldattım, türkülerini asla

Hiçbir zaman aldatmadı beni türküler de.

Türküleri anladım hangi dilde söylenirse söylensin.

Bu dünyada yiyip içtiklerimin,

gezip tozduklarımın, görüp işittiklerimin,

dokunduklarımın, anladıklarımın hiçbiri,

hiçbiri bahtiyar etmedi beni türküler kadar .

Nazım Hikmet Ran

Nazım Hikmet Şarkıları Arşivi İçin Tıkla

Neden böyle bir şiirle başladım çünkü türküleri çok seviyorum.Öyleki 27 yaşımdan sonra okuluna gitmeye karar verdim,kendime iş edindim türküleri.Türkülerle hemhal ola ola başka dildeki türküleri de keşfettim.Ermenice,Kürtçe,Azerice,Bulgarca,Yunanca...Bu süreç bana öyle heyecan verdi ki çünkü Erzurum'da okunan türküyle Erivan'da okunan türkü aynıydı.Aynı acılar,aynı ayrılıklar,hüzünler bileşkesi...Kardeşti türküler,belki insanlar birarada yaşamayı öğrenemeyecekler hiç ama türküler,hangi dilde söylenirse söylensin hep yanıbaşımızda olacak,ben gibi düşünenlerin....
Misal ;"Sareri Hovin Mernem" adlı türkü Gülbahar tarafından "Turnam Yare Selam Söyle" şeklinde okunmuş.

Hayat ne tuhaf, trenler falan...

2010-08-02T11:03:00.009+03:00

"BeŞ Şehir",Onur Ünlü'nün "Acıncaklı" olarak nitelendirdiği son filmi ve benim senarist ve yönetmen olarak kendisiyle tanışıklığımın ilk filmi.Epey zor bir cümle oldu,farkındayım :)Küçük küçük hikayelerden kocaman bir film çıkmış ortaya.Bir ölüm güzellemesi,ya da "dağılsın dağlara dağılsın vur öykümüz ama sen ağlama dur" mu demeli.Bütün karakterler bir yana "Kedi" benim yamacıma,Şevket'le oturup karşılıklı çay sigara yaptıkları konuşma,o tonlamalar,o vurgular,o feylesofik dost tesellisi,o cesaretlendirme...hastası kaldım resmen...her yerde aradım o diyalogu bulamadım üşenmedim kaleme aldım,buradan buyrun ;

ŞEVKET: - hiç ilgilenmedi benimle

- çay içmeye davet ettim,oraya da gelmedi.

KEDİ: -E,çaydan.

ŞEVKET: -Ne çayı,ne alakası var

KEDİ: -Çaydan,çaydan...Bu durumlarda kahve her zaman daha çok işe yarar.Bak,çayda kadınları rahatsız eden bişiy,böyle "yerel bir tını" var.

ŞEVKET: -Yerel mi?Ne alakası var.Çay yerel,kahve değil mi?

KEDİ: -Bak,"benimle kahve içer misin sorusu,bütün kadınlarda,hepsinde aynı rahatlatıcı çağrışımı yapar;beyaz fincan,porselen,şık,mayhoş aroma kokusu,hele latin ezgileri heheeeyy neler neler... Ama çay,çay böyle "başarısız erkek" gibi bişiy demek çay.

ŞEVKET : -Bence artık Heidegger okuma,kafan iyice naziler gibi çalışmaya başladı.

.........

KEDİ: -"Sevdiğimi demez isem,sevmek derdi boğar beni"

ŞEVKET: -Yunus, büyük şair be !

Onur Ünlü'ye ve akabinde Kedi karakterine can veren Şebnem Sönmez'e teşekkürler.Ha bir de Beste Bereket var,ama o ayrı bir konu başlığı olmalı.İpucu : (Ali'nin Sekiz Günü)

Senden Gözlerimi Alamıyorum

2010-07-31T18:10:00.001+03:00

Aşksız geçen günleri düşmeli ömürlerden... / A.Hicri İzgören

2010-07-31T12:38:00.004+03:00

Suzinak

aşksız geçen günleri düşmeli ömürlerden

akşamın buğulu yorğunluğunda

gözlerinin ormanındayım yine

bir suzinak şarkıya kurulmuş bütün saatler

günlerdir peşim sıra susmak bilmiyor

ertelenmiş hüzünler dolaşıyor ayaklarıma

kanatlanıp uçuyor bütün sevinçler

bu şehrin en tenha yeri kalbimdir şimdi

en güzel yeri çiçekçileri

bir demet nergiz aldım sana

getiremedim bugün newroz'du,

oturdum hevalno'yu dinledim

tenimde bir ateş yandı günboyu

biliyorum seni sevmek yeni yalnızlıklardır

uzayıp giden bir çığlık, ince bir sızıdır

yoksa ömrünce borçlu kalırım aşka

seviyorum, seviyorum başka seçeneğim yok

yedeğimde yeni acılarım var, öderim diyetini

yeni yazgılar bulurum belki, şiirlere vururum kendimi

başımı kitaplara yaslarım

toplarım şarkılardan yasadışı aşkları sürerim alanlara

seviyorum başka seçeneğim yok

yeter sınama beni.

A.Hicri İzgören

"Ellerimi yıkamıyorum,ellerinin kokusu çıkmasın diye" /Özkan Mert

2010-07-31T11:32:00.002+03:00

68 kuşağının göçebelerindendir şair.İkinci Yeni'ye özgü biçim ve duyarlılık özellikleri taşıyan ilk şiirlerinde savruk bir yaşama tutkusu, bohem ve yabancıl duygular etkindi. 1970'te Ant Dergisi'nde Ataol Behramoğlu, İsmet Özel ve Süreyya Berfe'nin başlattığı çıkış hareketine katıldı. Toplumcu gerçekçi şairler arasında yer aldı. 12 mart 1971 rejiminden önce yayınlandığı ilk şiir kitabı ''kuracağız herşeyi yeniden''in toplatılmasından ve kitaba karşı açılan soruşturmanın, yeni rejimle birlikte ağır ceza yaptırımı haline dönüşmesinden sonra, almanya yoluyla isveç'e gelmiş; güney isveç'te üniversite kenti lund ile güzel sahil kenti malmö'de yaşamaya başlamış. ardından da stockholm'a geçmiş. 1974 af yasası'ndan sonra ege'nin bir ilçesinde yaşamayı denemiş, politik sürgünlüğüne son vermiş; ama ardından yeniden stockholm'a dönmüş. böylece iç sürgünlüğü, belki de en gerçek sürgünlük olan iç sürgünlüğü başlamış.

Bir Aşk Şiiri 'Sana'

Ne zaman gözlerine baksam
bir okyanusla yıkanıyor kalbim.
Nereye gitsem hep sende kalıyorum
yıldızların gökyüzünde kaldığı gibi.

Bir yağmur damlasına çizdim
o küçük gölün kıyısında bana verdiğin ilk öpücüğü...
Şemsiyenin ucu yırtıyordu bulutları

Hiç bitmeyecek birlikte baktığımız yer
Saçlarımda uyuyan Ay ışığı olacaksın hep
omuzbaşlarımda akan sıcak bir ırmak.

Ve hiç silinmeyecek
Şafak renkli dudaklarından dökülen
dünyanın en güzel aşk ilanı:
Ellerimi yıkamıyorum
ellerinin kokusu çıkmasın diye

Özkan Mert

...
Rüzgâra uzattığın memelerini öpüyorum
Dünyanın en güzel ağzı olan ağzını öpüyorum
Çünkü gül kokularına ve aşka tutsaklıyım
...
(Mozart ve Akdeniz adlı şiirinden)

...
parmaklarını öpüyorum teker teker,
serçe parmağın dahil.
bir eriğin çekirdeğini
kucaklayışı gibi kucaklıyorsun beni.
ne ışığa ne havaya ihtiyacım var orada.
senin tenini içiyorum su diye.

senin tenin benim gezegenim"
...

DİREN! EY KALBİM

Diren! Ey kalbim
Diren! Hayasızlığa
Namussuzluğa
Diren! Kötüye
Çirkine, yanlışa
Diren! Yenilme

Ne güzeldir yaşamak
Bir ırmak gibi coşkunca
Dağların üzerinde yürümek
Bulutlara değdirmek başımızı
Sıcacık ak bir somun
Koltuğumuzun altında
Kırlara çıkmak
Karışmak insanların arasına
Milyonların arasına.

Ben öylesine severim
Savaşmayı ve sevişmeyi
Anlatmayı insanlara
Durmadan, bıkmadan anlatmayı.
Çiçekler nasıl fışkırır dallarda
Balıklar nasıl yavrular
Bir çocuk ki nasıl açar
Gözlerini dünyaya
İşte ben öyle yaşamak isterim
Bir tren rayların üzerinden
Nasıl kayar gider
Öyle yaşamak isterim.

Cesurum Ey hayat
Cesurum Ey namussuzlar
Genç bir yürekle
Karşı çıkıyorum dünyaya
Eskimiş potinlerim benim
Güveniyorum sizlere.
Büyük bir coşkuyla
Yürüyorum sokaklarda
Yumruklarım sıkılı
Türkü söylüyorum haykırarak
Haykırarak yaşıyorum.

Diren! Ey kalbim
Diren! Yenilme
Sen benim silahımsın
Aşkımsın.

Yollarda yaprak döküntüleri
Çocuk ölüleri
Ve göğsümüzde
Bir kefen olarak taşıdığımız
Bahar.
Kuşlar uçardı
Tarhana kokularının
Göğe yayıldığı
Küçücük evlerin üzerinden
İnsanlar ağlardı durmadan
Sokaklar kıpkırmızı olurdu
Kahır ve acıdan.
Ve insanın
Etine sokulmuş
Bir bıçaktır
Artık
Yaşamak
Yaşamak.

Diren! Ey kalbim
Diren! Yenilme
Sen benim silahımsın
Aşkımsın

Güzel bir dünya için yavrum
Sıcacık ak bir somun için
Tertemiz sevdalarımız için
Direnmeliyiz!
Direnmeliyiz!

Cesurum Ey hayat
Cesurum Ey namussuzlar
Dağ gibi bir sevda bitti
Birer çocuk mezarı artık
Toprak damlı küçücük evler
Ve bir dal kadar
İncecik bedenleri
Bombalanıyor genç insanların
Dünyanın her yerinde.
Benim tek sevdam devrim
Kaynar bir su gibisin içimde
Çiçeklenmiş taptaze bir fidansın
Yaşanmamış güzel günlerimsin.

Diren! Ey kalbim
Diren! Yenilme
Sen benim silahımsın
Aşkımsın

Özkan Mert

Katılınası Müziksel Aktiviteler

2010-07-22T13:41:00.007+03:00

Yaşasın benim güzel şehrim İzmirim.Yaz geldi mi festival bolluğundan ona mı gitsem şuna mı gitsem diye düşünür durur sonra hiçbirine gidemeden kalakalırım ortada.

Bu yılki seçimim Selçuk Pamucak sahilinde düzenlenen uluslararası gençlik kampı olacak.Suren Asaduryan geliyor daha ne olsun yahu ...

Web sitelerinde şöyle diyor ,

3-12 AĞUSTOS'TA EGE'DE

Özlemlerimizi paylaşmak, sorunlarımızı tartışmak, umudu yeşertmek için bir araya geldiğimiz yerdir dünyanın merkezi. Her yıl başka bir merkezindeydik dünyanın, bu yıl Ege'de buluşacağız. Dünyanın dört bir yanından gelen gençler, farklılıklarını da getirecek yanlarında. Şiir, müzik, tiyatro, resim, heykel, sinema, spor gençliğin enerjisiyle yeniden tanımlanacak. Güneşin ve denizin sofrasında birlikte düşünecek, birlikte paylaşacak, birlikte üreteceğiz...Dünya Gençlerinin 2010 Buluşması, birilerinin ürettiği diğerlerinin tükettiği ortamın aksine ortak yaşamın sergileneceği, dil din, renk farkı gözetmeden; sevgi, kardeşlik ve barışın yeşereceği bir birliktelikle yeni olanın provası olacak.Düşlerimizle Ege'ye maya çalmak için tatil çantamızı hazırlamanın tam zamanı... Dünya gençleri seni bekliyor, “yelken ol, dümen ol, balık ol, kayık ol, su ol, git gidebildiğin yere...”

http://genclikbulusmasi.com/

Kampta konser verecek müzisyenler çok iyi.Günübirlik gitmek için bile çok uygun ücreti,yeme,içme,konaklama,her türlü aktivite günlük 25 tl.

Suren Asaduryan,Metin Kahraman,Alp Bora Trio,Baklava,Balkananatolia,

Moğollar,Marsis,Burhan Berken,Lamekan,Ferec,Masalın Aslı...

Bence pek güzel olacak :)

01 ağustosta foça rock tatiline "Oi Va Voi "geliyormuş,biri beni götürse yaaa :(

http://www.rocktatili.com/

http://www.zeytinlirock.net/

http://www.rock-a.org/

Kürk Mantolu Madonna /Maria Puder & Raif Efendi

2010-07-19T19:53:00.007+03:00

Kitaba adını veren "Kürk Mantolu Madonna" adlı tablo Andrea Del Sarto tarafindan yapılmış "Madonna della arpie" isimli tablodur ve şu anda Floransa'daki Uffizi Galeri'de bulunmaktadır.

" Tüm zamanların en hüzünlü aşk öyküsü "

Bir roman daha ilk sayfasından insanı içine alabilir mi ?Bir roman bu kadar güzel bir şekilde,aşkı da,yalnızlığı da,sıradanlığıda,unutamamayı da ve dahi "insana dair" ne varsa her şeyi barındırır mı içinde ? En güzeli de hepimizin hayatlarında böyle öyküler olması...İşte bu yüzden Raif Efendi'yi kendimizmiş gibi görüyoruz,bu yüzden Raif Efendi belki bize en yakın bulduğumuz insandan bile daha yakın.Dışardan bakıldığıda son derece sıradan bir hayat süren Raif Efendi sayfalar ilerledikçe bize ruhunu aralıyor.Hem de ne güzel gösteriyor bize kendini...

Yıllardır müzik albümü,film,kitap biriktirme konusunda epey yol katetmiş biri olmama rağmen aynı filme ya da aynı kitaba 2. defa dönmüşlüğüm hiç olmaz.Ama bu romanı tam 3 kez okudum.2006,2008,2010 iki yıl arayla aklıma geliyor Raif Efendi,öyle çok benzeşiyoruz ki bazen ...Buraya bir sürü alıntı yapmak istiyorum fakat kitabın neredeyse bütün sayfaları çizili yine de en sevdiğim pasajları paylaşmak istiyorum.Hala okumadıysanız büyük kayıp.Sabahattin Ali büyük adam vesselam ...

Kitaptan Alıntılar

".. böyle kimseleri gördüğümüz zaman çok kere kendi kendimize sorarız : 'acaba bunlar neden yaşıyorlar? yaşamakta ne buluyorlar? hangi mantık, hangi hikmet bunların yeryüzünde dolaşıp nefes almalarını emrediyor?' fakat bunu düşünürken yalnız o adamların dışlarına bakarız; onların da birer kafaları, bunun içinde, isteseler de istemeseler de işlemeye mahkum birer dimağları bulunduğunu, bunun neticesi olarak kendilerine göre bir iç alemleri olacağını hiç aklımıza getirmeyiz. bu alemin tezahürlerini dışarı vermediklerine bakıp onların manen yaşamadıklarına hükmedecek yerde, en basit bir beşer tecessüsü ile, bu meçhul alemi merak etsek, belki hiç ummadığımız şeyler görmemiz, beklemediğimiz zenginliklerle karşılaşmamız mümkün olur. fakat insanlar nedense daha ziyade ne bulacaklarını tahmin ettikleri şeyleri araştırmayı tercih ediyorlar. "(s.11)

"İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar." (s.32)

"Hayatta hiçbir zaman kafamızdaki kadar harikulade şeyler olmayacağını henüz idrak etmemiştim"(s.52)

"Bir insanın diğer bir insanı,hemen hemen hiçbir şey yapmadan,bu kadar mesut etmesi nasıl mümkün oluyordu?"(s.74)

"Zaten küçüklüğümden beri saadeti israf etmekten korkar,bir kısmını ilerisi için saklamak isterdim...Bu hal gerçi bir çok fırsatları kaçırmama sebep olurdu,fakat fazlasını isteyerek talihimi ürkütmekten her zaman çekinirdim."(s.75)

"Bütün teessürlerimiz, inkisarlarımız (düş kırıklıklarımız), hiddetlerimiz, karşımıza çıkan hadiselerin anlaşılmadık, beklenmedik taraflarıdır. Her şeye hazır bulunan ve kimden ne gelebileceğini bilen bir insanı sarsmak mümkün müdür?" (s.23)

"Dünyanın en basit, en zavallı, hatta en ahmak adamı bile, insanı hayretten hayrete düşürecek ne müthiş ve karışık bir ruha maliktir!... Niçin bunu anlamaktan bu kadar kaçıyor ve insan dedikleri mahluku anlaşılması ve hakkında hüküm verilmesi en kolay şeylerden biri zannediyoruz? Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatıyla öteye geçiveriyoruz?" (s.38)

"Ben de yalnızım...Boğulacak kadar yalnızım...Hasta bir köpek kadar yalnız..." (s.77)

"Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu,daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım."(s.88)

"Maria Puder bana bir ruhum bulunduğunu öğretmişti ve ben de onun şimdiye kadar rastladığım insanlar arasında ilk defa olarak,birruhu bulunduğunu tespit ediyordum.Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı,ama bir çoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi.Bir ruh,ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize,bizim aklımıza,hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden ,meydana çıkıyordu...Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya,-ruhunmuzla yaşamaya- başlıyorduk.O zaman bütün tereddütler,hicaplar bir tarafa bırakılıyor,ruhlar birbirleriyle kucaklaşmak için,her şeyi çiğneyerek ,birbirine koşuyordu.Bütün çekingenliklerim yok olmuştu.Bu kadının karşısında her şeyimi ortaya dökmek ,bütün iyi ve fena,kuvvetli ve zayıf taraflarımla en küçük bir noktayı bile saklamadan, çırçıplak ruhumu onun önüne sermek için sabırsızlanıyordum. Ona söyleyecek ne kadar çok şeylerim vardı.. Bunların, bütün ömrümce konuşsam bitmeyeceğini sanıyordum. Çünkü bütün ömrümce susmuş, zihnimden geçen her şey için: 'adam sen de, söyleyip de ne olacak sanki? ' demiştim. eskinden her insan hakkında, hiçbir esasa dayanmadan, sırf mukavemet edilmez bir hissin, bir peşin hükmün tesiriyle nasıl: 'bu beni anlamaz! ' demişsem, bu sefer bu kadın için, gene hiçbir esasa dayanmadan, fakat o yanılmaz ilk hisse tabi olarak: 'işte bu beni anlar! ' diyordum.."(S.88-89)

"Hayatta yalnız kalmanın esas olduğunu hala kabul edemiyor musunuz? Bütün yakınlaşmalar, bütün birleşmeler yalancıdır. İnsanlar ancak muayyen bir hadde kadar birbirlerine sokulabilirler, üst tarafını uydururlar; ve günün birinde hatalarını anlayınca, yeislerinden herşeyi bırakıp kaçarlar. Halbuki mümkün olanla kanaat etseler, hayallerindekini hakikat zannetmekten vazgeçseler bu böyle olmaz. Herkes tabii olanı kabul ederse, ortada ne hayal sükutu, ne inkisar kalır...Bu halimizle hepimiz acınmaya layıkız; ama kendi kendimize acımalıyız. Başkasına merhamet etmek, ondan daha kuvvetli olduğunu zannetmektir ki, ne kendimizi bu kadar büyük, ne de başkasını bizden daha zavallı görmeye hakkımız yoktur." (s.93)

"Kadınla erkek arasındaki sevgiye hakiki ismini vermemek bir nevi kendimizi aldatmaktan başka bir şey değildi." (s.107)

"-Benim beklediğim aşk başka! O, bütün mantıkların dışında, tarifi imkansız ve mahiyeti bilinmeyen bir şey. Sevmek ve hoşlanmak başka, istemek, bütün ruhuyla, bütün vücuduyla, her şeyiyle istemek başka... Aşk bence bu istemektir. Mukavemet edilmez bir istemek!" (s.107)

-Bu söylediğiniz bir an meselesidir. İçinizde mevcut olan sevgi, sarih olarak bilinmeyen bazı vesilelerle, zamanı tarif edilemeyecek olan bir anda, birdenbire birikir, tekasüf eder (yoğunlaşır); nasıl tatlı tatlı ısıtan güneş ışığı bir adeseden (büyüteçten) geçtikten sonra bir noktada toplanıyor ve yakmaya başlıyorsa, kuvvetini fevkalade arttıran bu sevgi de sizi sarar ve tutuşturur. Onu dışarıdan birdenbire gelen bir şey zannetmek doğru değildir. O, içimizde zaten mevcut olan hislerin bizi şaşırtacak kadar şiddetlenivermesinden ibarettir." (s.110)

"İçimde bütün bir dünyayı sevecek kadar çok muhabbet bulunduğunu hissediyor ve bunu nihayet bir yere sarf edebildiğim için kendimi mesut sayıyordum."(s.108)

"Bir kadının bize herşeyini verdiğini zannettiğimiz anda onun hakikatte bize hiçbir şey vermiş olmadığını görmek, bize en yakın olduğunu sandığımız sırada bizden, bütün mesafelerin ötesindeymiş kadar uzak bulunduğunu kabule mecbur olmak acı bir şey." (s.125)

"Bu akşam anladım ki, bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş. (s.131)

"Ruhum rüzgarsız ve kırışıksız bir deniz gibi sakindi"(s.137)

"Şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum." dedi. "Bu eksiklik sana değil, bana ait... Bende inanmak noksanmış... Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanmadığım için sana aşık olmadığı zannediyormuşum... Bunu şimdi anlıyorum. Demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar.... Ama şimdi inanıyorum... Aen beni inandırdın. Seni seviyorum. Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum... Seni istiyorum...İçimde müthiş bir arzu var... Bir iyi olsam!"(S.139)

"dünyada bir tek insana inanmıştım. o kadar inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı. ona kızgın değildim. ona kızmama, darılmama, onun aleyhinde düşünmeme imkân olmadığını hissediyordum. ama bir kere kırılmıştım. hayatta en güvendiğim insana duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi."(S.152)

Bunları yazarken tekrar okuyasım geldi ,oy ki oy ...

Bir de bu romanla çok benzeştirdiğim bir film var o yüzden hayatımda iz bırakan kitaplardan,müziklerden,filmlerden bahsederken "bunu seven bunu da aldı" köşeme eklemek istiyorum.

Bunu seven eminim şunları da sever ;

-Beyaz Geceler -Dostoyevski(roman)

-Sevmek Zamanı-Metin erksan (sinema)

-Aylak Adam-Yusuf Atılgan(roman)

-Before Sunrise / Before Sunset-Richard Linklater(sinema)

Benim caaanım 29 yaşım ...

2010-07-11T20:45:00.006+03:00

Yukardaki kırmızı renkteki sevimli müzik kutusunun yeşil renkteki play tuşuna tıkla ve türküyü dinle :) "What is Love " yazıyor,nedir ki sevgi :)))

Müzik : Artvin Türküsü (Memleketim)

Solist : Ben(Aslı Özdemir nam-ı diğer Niyobe)

Enstrümanlar : Onur Duygulu

Bugün benim doğum günüm,canım annem iyiki doğurdun beni.
Şimdi güzel bir çay demledim,sıcak bir İzmir akşamı,balkon oturulmak için kıvama geldi,püfür püfür rüzgar,annem,ben,çayımız,ablamın yapıp da evinin yolunu tuttuğu patatesli böreklerimiz de sohbet arkadaşlarımız...

Üstteki türkü de bütün sevdiklerime kendi sesimden hediyem olsun.

Bu şiir de kendime hediyem :)

ANILARIN ÇİZDİĞİ YERDEN

avuç avuç hüzünlerle yıkıyorum yüzümü
demli bir şiir dolduruyorum ince belli yalnızlığıma
kırıldıkça kendini onaran buğulu ayna
taşırıyor azmaktaki gözyaşlarımı

ah benim susuşlarla örselenen sevincim

şakağıma dayıyorum hüznümü
tetikleniyor ömrümün en kıyıcı depremi
yıkılırken dostluğun kağıttan kuleleri
gözlerimi siliyorum yüzümden

anıların çizdiği yerden kanıyor bileklerim..

KENAN YÜCEL

İsmira,Onur,Biz,Müzik...

2010-06-24T12:43:00.010+03:00

Onur Duygulu /"Çığlık Çığlığa" videosunu izlemek için tıkla

Myspace Sayfası

İsmira Myspace Sayfası

Kişisel Blog Sayfası

Onur'la ilk tanışmam İstanbul'dan bir arkadaşımın "İzmirli bir grup var,etnik jazz yapıyorlar bir parça atıyım dinle"demesiyle başladı.Enstrümantal müzik yapan bir gruptu İsmira,o kadar hoşuma gitti ki müzikleri,hemen internetten araştırmaya başladım.Bir çok bilgi edindim nihayetinde hatta bir de demolarına ulaştım.O zamanlar Evrenselmüzik'teydim ve direk demoyu evrenselde paylaştım.Sonraları sıkı bir İsmira dinleyicisi olarak yoluma devam ettim.Derken Last fm'den İsmira'nın davulcusu Ümit bana mesaj attı."İstanbul gitar cafe'de konser verdik ve evrenselden bizi bilen bir çok kişi de ordaydı ,şaşırdık,teşekkür ederiz"diyordu.Sonra facebook'ta ekleştik derken Onur'la da ekledik birbirimizi.Onur'la netten müzikal sohbetlere başladık,birbirimize bir sürü şarkılar yolladık ve sonra beraber kayıt almaya karar verdik.İlkin okulda uzun uzun sohbet ettik sonra da Bostanlı'ya gittim.Birlikte tamamen doğaçlama "bedir"türküsünü söyledik.O perdesiz gitarla eşlik etti ve ortaya hoş bir müzikal uyum çıktı.O günden sonra ben Onur'u okuldan müzisyenliğine inandığım,birlikte bir yola engebeli de olsa çıktığım arkadaşlarımla tanıştırmaya karar verdim.Bizim evde toplandık.Her şey çok güzeldi.İnterneti doğru kullandığı zaman insan,istediğine bir şekilde ulaşabiliyor.Nerden nereye...İyiki Onur'la tanıştım.Yukardaki videoyu da ben hazırladım.Onur'dan bir Bülent Ortaçgil bestesi "çığlık çığlığa". İyi dinlemeler

Çığlık Çığlığa

Seni Sevdiğimi Anladığım Günden Beri
Sesler Değişti, Renkler Değişti
Yüzümdeki Çizgiler Başkalaştı
Geçmişim Değişti, Oyunlaştı

Yeşilin Ortasında Gelincik Gibi
İnceleşti, Yabancılaştı
Siste Bağıran Vapur Düdükleri Gibi
Geliyor muyuz, Gidecek miyiz
Yoksa Çığlık Çığşığa

Seni Sevdiğimi Anladığım Günden Beri
Hiçlik Değişti, Yokluk Değişti
Karşılıksızlığım Dengeleşti
Günler Değişti Sana Dönüştü

Nasıl Gördüğün Düşü Yeniden İstersen
Nasıl Bir Yılgınlıktır Sabah Zilleri
Zamanı Gelince Nasıl Terkeder Kuşlar
Kaçıyor muyuz, Kalacak mıyız
Yoksa Çığlık Çığlığa

Seni Sevdiğimi Anladığım Günden Beri
Yüzler Değişti, Dostlar Değişti
Yorgun Sokaklar Bile Karşı Çıktılar
Adresler Değişti, Evler Değişti

Seni Sevdiğimi Anladığım Günden Beri
Çocuklar Bile Bana Çiçek Diye Baktılar
Yaşıyor muyuz, Unutacak mıyız
Yoksa Çığlık Çığlığa

Söz & Müzik : Bülent Ortaçgil

Aylak Adam / Yusuf Atılgan

2010-06-20T12:12:00.004+03:00

İnsanların ikiyüzlülüğünü,sahteliğini ve değerlerinin değersizliğini görerek toplum kurallarıyla bir türlü bağdaşmayan,uyumsuz ve yabancılaşmış C.'nin romanı.Aramaya inananların romanı.Her şeye rağmen "gerçek sevgi"'yi arayanların romanı.

C. kendini toplumdan ayrıksı görür ve onun koyduğu kuralların anlamsızlığını sürekli vurgular.Toplumun değişmeyen ve farklılıklara tahammülü olmayan kalıplarına karşı çıkar.
-"Ne yamansınız dökme kalıplarınızla;bir şeyi onlara uydurmadan rahat edemezsiniz." der.

Gider dilenciden sigara ister,düzgün kıyafetler içinde sokakta simit yer,yine insanların bakışlarına aldırmadan içinden düşündüğü bir şeye sesli sesli güler ve sonra dönüp "hep ölçülü,biçimli mi davranmak gerek" diye sorar.

C.'ye göre insanların yaşama tutunma sebeplerinin hepsi anlamsız ve gülünçtür.Tek gülünç olmayan yaşama sebebi ise; "gerçek sevgi"'dir.Bu hayatın değerli olan tek anlamı ve yaşamaya değer tek amacıdır. Kitaptaki en vurucu paragraf şöyledir;

"-Tutamak sorunu.İnsanın bir tutamağı olmalı.
-Anlamadım.
-Tutamak sorunu dedim.Dünyada hepimiz sallantılı,korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz.Tutunacak bir şey olmadı mı insan yuvarlanır.Tramvaylardaki tutamaklar gibi.Uzanır tutunurlar.Kimi zenginliğine tutunur;kimi müdürlüğüne,kimi işine,sanatına.Çocuklarına tutunanlar vardır.Herkes kendi tutamağının en iyi,en yüksek olduğuna inanır.Gülünçlüğünü fark etmez.Kağızman köylerinden birinde bir çift öküzüne tutunan bir adam tanıdım.Öküzleri besiliydi,pırıl pırıldı.Herkesin, "-Veli ağanın öküzleri gibi öküz yoktur,"demesini isterdi.Daha gülünçleri de vardır.Ben toplumdaki değerlerin ikiyüzlülüğünü,sahteliğini,gülünçlüğünü göreli beri,gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum;gerçek sevgiyi!Bir kadın.Birbirimize yeteceğimizi,benimle birlik düşünen,duyan,seven bir kadın!"

Romanın insanı evlilikten soğutan pasajları:

"Yürüdüler,Güler önüne bakıyordu.köşeyi dönerlerken,
-ben o evi biliyorum,dedi.üç oda,bir mutfaklı değil mi?
-nerden biliyorsun?
-içinde oturanları tanıyorum.erkek,en yakın lisede ingilizce öğretmeni.karısı,onunla evlensin diye okulunu yarıda bıraktı.sevişerek evlendiler.iki çocukları var:biri kız,biri oğlan.erkek akşamları eve elinde paketler,kese kağıtlarıyla döner.yemek yerler.çoğu geceler adam ya öğrencilerin yazılı ödevlerini düzeltir,ya da gazete okur.arada "bu yıl kömür kıtlığı olacakmış!"diye mırıldanır.kadının kucağında hep yamanacak bir şeyler bulunur.kocasına bakar."uğrunda fakülteyi bıraktığım bu rahatına düşkün adam mıydı?"diye düşünür.sonra dalar.bir gün okula giderken otobüste bir genç gözünün içine içine bakmıştı."neden kaşlarımı çattım ona,diye hayıflanır,onunla belki başka türlü olurdu".ya birlikte uyudukları yatak...erkek karısının değiştiğini,okula yeni verilen tarih hocasını düşünür.kadın otobüsteki gençledir..."

"Ona "ötekiler yok,ikimiz varız" diye bağırdığımda bile ötekiler gibiydim.neden gülüyorsun?bir ay akşamları eve üzüm taşımadım mı?üzümü hep aynı manavdan almadım mı ?o gün,bu kalın kaşlı manav bana kocaman kesekağıdını uzatıp ,
-"razakı seversiniz siz.bitecek gibiydi de ayırdım"deyince sevinmedim mi?adama parasını verirken kendimi dükkanın aynasında kucağımda kesekağıdıyla görünce utandım.sanki aynadaki ben değildim.gece,razakı üzümü yiyebileceği için sevinen biriydi bu.bir daha üzüm almadım.belki de aramızdaki değişiklik o gece başladı."

Bir de romanda bir buluşma anı vardır ki,içimi sızlatmış,defalarca aynı yeri okumuşumdur.Güler'le ilk buluşmaları olmasına rağmen okulunu asmayıp cuma değil de cumartesi buluşmalarını istemesine kızan C.,belki de o anda vazgeçmişti Güler'den.ama insanız ya işte,Güler'i her zamankinden farklı giyindiğini,hatta dudağına azıcık ruj,ayağına topuklu ayakkabı giydiğini gören C'nin içi hemen yumuşayıp,koşar Güler'e.Oysaki Güler de onu eli paketlilerden biri yapmak istiyordu.

Güler'in arkadaşı B.'ye olayı mektupla anlatışı,

"Bugün Taksim'de saatin altında beni çok bekletti.oysa gözetliyormuş beni.Dün okulu asmadım diye küsmüş.Gelmeyecekmiş.Bir ara dizimi büküp topuğumu ellemişim.O zaman bana koşmuş.Görüyor musun,insanların geleceği nasıl ufacık ,bilmeden yapılmış bir hareketle değişiyor."

C.nin Güler'e içinden söylenişi ,

"Nasıl kolayca söyleyiveriyor bunu.SSevmek! Kelimelere herkes kendine göre bir anlam,bir değer veriyor galiba.Bu değerler aynı olmadıkça iki kişi iki ayrı dil konuşuyorlarmış gibi olmuyor mu?"

Sözün özü;uzun süre etkisini bünyede hissettiren bir roman.Mutlaka okunmalı!
Ha bir de bunu seven bunu da aldı yapalım madem ;

Sabahattin Ali - İçimizdeki Şeytan , Kürk Mantolu Madonna
Dostoyevski - Yeraltından Notlar , Beyaz Geceler
Oğuz Atay - Tutunamayanlar
Hakan Günday - Kinyas ve Kayra
Herman Hesse - Bozkırkurdu

Bi Dünya Film

2010-05-24T10:36:00.001+03:00

Evet ,bi dünya film birikti anlatmak istediğim ama hala izlemedeyim :)

Hachiko/ A Dog's Story

2010-05-14T12:00:00.003+03:00

6 yaşlarında çöp atmaya çıktığımda,abimin üzerime kedi atmasından sonra hayvanlarla olan ilişkim bugüne değin hiç düzelmedi.

Kelebek de dahil olmak üzere irili ufaklı bütün hayvanlardan çekinirim.Bir türlü dokunamam,yanıma yaklaşırlarsa çığlığı basarım.Hal böyleyken arkadaşımın önerisi üzerine Hachiko adlı filmi aldım.Gerçek bir hikaye olduğunu öğrendiğimdeyse dumur oldum.Japonya'da heykeli var Hachikomun,aman hachikom,canım hachikom...

İç Konuşma :"Bundan sonra hayvanlardan çekinmeyeceğim,söz Aslı ,Söz ..."

Daha fazla hiçbir şey anlatmak istemiyorum,yukarda görülen fotograf gerçek Hachiko'mun fotosu,filmle ilgili hiçbir şey okumayın hemen mutlaka izleyin,ve kendinizi bir sorgulayın dostlar...

El Secreto De Sus Ojos

2010-03-16T21:41:00.005+02:00

Bir tarafta son zamanlarda izlediğim en iyi filmlerden biri,diğer yanda bu filmin olmasını sağlayan roman.Derler ya,roman uyarlamaları asla kitabın tadını vermez.Ben artık buna inanmıyorum."Koku","Uçurtma Avcısı" gibi filmleri gördükten sonra ve son olarak da Türkçe'ye "Gözlerindeki Sır" olarak çevrilen bu muhteşem film.Konusundan bahsetmek istemiyorum fakat şunu temin ederim ki ilk dakikasından itibaren sizi sarmalayan,içinde türlü türlü hikayeler barındıran,aşk,arkadaşlık,intikam,politika,mizah,tutku,gerilim... bu filmde her şey var,Kaldı ki her şey olması da önemli değil,zamansal geçişlerin akıcılığı,paralel giden iki ayrı aşk hikayesi,diyaloglar,çekimler derken iki saat nasıl geçmiş anlamıyorsunuz.Üstelik film bu yıl,"en iyi yabancı film "dalında Oscar aldı.

Fimden bir replik

"Bir erkek her şeyini değiştirebilir. Yüzünü, evini, ailesini, kız arkadaşını, dinini, tanrısını... Yine de değiştiremeyeceği bir şey var Benjamin. Tutkularını değiştiremez! "

Şimdiden iyi seyirler.

Mamak Khadem 8 Mart'ta İstanbul'da...

2010-03-04T23:05:00.007+02:00

Dinlemek İçin Myspace Sayfası

İran 'ın büyülü sesi Mamak Khadem İstanbul'da konser verecekmiş,gitmeyi o kadar isterdim ki fakat çok geç haberim oldu ve İstanbul çok uzak...Güzel bir röportaj yapmışlar Khadem ile ,meğer Türkiye'de konser vermek en büyük hayallerinden biriymiş,bunu duyunca Khadem'e olan sevgim bir kat daha arttı.

Ailesine söz verdiği için matematik okuyan üstelik bu alanda akademisyen olan Khadem, müzikten asla kopmamış adeta daha da sarılmış müziğe,zaten insanın içine müzik düşmeye görsün hangi mesleği yaparsa yapsın kalbe düşen o uktenin mutlaka doldurulması gerekir.İşte bu yüzden her yaz Amerika'da yaşamasına rağmen İran'a gidip orada klasik iran müziği konusunda eğitim almayı ihmal etmemiş.İran'da rejim değişikliğinden önce ailesiyle birlikte göçmüşler Amerikaya,o günlerde Khadem,henüz 15 yaşında imiş.

Radikal bir karar ile Khadem,38 yaşında akademisyenliği tamamen bırakıp kendini farklı kültürleri tanımaya,müziğe adamaya karar verir ve düşer yollara 2002 senesinde...

Şarkılarını Farsça söyleyen Khadem,Doğu'nun komşu seslerine de yüreğini açmıştır tamamen.Yunan, Türk, Ermeni ve Kürt müziklerini de birikimine katarak müziğini geliştirmeye devam eder.Pek çok müzisyenle çalışmalara imza atar,bizim memleketten de Ömer Faruk Tekbilek ile iletişime geçerek birlikte güzel bir çalışmaya imza atarlar.

Diğer çalışmalarından da bahsedecek olursak ;

Ömer Faruk Tekbilek(Alif)
Hans Zimmer (Peace Maker)
Joel Mc Neally (Buffalo Soldier) (Dark Engel)
Jeff Rona (Traffic And Profiler)
Marco Beltrami (Dracula 2000)
Chris Back (Buffy The Vampire Slayer)
Richard Gibbs (Battlestar Galactica)
Jamshid Sharifi (Persona Non Grata)

Bahsetmezsek büyük bir eksiklik olacak "Axiom Of Choice" grubu,yani beni Mamak Khadem''in hüzünlü,tutkulu,davudi sesiyle tanıştıran grup.Etnik-folk müzik yapan ,bünyesinde Farsi,Grek ve Ermeni müzisyenleri barındıran,solisti Mamak Khadem olan dehşet güzel bir grup, Ömer Hayyam'dan Mevlana'ya şiirleri besteleyen mükemmel albümlere sahiptir bu grup ki edinmenizi şiddetle tavsiye ederim.

Ön dinleme ve ayrıntılı bilgi için buyrun tıklayın

Mamak Khadem'in bir de solo albümü var ki insana zarar,Mamak'ın sesiyle hüzünlenmeyecek bir insan evladı tanıyamam sanırım :)İş bu yazıyı Mamak Khadem'in konserine gidemeyecek oluşumun verdiği üzüntüyle yazdığımı da son olarak belirteyim.İstanbuldakiler,gidin izleyin,tarihi bir fırsatı elde edin.

Jülide Özçelik / Sıradan Bir Gün

2010-02-17T00:42:00.005+02:00

Jülide Özçelik / Sıradan Bir Gün

Hani bazı sesler vardır,insan sadece kendisine özel sanır o sesleri,hem kimse bilmediği için gizliden gizliye bir sevinç duyar,hem de en sevdiklerine duyurmak için can atar.İşte Jülide'nin sesi de benim hayatımda bir ses,duru,naif,ta içerden...

Sıradan bir gün,yürüyorum yolda
Çaresizlik var bakışlarda
Her şey anlamsız,çabalar hep boşa
Dönüyorsun bak sen hep başa

Herkes kaybolmuş,yaşam kavgasında
Nefes almak yok,çalış durma
Çocuğum sorar,bu nasıl karmaşa
Anlamlarımız güler sana

Dön sen dön,hiç düşünme
Doğduğun an'a dön
Dön sen dön,hiç düşünme
En saf haline dön

Alıp başını düşersin yollara
Aklın hep kalır uzaklarda
Uzağı boşver,yakınla yetin sen
Kaybedersin hep çok istersen

Kaygılarım var,yaşarken öldüren
Umutlarım var gülümseten
Bazen dilersin bir şeyi çok içten
Gerçekleşir bak,vazgeçmezsen

MiM'lenmişiz :)

2010-02-09T01:44:00.003+02:00

http://kevaseninnotdefteri.blogspot.com/ tarafından mimlendim.Ama ben bilmiyorum ki mimlenmek ne demek ,akabinde öğrenmiş oldum .
Kendimle ilgili 7 ilginç şeyden bahsetmem isteniyormuş ve sonra 7 kişiyi de aynı şekilde benim mimlemem gerekiyormuş,işte herşey bundan ibaretmiş.Bu arada Kevaşe'cim,benzetme için teşekkürler,zira çok hoşuma gitti "gece,melek ve bizim çocuklar "...

Gelelim kendimle ilgili ilginç şeylere ;

-hiç ilginç biri olmadığım :)
ee bu durumda diğer altı maddeyi girmeye gerek kalmadı .

okurlar mı , görürler mi bilmem ama ben de mimleyiveriyim o zaman ;

Ebruli

Wenda

Mehmet Hayri

Rüzgar Ve Zaman

Zıvanasız

Goncafem

Egemavisi

Grevdeyim,grevdesin,grevdeyiz...

2010-02-04T11:18:00.004+02:00

Bugün nöbet çıkışı eve doğru yol aldığımda hiçbir belediye otobüsüne rastlamadım,yorgun olmama rağmen otobüslerin olmamasına çok memnun oldum,çünkü bugün tekel işçilerinin direnişine omuz veriliyor,müthiş bir direnç gösteriliyor.Tam 15 tane dolmuş geçti yanımdan binemedim hepsi tıklım tıklım.Normalde polisler ayakta yolcu gördü mü basardı cezayı,bugünse kendileri yol gösteriyor dolmuşlara.İzmir'de gördüğüm manzara beni çok etkiledi,keşke her alanda böyle dik durabilsek,TEKEL iŞÇİLERİNE BİN SELAM OLSUN !...

Tüm Zamanların En İyi Filmleri

2010-01-29T15:52:00.011+02:00

Uzun zamandır takip ediyorum siteleri,blogları,sözlükleri...Sürekli listeler dönüyor en iyi filmler,en iyi sahneler,en iyi replikler,en iyi müzikler...Gerçi bloğumun sağ köşesinde afişini koyduğum filmler,favori filmlerim olsa da ben de bu kervana katılmak istiyorum ve tüm zamanların en iyi filmleri listemi şimdilik ilk 100 olarak açıklıyorum.Tamamen kişiseldir.

Bu arada bloğa uğrayıp listeyi görürseniz siz de kendinize göre en çok sevdiğiniz ve mutlaka izlenmesi gerektiğini düşündüğünüz filmleri ekleyiniz :)

1.Selvi Boylum Al Yazmalım

2.The Shawshank Redemption

3.Se7en

4.The Green Mile

5.One Flew Over The Cuckoo’s Nest

6.Fight Club

7.Mar Adentro

8.Eşkıya

9.Bacheha-Ye Aseman

10.Das Leben Der Anderen

11.V For Vendetta

12.Requiem For A Dream

13.Eternal Sunshine Of The Spotless Mind

14.Cinema Paradiso

15.Breaking The Waves

16.Into The Wild

17.Memento

18.Gönül Yarası

19.Neşeli Günler

20.The Kite Runner

21.Hotel Rwanda

22.Persona

23.Time Of The Gypsies

24.The Truman Show

25.Uçurtmayı Vurmasınlar

26.Before Sunrise

27.Before Sunset

28.The Bridges Of Madison County

29.Mustafa Hakkında Her Şey

30.Gadjo Dilo

31.12 Angry Man

32.Persepolis

33.Before The Rain

34.Papillon

35.Edward Scissorhands

36.Le Fabuleux Destin D’amélie Poulain

37.Uzak

38.Old Boy

39.Tabutta Rövaşata

40.Babam Ve Oğlum

41.Muhsin Bey

42.Hable Con Ella

43.Vozvrashcheniye

44.Los amantes del Círculo Polar

45.Yazgı

46.Gegen Die Wand

47.Forrest Gump

48.The Godfather

49.Back To The Future

50.Slumdog Millionaire

51.Amores Perros

52.Zeitgeist Addendum

53.La Vita è Bella

54.The Pianist

55.Amadeus

56.The Others

57.Monster

58.Up Pixar

59.The Prestige

60.Dead Poets Society

61.The Fisher King

62.American Beauty

63.Closer

64.Kill Bill

65.Beetle Juice

66.Ağır Roman

67.Dancer in The Dark

68.Reconstruction

69.The Game

70.Scarface

71.Braveheart

72.Titanic

73.Good Will Hunting

74.İn Bruges

75.City Of Angels

76.Sonbahar

77.Rang-e khoda

78.Usual Suspects

79.Big Fish

80.The Matrix

81.Turtles Can Fly

82.Kısa Ve Acısız

83.The Sixth Sense

84.Shi Gan

85.Düttürü Dünya

86.Black Swan

87.El Secreto De Sus Ojos

88.The Reader

89.Cahil Periler

90.Angst Essen Seele Auf

91.Le Huitième Jour

92.The Constant Gardener

93.Los Lunes Al Sol

95.Scener Ur Ett äktenskap

96.Çiçek Abbas

97.Ta'm-E Gīlās

98.Whatever Works

99.Tesis

100.Contact

Lhasa De Sela

2010-01-04T23:53:00.006+02:00

Dinlemek için tıklayın

İçinden "yol" geçen bir sese sahip kadın. Gitmek, veda, hüzün, ayrılık, özlem, kavuşmak, varmak... Yola ait ne varsa bu seste var..(ekşi sözlük'ten)

37 yaşında meme kanseri nedeniyle aramızdan ayrılan Ses'in sahibi Lhasa...Öyle güzel bir hayatı var ki,herkesin cesaret edemeyeceği cinsten.Hayatta aslında hiçbir şeyin kendini tekrar etmediği, onu bir yerden sadece tek kez geçtiğiniz bir yol olarak düşünür ve yaşarsanız nasıl özgür kalabileceğiniz ve hiçbir şeyin aslında sıradan olmadığı felsefesi üzerine müzik yapan Lhasa, yeni şeyler denemeye açık müzikseverler için eşsiz bir kaynak.

Oldukları yerde, geçirdikleri zamanda "dar"lananlar için söylenmiş bir masal. Lhasa De Sela'nın "the living road "adlı ikinci albümünün son şarkısı; albüm bitiyor ama Lhasa'nın bize anlatacağı hikayeler bitmiyor.

Soon This Space Will Be Too Small

Birazdan bu yer küçük gelmeye başlayacak,
ve dışarıya çıkacağım.
geniş yamaçlara,
vahşi rüzgarların estiği
ve soğuk yıldızların parladığı
ayağımı yollara koyacağım.
buradan dünyanın kalbine taşınacağım

gemi kadar güçlü olacağım
balina kadar bilge
ve üç kelime(yi) söyleyeceğim
bu hepimizi kurtaracak
ve üç kelime(yi) söyleyeceğim
bu hepimizi kurtaracak

birazdan bu yer küçük gelmeye başlayacak
ve öyle güleceğim ki
duvarlar oyulacak

sonra üç kere öleceğim
ve yeniden doğacağım
küçük bir kutu içinde altın bir anahtarla
ve bir uçan balık beni serbest bırakacak

birazdan bu yer küçük gelmeye başlayacak
tüm damarlarım ve kemiklerim
yanıp kül olacak
beni
siyah demir bir kaba koyabilirsiniz
ve tozlarım,
etimin söylemeyeceği şeyleri söyleyecek

birazdan bu yer küçük gelmeye başlayacak
ve dışarı çıkacağım
ve dışarı çıkacağım
ve dışarı çıkacağım...

Çeviri için "euphrates"'e teşekkürler.

Dilde Yâreler (Geleneksel Türk Halk Müziğimizden Seçmeler)

2009-12-30T00:27:00.008+02:00

"her kim ki bu sırra olursa mazhar

bırakır dünyaya ölmez bir eser"

1.Seha Okuş -Son Bakışım Toklimen'in

2.Özay Gönlüm -Elif Dedim Be Dedim

3.Zaralı Halil Söyler -Akşam Olur

4.Ali Ekber Çiçek -Gurbet Elde Bir Hal Geldi Başıma

5.Aşık Veysel -Kara Toprak

6.Çekiç Ali -Sarı Yazma

7.Davut Sulari -Bugün Bayram Günü Derler

8.Neşet Ertaş -Gönül Dağı

9.Hasret Gültekin -Çay Başına Bostan Ektim

10.Hisarlı Ahmet -Kütahya'nın Pınarları

11.Muhlis Akarsu(Anonim)-Dağlar Seni Delik Delik Delerim

12.Mahzuni Şerif -İşte Gidiyorum Çeşm-i Siyahım

13.Nesimi Çimen -Ayrılık Hasreti

14.Talip Özkan -Havada Turna Sesi Gelir

Download

Alternatif

...Yeni yıl için hediyemdir...

Seni Sevdim

2009-12-25T03:02:00.004+02:00

oysa artık, "ah kimsenin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya..."

...

seni sevdim, seni birdenbire değil usul usul sevdim

"uyandım bir sabah" gibi değil, öyle değil

nasıl yürür özsu dal uçlarına

ve günışığı sislerden düşsel ovalara

susuzdu, suya değdi dudaklarım seni sevdim

mevsim kirazlardan eriklerden geçti yaza döndü

yitik ceren arayı arayı anasını buldu

adın ölmezlendi bir ağız da benden geçerek

soludum, üfledim, yaprak pırpırlandı ağustos dindi

seni sevdim, sevgilerim senden geçerek bütünlendi

seni sevdim, küçük yuvarlak adamlar

ve onların yoğun boylu kadınları

düz gitmeden önce ülkeyi bir baştan bir başa

yalan yaslanmış bir çeşit erk kurulmadan önce

köprüler ve yollar tahviller senetler hükmünde

dışa açılmadan önce içe açılmadan önce kapanmadan önce

nehirlerimiz ve dağlarımız ve başka başka nelerimiz

senet senet satılmadan önce

şirketler vakıflar ocaklar kutsal kılınıp

tanrı parsellenip kapatılmadan önce

seni sevdim...

artık tek mümkünüm sensin

...

Gülten Akın

Makber

2009-12-15T03:04:00.006+02:00

Sene 2005,kitap fuarında Cem Akaş'a ait "7" adlı kitabı alacakken aynı isimli başka bir yazar Cem Mumcu'ya ait "Makber" 'in arka kapağındaki yazı ile dikkatimi çekti.Eve gidip 105 sayfalık kitabı bir solukta okudum.105 sayfada felsefe,psikoloji,edebiyat ...Ne ararsan var ama alelade,basmakalıp cümleler yok,güzel bir kurgu var.Gözden kaçan kitaplardan biri,mutlaka okunası.

Arka kapak yazısı

Aradığımız ilk, tek ve son cevap...

Bilmek istediğimiz, anlamak istediğimiz, çözmek istediğimiz ne?

Kendi içimizde, sevgilimizin gözlerinde, doğmuş veya doğacak çocuklarımızda, televizyonda, sinemada, gazetelerde, dergilerde, kitaplarda aslında neyi arıyoruz?

Ayrıntılar mı merak ettiğimiz? Yoksa bütün ayrıntılarda aradığımız aynı şey mi?

Ayrıntılar üstümüze bu denli şiddetle yağarken asıl sorumuza bu dehşetli gürültünün içinden bir cevap bulabiliyor muyuz?

Niye burada olduğumuzu, niye gideceğimizi, gideceğimizi bile bile niye burada olmayı sürdürmeyi seçtiğimizi bilmeye, anlamaya mı çalışıyoruz?

Aradığımız o tek, ilk ve son cevabı bulmak umuduyla okumadık mı bütün kitapları?

"Hüseyin Bey, her zamanki sakin üslûbuyla devam etti: - Hayat içindeki boşluklar, bekleyişler, durmalar haddizatında boş değildirler. En az hareketler kadar doludurlar. Ne yazık ki herkes acele içinde. Mesela durakta bekleyenler bile durmakta oldukları halde aceleyle duruyorlar. Durmak bile aceleyle yapılabiliyor. Aslında bekleyişler en acele, gelmeyişler en sabırsız. Aslında yürümek, hareket etmek, bir şeyler yapmak, yemek yemek aceleyi, telâşı azaltıyor. Durmak en hızlısı, en yorucusu. Keşke boşlukları istenilen manada boş bırakabilsek. Aslında boşluklar var oluşa imkân tanırlar. Sizinle benim bile ayrı ayrı varoluşumuz aramızdaki boşluktur. Nazım, mimarlık ilmiyle şu oturduğumuz evi yaptığında duvarlar, kirişler, tavanlar yapar. Doğru! Ama asıl yaptığı bunlar değildir, şu içinde oturduğumuz oda, yani boşluktur. Resim yapanlar bilirler, boşluğa hakim olamazsanız boşluğun arasından kendini gösterecek asıl form görünmez. Notalar aralarındaki boşluklar nedeniyle müzikal bir kaliteye ulaşırlar. Yoksa curcuna olurdu duyduğumuz. Kalp atışlarımızın, soluk alış verişi mizin sıhhatli olması için aralarında boşluklar olmalıdır. Bizi yaşıyor kılan da ölecek olmamızdır. Hayat ölümle vardır."

Kitaptan sevdiğim paragraflar

"İnsanların yüzleri ve hatta tüm bedenleri yaşadıklarıyla,alışkanlıklarıyla,yaralarıyla biçimlenmez mi?

Akmakta olan gözyaşlarının bir dere gibi kendine yol bulmak için yatağını oluşturması değil midir biraz da bizim kırışıklık sandığımız?

İki kaşın ortasında gördüğümüz iki dik çizgi sıkıntıların,kaygıların,derin düşüncelerin,ayak izleri değil midir?

Şişman,zayıf,gıdılı,kırışık,sarkmış,göbekli,yaralı olmak,yaşamışlığın,eskiyebilmişliğin,edinmişliğin,kazanmışlığın izleri değil midir?"

. . . . . . . . .

"Hayat, kime ne zaman merhamet edeceği, hangi çocuğunun ne zaman başını okşayacağı belli olmayan bir anneydi. Ne zaman ne kadar süt vereceğini bilemediğimiz koca memeli bir anne... Gözünü bile kırpmadan sütüne zehir katacak kadar hain ve memesinden kan çıkarma pahasına süt verecek kadar şefkatli...İri memelerinin üstünde yatırdığı yavrusuna süt verdiği gibi, aynı memelerle boğabilirdi de onu. Hangi yavrusu ona güvenebilir, ya da ona güvenmeden nefes alabilir ki? Emdiği bu memeden zehirlenmeyi göze almayan çocukları, açlıktan ölmeyi peşin kabul edenlerdir. Bu aşüfte annenin kör çocukları, onun bir tarafını görmezler: Ya güven veren kısmını, ya da hain kısmını. En acılı çocukları onlardır:Saf güvene kananlarla, hiç güvenmeme tabutuna girenler... "

. . . . . . . . .

"Bilgi,acıtmadan,meşgul etmeden,zorlamadan,ağlatmadan,güldürmeden,velhasıl insana dokunmadan beyne kayıt edildiğinde beyin onu ne yapacağını bilemez.Kuru bir bilgi olarak haznesinin içine bir çöp gibi alır ve her çöp gibi kokuşmaya müsait bir durum oluşur."

"Bilmekten haz almayan insan bilemez.Bilmeyi bir iktidar gibi görenlerin durumu böyledir.Bilgi Allah'la yarışmaya değil onu anlamaya yarar.Allah,tabiat - her ne derseniz deyin - kendi kapılarını onu sevene,anlamaya çalışana açar.

Feylesofi; "bilmeyi sevmek" demektir.Mesele,sevmektedir.Sevgi de hırsı,iktidarı barındırmaz içinde.Özlemeyi,çile çekmeyi,beklemeyi,durmayı ister.Bilgi,hakikatin özüne giden yolda olsa olsa bir vasıtadır.Yolun nihayetinde vasıtanın manası kalmaz.O noktada bilgi olsa olsa bilginin aczini itiraf eder."

Eksik Bir Şey Mi Var ?

2009-12-11T14:27:00.003+02:00

Dinlemek için

eksik bir şey mi var hayatımda

gözlerim neden sık sık dalıyor

eksik bir şey mi var hayatımda

gökyüzü bazen ciğerime doluyor

öyle bir şey ki bu, kolay anlatamam

atsan atılmaz, satsan satamam

eksik bir şey mi var, anlayamam

bak çayım sigaram, her şeyim tamam

kalksam duraktan dolmuş gibi

arka koltukta unutulmuş gibi

terliklerimle, gelsem sana

sonunda aşkı bulmuş gibi

Söz-Müzik: Nadir Göktürk

Ezginin Günlüğü "Dargın mıyız" albümünden.

GİDEN

2009-11-24T00:05:00.003+02:00

"Sevgili Özgür'ün annesi ile çekilmiş çok güzel bir fotoğrafı ve anladım ki o gün annesinin vefat yıldönümü idi..Öylesine içten şiirler yazmıştı ki ben de ona Özdemir Asaf'ın bir şiiriyle karşılık vermek istedim.Acıyı sarmasa bile böyle bir geceye omuz vermek de buruk bir sevinçti benim için."

Bir gecedir bütün geceler gibi
Saçlarında,tanıdığın ellerin en ağırı
Gözlerinde maceraların en derini...
Sana anlatırlar geçenle kalandan
Bir gecedir bütün geceler gibi
Karanlıklardan,aydınlıklardan

Ne varsa kendincedir
Pencere camlarında ışıklar parlar
Halıda yatar eşyanın gölgesi
İç içedir artık sokaklar,evler,odalar
Duvarlar bakışları keser,kapılar sesi
Ne varsa kendincedir

Ve senin,üzerinde binbir düşünce,günden
Oynaşır hatıranla,kalbinle,ümitlerinle
Herşey düşünmektedir seninle
Birden,bir rüzgar eser,sana doğru senden
Seninle çoğalmaya başlar kendisiyle bitenler
Hatırlayan ellerinle,unutmayan gözlerinle
Değişir sezilecek kadar yavaştan
Değişir istenen istenmeyen
O koruyan zor yalanlar silinir
Büyür kolay bir doğru,bilinen,söylenmeyen
Uyuyanlar uyanmış,ölüler dirilmiştir

Bir gecedir sana doğru senden
Bir gecedir sana doğru senden...
Geçen yaşadığındır,yaşarken anlamadan
Kalan bir gerçektir belki
Bir iğne gibi kaybolan,bir bardak gibi kırılan
Gelen sanki beklediğindir
Ve giden,en tatlı,en sıcak,en kocaman...

AVARE

2009-11-18T02:25:00.006+02:00

elime kağıt kalem alıp mektup yazmayalı ne kadar uzun zaman oldu.
mum ışığında dostlarla oturup müzik dinlemeyeli,çayı koyup muhabbeti demlemeyeli ,düşlerle başbaşa kalıp uzun uzun kendimi dinlemeyeli ... ne kadar uzun zaman oldu.
Oysa hala acıtıyor dünya,kirletilmez bir inatla dönüyor,her şey kanatıp,yaralıyor...
Şimdilerde,durulanmış kelimeler getirmeye söz verdiğimiz günlerle savaşırken,başka bir dünyayı mümkün kılmayı düşlemeye devam ederken,böyle şiirleri cebimizden çıkarmanın vaktidir.
Unutmayanlara,Anımsayanlara,Geçmişi özleyenlere ve dahi Yol Arkadaşlarına....

...
anımsıyor musun?
bir çetemiz vardı: Vahşi Siyah Atlar
ısmarlama serserilikler yaşardık
kimseden bir şey demeden kaçıp gitmeler gibi
sokaklarda sabahlamak, parklarda yatmak
yabancıları mahalleye sokmamak gibi
Ve bir gün gideceğimiz bir Amerika vardı
herkesin bir Amerika'sı vardı o zamanlar
herkes gece istasyonlarında
kendi Amerika'sını aradı

kısık ışıklı arkadaş odaları
plağın bir yüzünü kaplayan uzun parçalar eşliğinde
kendi rüyalarımıza dalar, dağılırdık
okyanuslar, gemi yolculukları, kanayan ıslıklar
ve dunyanın bütün limanları
önümüzde sessizce uzardı

biterdi plak, disk boşa dönerdi.
düşlerimiz çarpıp geri dönen sulardı şimdi
böyle zamanlarda ilk sözü söylemekten
kaçınırdı herkes
sonra bir usulca kalkar, herkese çay koyardı
anımsıyor musun?

vahşi siyah atlardık
kentin ışıklı çöllerinde kendi izini arayan
deri ceketlerimize sığdıramadığımız düşlerimiz kadar
aşık ve düşmandık
dünya acıtırdı bizi. her şey kanatır, her şey yaralardı
sevişmek çekip çıkarmazdı bizi derinliğimizden
öfkemizi dindirmezdi hiçbir şey
geceleri uyuyamayan çocuklardık,
otobüs garlarında uzun maceralar umar
apansız yolculuklara çıkardık

uykulu kentlere girerdik gece yarıları
ıssız ağaçlar olurdu yol kenarlarında
gökyüzünde parlak yıldızlar, her yere aynı uzalıkta
sarhoş bindiğimiz otobüsün penceresinden
sanki bambaşka bir dünyaya bakardık
sonra saklayarak yüzümüzü birbirimizden
yumruklarımızı sıkar sessizce ağlardık
ışığı açık kalmış pencerelere, kepengi örtülü dükkanlara,
yaz bahçelerinden taşan çiceklere,
adını bile bilmediğimiz bu kente
neye olduğunu bile bilmediğimiz bir hasretle
uzun uzun bakardık
anımsıyor musun?

ahh o gece yolculukları
bir başka kentte, bir başka insan olmanın umutları
kaç yol arkadaşı kaldı şimdi geriye
gençliğin ilk acılarını birlikte keşfettiğimiz
kaç yol arkadaşı?
sürüyerek götürdüğümüz dargın beraberlikleri saymazsak
ne kalıyor elimizde?
ölenler,
terk edenler,
bir de telefonları, adresleri, kendileri değişenler

vahşi, siyah atlardık; yılkıya bırakıldık
içimizden kimse gidemedi Amerika'ya
kendi Amerika'sı da olmadı hiçbirimizin
yağmur aldı
rüzgar aldı
zaman aldı
o vahşi siyah atları
herşey o eski rüya da kaldı

çarpıp geri dönen düşlerimizin üstünde
çürümüş cesetleri yüzüyor şimdi vahşi siyah atların
öldükleri sahilleri kendileri de bilmiyorlar
peki sen anımsıyor musun?

Murathan Mungan

Dostluğa Dair Nazenin Bir Mektup

2009-10-17T19:43:00.004+03:00

Hayatın bizi çepeçevre sarması ve bir zamanlar sıkı sıkıya sarıldığımız kavramları birer birer yitirdiğimizin resmini çizen güzel bir köşe yazısı...

...
Dünyaya karşı arkadaşımın koruyucu meleği olmayı özlüyorum.
Veya öyle olduğumu sanmayı...
Çocuğum olsaydı tek bir arkadaşında bile kusur bulmayacaktım. Öyle söz vermiştim kendime. Bırakacaktım arkadaşlık uykusunda mışıl mışıl uyusunlar.
Bırakacaktım eve istedikleri gibi girip çıksınlar. Bırakacaktım istedikleri gibi buzdolabını talan etsinler, istedikleri gibi sevsinler birbirlerini. Tek bir laf etmeyecektim.
Kimseyi evine yollamayacaktım. Kızımın arkadaşı kızım, oğlumun arkadaşı oğlum olacaktı.

30'undan sonra arkadaş yapılamıyor. Kötülükten değil. Başka bir şey. Ama neden çözemiyorum.
İnsan 30 yaşından sonra arkadaş yapamıyor kendine.
Koca yapıyor, karı yapıyor, çocuk yapıyor, arkadaş yapamıyor.
Yapsa da eskiler gibi olmuyor.
Halbuki uykuya dalar gibi arkadaş olurduk okuldayken. Arkadaş olmak için yaratılmış gibiydik. Bir hafta içinde böbrek verecek hale gelirdik.
Neden olmuyor bu işler 30'undan sonra? Neden olamıyor?
Oysa o ne güzel bir iştah, o ne güzel bir açlıktı.. Herkes herkese açtı. Seçer, bulur buluştururduk "ruh ikizlerimizi. " Ne de çok ruhtaşımız vardı. Hiç açıkta kaldığımı hatırlamıyorum. Ruhumun güzel bir ikizi mutlaka olurdu yanı başımda. Ölümüne sevdiğim, uğrunda her şeyi göze alabileceğim, her şeyiyle güzel, her şeyiyle doğru, her şeyiyle kabul ettiğim... Basbayağı bir aşkla bağlı olduğum.

.............. ......... ......

Şimdi ne zor. Herkes kapalı kutu. Herkes kapanmış, kaplumbağa olmuş. Bir kahve içimi bile zorlu randevulara bakıyor. Yatıya kalmak bir tabu. Evler de gönüller de sımsıkı kapalı.
Gençliğin en çok bu yanını özlüyorum. Ne güzelliğini, ne diriliğini, ne başıboşluğunu. Aynı yazarı, aynı şairi seviyoruz diye kuruluveren dostlukları özlüyorum.
Birbirimize yazdığımız o uzun, o sapıklık derecesindeki ayrıntılı mektupları özlüyorum. Birbirimizi eleştirmeyişimizi özlüyorum. Birbirimizin dedikodusunu yapmayışımızı özlüyorum. Sevgili olarak kimseleri yakıştırmayışımızı özlüyorum. Arkadaşımı koruyacağım diye annemle yaptığım kavgaları özlüyorum. Kavgayı değilse de kavganın altındaki ruhu özlüyorum.
...

Bu yazının üzerine 23 yaşında bir dostuma yazdığım mektubu paylaşmak istedim.Eskiden ne çok mektup yazardım,ne çok severdim duygularımı kağıda dökmeyi.
Bu mektupta da olduğu gibi mutlaka sevdiğim ve bahsedeceğim şeylere dair alıntı yazılar koyardım mektup başlarına...

TÜRKAN'A

"Dostların daha ilk tanıştığın dakikadan itibaren seni çok iyi anlarlar.Diğer tanıştığın kişilerin seni anlamaları bin yılı alır."
Richard Bach

Evet bir kitapta okumuştum bu satırları ve hayatım boyunca da hep böyle oldu sende de hissettiğim şeyler bunlardı Türkan.Daha ilk sohbetlerimizde girivermiştik iç dünyamızın rengarenk sayfalarına.Oysa etrafımızda diğerleri için konuşulacak ne vardı ki?Herkes aynıydı,her şey aynıydı;herkes,her şey sıkılıyordu...
Hep aynı aynılıklar içinde boğuluyorduk bizler de.Ya bizim için bunlar geçerli miydi?Kim susturabilirdi bozuk düzene olan isyanımızı,kim engelleyebilirdi yüreğimizdeki yaşama sevincini,enerjimizi,düşlerimizi...Yetişemezken düşüncelerimizin hızına,kim dizginleebilirdi içimizdeki biz'i.Tek kötülüğü (ki bu aslında kötülük değil)biraz geç buluşmuştuk ama her gün yeni bir başlangıç...

Kendime kapanmışken hatta kendimden kaçarken seninle kendimi yakaladım yeniden,sığınacak bir liman,bir dost eli lazımdı,çünkü eğilimliydik bir dostun kelimelerine tutunmaya hele ki birbirini anlayan,sınırkarını tartışabileceğin hatta aşabileceğin bir insan yüreği,bir dost eli...Şu hayatta benim gibi düşünen,hisseden,bilinçli,duyarlı,paylaşmayı bilen,olduğu gibi kalan,hayatta iyiye,güzele dair olanı hayatına katan ve bunları yaprken kişisel kaygılar gütmedenyapan,insana"insan" olduğu için değer veren;maskesiz,çıkarsız,kendi öz sevdasını yaşayan insanların olması(senin olman)beni mutlu ediyor çokça.
İnan yüreğime baharları getirdin,hoşgeldin...
Bunca pörsümüşken dünya,bunca sıradanlaşmış,kirlenmişken insanlar,ne iyi ki varız.Sürüden ayrıyız.Elbette masum değiliz ama olabildiğince erdemli kalmaya çalışıyoruz,hayatın üzerine üzerine gidiyoruz...
Belki bu satırları okurken çok abartılı bulacaksın söylediklerimi "amma övmüş,ne kadar yüceltmişsin Aslı" diye,ama bil; az bile...Duygu yoksunu,sevgi fakiri insanlar var etrafta ve dostluklar çok zor kuruluyor,yitirmemeli...hem ne demiş yazar ; "insan susuzluktan ölecek olsa bile bir dostu olması içini serinletir"Benim algı dünyam bu. Ve değil mi ki ; "dünyayı güzellik kurtaracak,bir insanı sevmekle başlayacak her şey"

Çok değil,bir iki ay önce kendime çekilmişken,anlamsızlaşmaya başlayan hayatım,anlam kazanmaya başladı.İzmir bir kısırdöngüye sokmuştu beni,şimdiyse paylaşabilmek çok güzel.

Sevgili dost,güzel insan,umarım her şey dilediğince olur,umarım dostluğumuz hep bahar tadında uzun seneler sürer.Şimdilik bu ihtimal çok uzak görünüyor.Çünkü bu şehirden gidiyorsun.Araya yıllar,yollar,yeni bir yaşam,yeni yüzler girecek.Ama şunu hiç unutma;ben seni hiç unutmayacağım,arayıp sormasak da belki,varlığını duyumsamak da beni mutlu edecek .

"Yeniden düşünüp bir sabah;
Hayatı,aşkı ve şiiri,
Bir selam göndermek isterim sana
Bir bakıma her şey "boş ve aptalca" belki
Ama her şey
" korkunç anlamlı ve korkunç güzel" bir bakıma..."

Ataol Behramoğlu

Sevgiler.

Ömür Dediğin/Hayat Kısa,Kuşlar Uçuyor...

2009-10-09T23:29:00.004+03:00

Temmuz'un yangınlara rağmen gamzeli yüzüne...

'NİYOBE için'

01.Alp Bora Band - Drama Köprüsü
02.Amel Mathlouthi - Naci En Palestine
03.Amel Mathlouthi - Nemmen Bik Je Crois
04.Dimos Vougioukas - Tatavlianos Syrtos
05.Farzaneh Joorabchi - Lullaby
06.Farzaneh Joorabchi - Mirage
07.Sarine Balian - Grounger
08.Ikadem Orkestar - Armenian Balad
09.Ikadem Orkestar - Mustafa
10.Jehan Barbur - Dalyan Deltası
11.Jehan Barbur - Mamoş
12.Malietes - Mansevo Dobro
13.Mixalis Tzouganakis - Vasillikos ta Gino
14.Armine Madirosian - Oro Nani
15.Pantermakia - Skepsi Krufee tou Logismou
16.Tania Tsanaklidou - Kokkino vathy with Panagiotis
17.The Tahran Project - EST
18.Trio Tzane - Siyah Perçemlerin
19.Ulaş Özdemir/Ali Akbar Moradi

DOWNLOAD/iNDİR

pass/şifre : evrenselmuzik

Not :Ruhanioyunhavaları'nın doğum günüm için topladığı bir albümdür,çok mutlu olmuştum gecenin 3. de fark etmiştim bana hediye olan bu güzel albümü.Ne güzel bir kapak dedim işte tam beni ifade ediyor,ne hoş bir albüm.

ve bu albüm sayesinde blog ailesi olarak bir sürü yeni isimle tanıştık.Benim için çok özel ve çok güzel bir albümdür.Bir yol albümü diyelim...

Keyifli Dinlemeler.

Uzak Yakınlık

2009-10-09T21:34:00.005+03:00

Soruyordun

İlkyaz işte

Uyanıp bir bahçeyi dinliyoruz

Tenhalık böyle

Dallar mı kırılmış, sarmaşıklar mı toz içinde

Beklesem hemen gelecek olduğun

Tam öyle olduğun

Oysa hep yanımdasın, seninle her şey yanımda

Kırık dökük de olsa yanımda

Mesela çok sevdiğin bir deniz bile yanımda

O deniz ki aramızda hiç kımıldamadan

Erkeğini iyi tanıyan bir kadın gibi yorgun

.

Yarısı yenmiş bir elmaydık bana sorarsan

İkimizdik, iki kişi değildik

Bakıyorsak birlikte bakıyorduk gözlerimin içine

Birlikte gözlerinin içine bakıyorduk senin

Yanlıştı, doğruydu, hiç bilmiyorum

Sanki bir bakıma ayrılık böyle.

Karşılıklı otursak da ne zaman

Masa örtüsünü ikiye bölen ellerimizdi

Bir tırnak yeşilinden gerisin geriye

Ayak bileklerimizden gerisin geriye

Bütün bunlar gereksiz, bilmiyorum sanma

Gereksiz ama yalnızlık böyle

Edip Cansever

"...

bir hüzün kaç kişinin hüznü olurdu

çıkarsak toplamak yerine

her hüzün başka türlü olurdu

ne yaparsan yap saati kurma

öyle dağıldık ki hepimiz

her günün geçmesi yeni bir gerçek oluyor

seninle her uzaklık gibi böyle

..."

Öpücük /Klimt

2009-09-18T14:39:00.004+03:00

...
rüzgâr
uzak karanlıklara sürmüş yıldızları
mor kıvılcımlar geçiyor
dağınık yalnızlığımdan
onu çok arıyorum onu çok arıyorum
heryerinde vücudumun
ağır yanık sızıları
bir yerlere yıldırım düşüyorum
ayrılığımızı hissettiğim an
demirler eriyor hırsımdan

ay ışığına batmış
karabiber ağaçları
gümüş tozu
gecenin ırmağında yüzüyor zambaklar
yaseminler unutulmuş tedirgin gülümser
çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var
çünkü ayrılık da sevdâya dahil
çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili
hiç bir anı tek başına yaşayamazlar
her an ötekisiyle birlikte herşey onunla ilgili

yalnızların en büyük sorunu
tek başına özgürlük ne işe yarayacak
bir türlü çözemedikleri bu
ölü bir gezegenin soğuk tenhalığına benzemesin diye
özgürlük mutlaka paylaşılacak
suç ortağı bir sevgiliyle

sanmıştık ki ikimiz
yeryüzünde ancak
birbirimiz için varız
ikimiz sanmıştık ki
tek kişilik bir yalnızlığa bile
rahatça sığarız
hiç yanılmamışız
her an düşüp düşüp
kristal bir bardak gibi
tuz parça kırılsak da
hâlâ içimizde o yanardağ ağzı
hâlâ kıpkızıl gülümseyen
-sanki ateşten bir tebessüm-
zehir zemberek aşkımız
..

Not:Atilla İlhan'ın "ayrılık da sevdaya dahil" şiirinden alıntıladıklarım...
Bugünlerde dönüp dönüp okuduklarımdan ...

sabah için bir prelüd

2009-09-09T11:04:00.010+03:00

Not : Eylül,ben geldim dercesine göğün yüzünü yağmurla ıslatttığı şu İzmir gününde benim gibi ehl-i keyf ve yer yer sevgi kelebeği olan biri için muazzam bir şiir :)

Foto: tatlı yeğenim alper ve çikolata sevgilisi

...

Öyle sabah uyanır uyanmaz yataktan fırlama
Yarım saat erkene kurulsun saatin
Kedi gibi gerin, ohh ne güzel yine uyandım diye sevin..
Pencerini aç, yağmur da olsa, fırtına da olsa nefes al derin derin...
Yüzüne su çarpma, adamakıllı yıka yüzünü serin serin...
Geceden hazır olsun, yarın ne giyeceğin.
Ona harcayacağın vakitte bir dilim ekmek kızart,
Çek kızarmış ekmek kokusunu içine,
Bak güzelim kahvaltının keyfine.
Ayakkabıların boyalı olsun, kokun mis,
Önce sana güzel gelsin aynadaki siluetin..
Çık evinden neşeyle, karşına ilk çıkana gülümse, aydınlık bir gün dile.
Sonra koş git işine, dünden, önceki günden,
Hatta daha da eskiden yarım ne kadar işin varsa hepsini tamamla,
Ohhh şöyle bir hafifle
Bir güzel kahve ısmarla kendine, seni mutlu eden sesi duymak için "alo "de
Hiç işin olmasa da öğle üzeri dışarı çık
Yağmur varsa ıslan, güneş varsa ısın, hatta üşü hava soğuksa...
Yürü, yürürken sağa sola bak, öylesine değil, görerek bak
Çiçek görürsen kokla ,köpek görürsen okşa ,çocuk görürsen yanağından makas al.
Sonra,şöyle bir düşün, kimler sana yol açtı, sen çok darda iken kimler seni ferahlattı, hani kapını kimsenin çalmadığı günlerde kimler kapını tıklattı?
Ne kadar uzun zamandır aramadın onları değil mi?
Hadi hemen uğrayabilirsen uğra, arayabilirsen ara
Hatırlarını sor, öyle laf olsun diye değil, kucaklar gibi sor..
Bu sadece onların değil, senin de yüreğini ısıtacak, yüzünde güller açtıracak.
Günün güzeldi değil mi?
Akşamın da güzel olsun..
Yemeğin ne olursa olsun, masanda illaki kumaş örtü olsun..
Saklama tabakları, bardakları misafire
Sizden ala misafir mi var bu dünyada
Ailecek kurulun sofraya, öyle acele acele değil, vazife yapar gibi hiç değil,
Şöyle keyife keyif katar gibi, lezzete lezzet katar gibi, eksik bıraktıklarını tamamlar gibi tadına var akşamının..
Gece evinde, dostların olsun
Sohbetin yemeğin, kahkahan olsun..
Arkadaşım hayat bu daha ne olsun?
Ama en önce ve illa ki sağlık olsun!
...

CAN YÜCEL

2009-08-09T23:38:00.004+03:00

bir şehirle yüzleşmenin vaktidir
sonra da kenar mahalle aşklarıyla

-sonra-

sonrası hep tuhaf bir şaşkınlıktır zaten yaşanılmış..
beni bir tabloya yerleştir, indir yüzünün aynasından
bir anıya yerleştir, unutulmuş nice şey arasından,
seç ve unut..

hiç varolmamış gibi..

Temmuzda

2009-07-11T01:32:00.005+03:00

Niyobe İçin...

Bir Doğum Günü Hatırası...(ömürlük)

1.Bijan Chemirani- Jurjuna

2.Kent Masalı-Kuecelere Su Serpmisem

3.Tara Jaff-Azizan

4.Tariqa-Socratako

5.Onnik Dinkjian&Sokratis Sinopoulos-Bardezoom

6.Maria Simoglou-Maryam Maria

7.Far Away Moon

8.Giorgos Kontogiannis-Mantinades tou Megalou Sabbatou

9.Medset Orkestra-La Tarara

10.Haig Yazdjian-Haig

Download

Alternatif

Pass/Şifre:evrenselmuzik

Not: Beni her daim "özel" kılan,hiç olmadık zamanlarda gülümseten,mutluluk sebebi ,sevgili evrenselmüzik takımı,güzel arkadaşlarım:)...

çok güzel bir albüm,çünkü içinde arkadaşlık,sevgi,birliktelik,emek,duyarlılık,ortaklık var.

çok güzel bir albüm,çünkü benim için yapıldı.

Kocaman teşekkürler.

...Evde Yoklar...

2009-07-02T13:40:00.006+03:00

Durmadan avuçlarım terliyor,

İnildiyor ardımdan

Girdiğim çıktığım kapılar.

Trenim gecikmeli, yüreğim bungun,

Bir bir uzaklaşıyor sevdiğim insanlar.

Ne zaman bir dosta gitsem,

Evde yoklar.

Dolanıp duruyorum ortalıkta.

Kedim hımbıl, yaprak döküyor çiçeğim,

Rakım bir türlü beyazlaşmıyor.

Anahtarım güç dönüyor kilidinde,

Nemli aldığım sigaralar.

Ne zaman bir dosta gitsem,

Evde yoklar.

Kimi zaman çocuğum,

Bir müzik kutusu başucumda

Ve ayımın gözleri saydam.

Kimi zaman gardayım

Yanımda bavulum, yılgın ve ihtiyar.

Ne zaman bir dosta gitsem

Evde yoklar.

Bekliyorum bir kapının önünde,

Cebimde yazılmamış bir mektupla.

Bana karşı ben vardım

Çaldığım kapıların ardında,

Ben açtım, ben girdim

Selamlaştık ilk defa.

Metin Altıok

Evde Yoklar - Kumdan Kaleler

TOL / Murat Uyurkulak

2009-06-23T03:36:00.006+03:00

"- geceyi en önde aşan,sahici ölüme ne dersin?"(Kaan İnce)

Kaan İnce'nin dizeleriyle başlayıp,şiir gibi bir roman okumama vesile olan Murat Uyurkulak'a teşekkür yazısıdır.

"devrim vaktiyle bir ihtimaldi ve çok güzeldi"

Kitabın kapağını açtınız,bir yoldaşa adanmış roman,ve sonrasında gelen bu iki cümle;şimdi bu kitabı okumayıp da ne halt etseydim...

Yazarın ağzından;

-"Tol" ne demek?

-Kürtçe intikam. İki nedeni var bu kelimeyi kullanmamın. Kelimeyi çok sevdim, çünkü intikam biraz daha alışılmış, biraz daha gevşek bir kelime gibi. Tol biraz çekiç gibi. Bir de Kürtçe olması. Bu ülkedeki en büyük “kenardakiler”in dili. Ülkenin yüzde 90’ı yoksul, onlar zaten kenarda, kadınlar, eşcinseller... Ben Kürt değilim ama bir misafir olarak bu ismi koydum.

-Şairlerin, delilerin ve devrimcilerin gözünden alternatif bir son 50 yılı yazmak istemiştim. Niyetim oydu, becerdim, beceremedim bilmiyorum. Okurun ağzında tat bıraksın yeter yani.

KİTAPTAN ALINTILAR

"Çok düşünüyor, düşünürken dalıp gidiyordum. Durmadan ne düşündüğümü soruyorlardı bana. Birilerini, birşeyleri, biryerleri diyordum,ama yetinmiyorlardı.
Aç köpekler gibi soruyorlardı: Kimi, neyi, nereyi?
Borçlarımı desem inanmazlardı. Borçlu olmamı yadırgarlardı. Yıllardır aynı ayakkabıyı, aynı gömlekle ceketi giyiyordum. Çaycıya bir kez çay ısmarlamamıştım, öğlen kazıntılarını simit kemirerek bastırmış, her mesafenin yayası olmuş, yaşgünü partilerinin bir tekine bulaşmamıştım.
Aynur’un memelerini, desem hiç olmazdı. Aynur patronun yüksek lisanslı metresiydi. Ulaşılamayacak kadar pahalı memeleri vardı.
Ben de "O'nu" diyordum. O’nu, O olanı. O kimdir diye soracak olduklarında sizin ve benim tanımadığımız O, bir başka O, herkesin O’su diyordum. Gülüyorlardı tabii. Onların gözünde zararsız bir deliydim.
Dünyada varoluşumun bu kadar sorunlu olacağını hiç tahmin etmezdim."(syf:11-12)

"Her yaşın kendine göre bir güzelliği yoktu. emin olduğun, farkında olduğun hiçbir yaşın güzelliği yoktu. yaş öyle bir şey olacaktı ki, sen bilmeyecektin. sana yaşını sorduklarında şaşıracaktın, şöyle bir durup hesaplamak zorunda kalacaktın. yaş günü hediyesi verenlere ajan provokatör gözüyle bakacaktın. "benim yıllarımı paketlemeyin ulaan, bırakın dağınık kalsın!" diye bağıracaktın."(syf:13)

"Uzun yıllar yalnızlığımla teselli buldum.çünkü yalnızlık kolay bulunur bir olanak değildi.en azından herkes yalnız kalamamaktan şikayet ettiğine,şikayet ettikçe çözülüp çoğalıp düzüştüğüne göre öyle olması gerekirdi.bense bundan şikayet etmek bir yana,aşırı dozda yalnızlıkla iştigal halindeydim." (syf:13)

"Kaçmalı mı...
Kaçmamalı...
çünkü sıkıntı öldürür. ve ama sıkıntı öldürüyor. acı ve öfke değil, ama sıkıntı öldürüyor. çok geçici, anlık, masum, makul olabiliyor sıkıntı, ama öldürüyor. sıkıntı eğlence istiyor, tatil istiyor çünkü. tatil çoğulluğa, çoğulluk gövdelere, yeni kelimelere, yeni yüzlere yol açarak öldürüyor. sıkıntı davet ediyor, açıyor. acı ortak olmayanı defediyor, kapatıyor. sıkıntı çözüyor, öfke bağlıyor. sıkıntı plan program demek çünkü. program yazlıklara savuruyor, sayfiyelere, yumuşak içkilere, pahalı yemeklere yol açarak çözüyor. acı kendi yasasını durmadan fısıldıyor, öfke hatırlatıyor oysa : dağılmayın, unutmayın, yetinin, oturun oturduğunuz yerde. ama sıkıntı savuruyor, parçalıyor, gebertiyor. sıkıntı kutlamalar, şenlikler istiyor çünkü. sıkıntı ille de dans diyor, kahkaha diyor, acının da öfkenin de içini boşaltıyor. acı ve öfke korkuyu yeniyor, sıkıntı okşuyor. sıkıntı arzuyu kaşıyor, acı ve öfke terbiye ediyor. acı değil, öfke değil, sıkıntı öldürüyor."(syf:90)

Kinyas ve Kayra

2009-06-19T17:06:00.009+03:00

Yitirilişin ve dirilişin romanı.kaybolmuş iki hayat,bir serserilik destanı...
Hayatı anlamlandıracak ya da belki de anlamsızlığını yüzümüze vuracak ender kitaplardan biri...

- Alıntılar -

"Seni anlıyorum" demek büyük bir yalandır.kocaman bir yalan.kimse kimseyi anlayamaz ve tanıyamaz bu dünyada. var olan en sağlam zırh,insan vücududur.içindekileri en iyi saklayan kasa o'dur.koridorlarında birikenlerin kokusunu bile yaymaz dışarıya.

deliliğin kokusunu,anormalliğin kokusunu duyamazsın yanında gazete okuyan adamın,otobüs durağında.

sadece gördüklerin vardır.beş duyunun algıladığı kadar anlarsın aileni,sevgilini,çocuğunu.dolayısıyla herhangi bir şeyi,birini anladığına,ama gerçekten anladığına emin olmak,sarıldığında arkasında ellerini kavuşturabilecek kadar o şeyi ya da kimseyi anlamak olağanüstü bir durumdur.ve çok zaman isteyen,sözkonusu olağanüstü ilişki için,olağanüsü bir insan olmak gerekir.

Varılabilecek son noktadır anlayabilmek.en üst derecede bilgi gerektirir.kimbilir belki ben de anlarım kendimi,anlayabilirim varlığımı... ya da hepsinden vazgeçtim;belki bir gün ben de anlayabilirim suyu,ateşi,toprağı,havayı...yanlış anlaşılmasın!ders almak değildir anlamak.tecrübe asla!kıyasla da varılmaz bu noktaya.sadece anladığının farkında olmaktır gereken.kimbilir belki ben de derim bir gün "kinyas'ı ve kinyas hayatını anlayabilmekteyim..."ancak sanmıyorum.ne o kadar sabrım var,ne de anlamaya merakım.

Ölümlü olduğunu unutamadıktan sonra ne gereği var anlamanın?tutunsan da aşıklarına,zincirlesen de kendini dostlarına,yine de gömülürsün toprağa...

Anlayan şöyle der ; " anlayamasaydım da ölecektim.daha çok anlamak,yormayacak tabutumu taşıyanların kollarını.çünkü ne daha ağır oldum,ne de büyük!"

Ebeni ve ebenin ... anlayabilmekteyim.ne güzel! "

"Yarın düşüncesi,bugünü yaşanılabilir hale getiriyordu.kendimizi br binanın tepesindenhep beraber boşluğa bırakmayışımızın tek nedeni,yarındı!

Loto'nun çıkma ihtimalini,aşık olunacak insanla tanışma ihtimalini,sonsuz mutluluk ihtimalini içinde barındıran o sihirli sözcük: Yarın...

Gelecek iyi bir sermayeydi.yaşadığımız sürecebitmeyen bir ana para gibi.gelecek zamanda çekilmiş fiiller kulağa çok tatlı bir melodi yayıyordu.hele planların ayrıntılarına girmek... "

"Ne ölüm, ne de hayat ! hiçbiri kovalamıyor beni rüyalarımda. hiçbirinin eli bana değmiyor. çünkü ellerim ceplerimde hiç olmadıkları kadar. varlığıma nedensizlikten delirdim ben. hiçbir nedeni kendime yakıştıramadığımdan. hepsini giydim. hiçbiri olmadı. hepsi dar geldi. inansaydım herhangi birine, uğruna gerekirse dünyayı kan gölüne çevirirdim. okyanuslar kırmızı olurdu. pıhtılaşmış kanlardan siyah dağlar yükselirdi. ama inanamadım. bir türlü inanamadım...
bütün hayat bir illüzyon."

"Aşık oldukları halde okullarına, işlerine giden, sanki hiçbir şey değişmemiş gibi davranan insanlardan hep iğrenmişimdir. midemi bulandırır vasat sevgililer. tabii aslında onları da anlamak gerek ! ait oldukları burjuva sınıfının bir gereği olarak kontrolsüz hareketin en büyük düşmanı olmaya mecbur bırakılmışlardır. kontrolsüzlük, anormallik, farklılık bütün bunlar korkutucu gelir burjuvaya."

"Çok şey gördüm, beni yüzüstü gömün..."

HİS & NİYOBE-Enstrümantal Seçki

2009-05-01T16:42:00.006+03:00

"Eğer aşk'ın üstüne yazılmamışsa adım
Adımı aşk’ın üstüne ben kendim yazarım."

1-Tamburada-Dolly
2-L'Hijaz'Car-La lampe
3-Khaled Aljaramani & Serge Teyssot-Sounounou
4-Le Trio Joubran-Masar
5-Tayfun Erdem-Hayali bir prenses için balad
6-Gevorg Dabaghyan-Kani voor janim
7-Vlatko Stefanovski-Demko demile
8-Night Ark-The invisible lover
9-Haig Yazdjian-Home
10-Chookasian Ensemble-Odar Amayi
11-MishMash-Aininninna
12-Nour Ensemble-Lullaby
13-Uğur Işık-El vurup yaremi incitme tabip
14-Ara Dinkjian-Yis Kou Ghimetn Chim Giti
15-Cihat Aşkın-Ermeni Halk Ezgisi
16-Vlatko Stefanovski-Hajri mate dike daje
17-Haig Yazdjian-Merdan
18-Adil Arslan-Özlem
19-Anouar Brahem-Conte de l'incroyable amour
20-Atesh & Venera-Broken Frets
21-Efsun-Duy Sesimi
22-Ensemble Shavkat Mirzaev-Ajam Taronalary
23-Erkan Oğur & Yavuz Çetin -Dünya
24-Farid Farjad-Taghtam deh
25-İsmira-Saklı
26-Mikail Aslan-Rem
27-NBE & Jordi Savall-Kavaklar
28-Salih Korkut Peker-Günüm güneşim
29-Sonbahar -Anne-Ogul

DOWNLOAD Part I

DOWNLOAD Part II

...En sevdiğim enstrümantal müziklerden bir seçki...

Ben de uyandırdığı "HİS"lerle,en derin hüzünlerimle beğeninize...

Sensizlik Üşür Odalarda

2009-04-29T01:46:00.004+03:00

Bir şarkıya kapılır gidersin ya hani...

Aslında kapılıp gittiğin anılarındır da sen yine de şarkılara atarsın bu yabanıllığı.
Her notada kalbin sızım sızım sızlar,her nota aslında yaşanmışlıkları saklar gizinde.

İnsan bir şarkıya teslim etmeye görsün gecesini...

Bütün anılar pazaryeridir artık kalbinde.Bir an'dan öbürüne savrulurken yavaş yavaş buruşturulan bir kağıt gibi olur ruhun.Her notada daha bir sıkar ümüğünü an'lar...

İşte öyle bir gecenin ortasında sensizlik üşür odalarda...

Bozkırkurdu

2009-04-01T03:52:00.005+03:00

...şehrin insanı, şehrin insanı, şehrin
kaypak ilgilerin insanı, zarif ihanetlerin

şehrin insanı, şehrin insanı, şehrin
bozuk paraların insanı, sivilcelerin.

şehrin insanı, şehrin insanı, şehrin
pahalı zevklerin insanı, ucuz cesaretlerin...

İsmet Özel

"tıklım tıklım trenler ve otellerde, bunaltıcı ve sırnaşık bir müziğin çaldığı hınca hınç kafeteryalarda, zarif ve lüks kentlerin barları ve varyetelerinde, dünyayı gezen sergilerde, geçit törenlerinde, bilgiye susamış kimseler için düzenlenen konferanslarda ve kocaman statlarda insanların aradığı nasıl bir haz, nasıl bir neşedir, aklım almıyor bir türlü. istesem ulaşabileceğim, benim dışımda binlerce kişinin ele geçirmek için itişip kakıştığı, uğraşıp didindiği bu neşe ve sevinçleri anlamam ve paylaşmam olanaksız. öte yandan, benim o şenlikli saatlerimde yaşadıklarımı, benim için haz, yaşantı, cazibe ve huşu sayılan şeyleri dünya bilemedin sanat yapıtlarında tanıyor, sanat yapıtlarında arayıp seviyor onları. yaşamın içinde ise hepsini kaçıkça buluyor. ve doğrusu dünya haklıysa, kafeteryalardaki bu müzik, bu kitlesel eğlenmeler, az şeyle yetinen bu amerikalılaşmış insanlar haklıysalar, o zaman ben haksızım demektir, o zaman kaçık biriyim ben, o zaman sık sık kendime verdiğim ismimle bir bozkırkurduyum, yolunu şaşırıp yabancı ve anlaşılmaz bir dünyada gözünü açan bir hayvanım, eski vatanının havası ve yiyeceği elinden çıkıp gitmiş bir hayvan."

"Bir insan çok üzgünse,dişi ağrıdığı ya da para kaybettiği için değil,her şeyin gerçekte nasıl,yaşamın nasıl şey olduğunu hissettiği için üzgünse,gerçekten üzgün demektir.İşte o vakit biraz hayvana benzer,o zaman üzgün görünür,ama her zamankinden daha gerçek ve güzeldir bu üzüntü.Öyledir işte..."

Hermann Hesse